ἡγουμένῳ

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /hɛː.ɡuː.mé.nɔːi̯/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /(h)e̝.ɡuˈme.no/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /i.ɣuˈme.no/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /i.ɣuˈme.no/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /i.ɣuˈme.no/

Noun

ἡγουμένῳ • (hēgouménōi)

dative singular of ἡγούμενος (hēgoúmenos)

Participle

ἡγουμένῳ • (hēgouménōi)

masculine/neuter dative singular of ἡγούμενος (hēgoúmenos)