ἡγουμένου

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /hɛː.ɡuː.mé.nuː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /(h)e̝.ɡuˈme.nu/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /i.ɣuˈme.nu/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /i.ɣuˈme.nu/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /i.ɣuˈme.nu/

Noun

ἡγουμένου • (hēgouménou)

genitive singular of ἡγούμενος (hēgoúmenos)

Participle

ἡγουμένου • (hēgouménou)

masculine/neuter genitive singular of ἡγούμενος (hēgoúmenos)