ἡμέρα

See also: ημέρα

Ancient Greek

Alternative forms

ἡμέρη (hēmérē) — Epic, Ionic
ᾱ̓μέρᾱ (āmérā) — Aeolic
ᾱ̔μέρᾱ (hāmérā) — Doric

Etymology

Lengthened form of ἦμαρ (êmar, “day”).^[1] The initial aspiration ῾ (h) in Attic is probably by analogy with ἑσπέρᾱ (hespérā). Cognate with Old Armenian աւր (awr, “day”).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /hɛː.mé.raː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /(h)e̝ˈme.ra/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /iˈme.ra/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /iˈme.ra/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /iˈme.ra/

Noun

ἡμέρᾱ • (hēmérā) f (genitive ἡμέρᾱς); first declension

day
a period of one's life (qualified by an adjective)
(poetic) time
birthday
(rare) year

Declension

First declension of ἡ ἡμέρᾱ; τῆς ἡμέρᾱς (Attic)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ἡ ἡμέρᾱ hē hēmérā	τὼ ἡμέρᾱ tṑ hēmérā	αἱ ἡμέραι hai hēmérai
Genitive	τῆς ἡμέρᾱς tês hēmérās	τοῖν ἡμέραιν toîn hēmérain	τῶν ἡμερῶν tôn hēmerôn
Dative	τῇ ἡμέρᾳ tēî hēmérāi	τοῖν ἡμέραιν toîn hēmérain	ταῖς ἡμέραις taîs hēmérais
Accusative	τὴν ἡμέρᾱν tḕn hēmérān	τὼ ἡμέρᾱ tṑ hēmérā	τᾱ̀ς ἡμέρᾱς tā̀s hēmérās
Vocative	ἡμέρᾱ hēmérā	ἡμέρᾱ hēmérā	ἡμέραι hēmérai
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

First declension of ἡμέρη; ἡμέρης (Epic)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ἡμέρη hēmérē	ἡμέρᾱ hēmérā	ἡμέραι hēmérai
Genitive	ἡμέρης hēmérēs	ἡμέραιῐ̈ν hēméraiĭ̈n	ἡμερᾱ́ων / ἡμερέων / ἡμερῶν hēmerā́ōn / hēmeréōn / hēmerôn
Dative	ἡμέρῃ hēmérēi	ἡμέραιῐ̈ν hēméraiĭ̈n	ἡμέρῃσῐ / ἡμέρῃσῐν / ἡμέρῃς / ἡμέραις hēmérēisĭ(n) / hēmérēis / hēmérais
Accusative	ἡμέρην hēmérēn	ἡμέρᾱ hēmérā	ἡμέρᾱς hēmérās
Vocative	ἡμέρη hēmérē	ἡμέρᾱ hēmérā	ἡμέραι hēmérai
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.

First declension of ἡ ἡμέρη; τῆς ἡμέρης (Ionic)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ἡ ἡμέρη hē hēmérē	τὼ ἡμέρᾱ tṑ hēmérā	αἱ ἡμέραι hai hēmérai
Genitive	τῆς ἡμέρης tês hēmérēs	τοῖν ἡμέραιν toîn hēmérain	τῶν ἡμερέων / ἡμερῶν tôn hēmeréōn / hēmerôn
Dative	τῇ ἡμέρῃ tēî hēmérēi	τοῖν ἡμέραιν toîn hēmérain	τῇσῐ / τῇσῐν ἡμέρῃσῐ / ἡμέρῃσῐν tēîsĭ(n) hēmérēisĭ(n)
Accusative	τὴν ἡμέρην tḕn hēmérēn	τὼ ἡμέρᾱ tṑ hēmérā	τᾱ̀ς ἡμέρᾱς tā̀s hēmérās
Vocative	ἡμέρη hēmérē	ἡμέρᾱ hēmérā	ἡμέραι hēmérai
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.

First declension of ἡ ᾱ̓μέρᾱ; τῆς ᾱ̓μέρᾱς (Aeolic)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ἡ ᾱ̓μέρᾱ hē āmérā	τὼ ᾱ̓μέρᾱ tṑ āmérā	αἱ ᾱ̓μέραι hai āmérai
Genitive	τῆς ᾱ̓μέρᾱς tês āmérās	τοῖν ᾱ̓μέραιν toîn āmérain	τῶν ᾱ̓μερῶν tôn āmerôn
Dative	τῇ ᾱ̓μέρᾳ tēî āmérāi	τοῖν ᾱ̓μέραιν toîn āmérain	ταῖς ᾱ̓μέραις taîs āmérais
Accusative	τὴν ᾱ̓μέρᾱν tḕn āmérān	τὼ ᾱ̓μέρᾱ tṑ āmérā	τᾱ̀ς ᾱ̓μέρᾱς tā̀s āmérās
Vocative	ᾱ̓μέρᾱ āmérā	ᾱ̓μέρᾱ āmérā	ᾱ̓μέραι āmérai
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.

First declension of ᾱ̔ ᾱ̔μέρᾱ; τᾶς ᾱ̔μέρᾱς (Doric)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ᾱ̔ ᾱ̔μέρᾱ hā hāmérā	τὼ ᾱ̔μέρᾱ tṑ hāmérā	ταὶ ᾱ̔μέραι taì hāmérai
Genitive	τᾶς ᾱ̔μέρᾱς tâs hāmérās	τοῖν ᾱ̔μέραιν toîn hāmérain	τᾶν ᾱ̔μερᾶν tân hāmerân
Dative	τᾷ ᾱ̔μέρᾳ tāî hāmérāi	τοῖν ᾱ̔μέραιν toîn hāmérain	ταῖς ᾱ̔μέραις taîs hāmérais
Accusative	τᾱ̀ν ᾱ̔μέρᾱν tā̀n hāmérān	τὼ ᾱ̔μέρᾱ tṑ hāmérā	τᾱ̀ς ᾱ̔μέρᾱς tā̀s hāmérās
Vocative	ᾱ̔μέρᾱ hāmérā	ᾱ̔μέρᾱ hāmérā	ᾱ̔μέραι hāmérai
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.

Derived terms

αὐθήμερος (authḗmeros)
διημερεύω (diēmereúō)
εὐημερέω (euēmeréō)
εὐημέρημα (euēmérēma)
εὐημερία (euēmería)
εὐήμερος (euḗmeros)
ἐφημέριος (ephēmérios)
ἐφημερίς (ephēmerís)
ἐφήμερος (ephḗmeros)
ἡμέρᾳ (hēmérāi)
ἡμέρᾱν (hēmérān)
ἡμέρᾱς (hēmérās)
ἡμερήσιος (hēmerḗsios)
ἡμερία (hēmería)
ἡμερινός (hēmerinós)
ἡμερόβιος (hēmeróbios)
ἡμερογράφος (hēmerográphos)
ἡμεροδρόμος (hēmerodrómos)
ἡμεροειδής (hēmeroeidḗs)
ἡμεροκαλλές (hēmerokallés)
ἡμερομαντεία (hēmeromanteía)
ἡμερόσκοπος (hēmeróskopos)
ἡμεροφῠ́λᾰξ (hēmerophŭ́lăx)
ἰσημερία (isēmería)
ἰσημερινός (isēmerinós)
καθημέριος (kathēmérios)
μεθημερινός (methēmerinós)
νυχθήμερον (nukhthḗmeron)
ὁσημέραι (hosēmérai)
πανημέριος (panēmérios)
σήμερον (sḗmeron)
συνδιημερεύω (sundiēmereúō)
συνημερεύω (sunēmereúō)
τριακονθήμερος (triakonthḗmeros)
ὑπερημερία (huperēmería)
ὑπερήμερος (huperḗmeros)

Descendants

Greek: ημέρα (iméra)
Mariupol Greek: ме́ра (mjéra)
Tsakonian: αμέρα (améra)

References

^ Beekes, Robert S. P. (2010), “ἦμαρ”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 518