ἠρεμέω

Ancient Greek

Etymology

ἠρέμᾰ (ērémă) +‎ -έω (-éō).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /ɛː.re.mé.ɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /e̝.reˈme.o/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /i.reˈme.o/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /i.reˈme.o/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /i.reˈme.o/

Verb

ἠρεμέω • (ēreméō)

to keep quiet, be at rest

Conjugation

Present: ἠρεμέω, ἠρεμέομαι (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἠρεμέω	ἠρεμέεις	ἠρεμέει	ἠρεμέετον	ἠρεμέετον	ἠρεμέομεν	ἠρεμέετε	ἠρεμέουσῐ(ν)
	subjunctive	ἠρεμέω	ἠρεμέῃς	ἠρεμέῃ	ἠρεμέητον	ἠρεμέητον	ἠρεμέωμεν	ἠρεμέητε	ἠρεμέωσῐ(ν)
	optative	ἠρεμέοιμῐ	ἠρεμέοις	ἠρεμέοι	ἠρεμέοιτον	ἠρεμεοίτην	ἠρεμέοιμεν	ἠρεμέοιτε	ἠρεμέοιεν
	imperative		ἠρέμεε	ἠρεμεέτω	ἠρεμέετον	ἠρεμεέτων		ἠρεμέετε	ἠρεμεόντων
middle/passive	indicative	ἠρεμέομαι	ἠρεμέῃ, ἠρεμέει	ἠρεμέεται	ἠρεμέεσθον	ἠρεμέεσθον	ἠρεμεόμεθᾰ	ἠρεμέεσθε	ἠρεμέονται
	subjunctive	ἠρεμέωμαι	ἠρεμέῃ	ἠρεμέηται	ἠρεμέησθον	ἠρεμέησθον	ἠρεμεώμεθᾰ	ἠρεμέησθε	ἠρεμέωνται
	optative	ἠρεμεοίμην	ἠρεμέοιο	ἠρεμέοιτο	ἠρεμέοισθον	ἠρεμεοίσθην	ἠρεμεοίμεθᾰ	ἠρεμέοισθε	ἠρεμέοιντο
	imperative		ἠρεμέου	ἠρεμεέσθω	ἠρεμέεσθον	ἠρεμεέσθων		ἠρεμέεσθε	ἠρεμεέσθων
		active				middle/passive
infinitive		ἠρεμέειν				ἠρεμέεσθαι
participle	m	ἠρεμέων				ἠρεμεόμενος
	f	ἠρεμέουσᾰ				ἠρεμεομένη
	n	ἠρεμέον				ἠρεμεόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Present: ἠρεμῶ, ἠρεμοῦμαι (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἠρεμῶ	ἠρεμεῖς	ἠρεμεῖ	ἠρεμεῖτον	ἠρεμεῖτον	ἠρεμοῦμεν	ἠρεμεῖτε	ἠρεμοῦσῐ(ν)
	subjunctive	ἠρεμῶ	ἠρεμῇς	ἠρεμῇ	ἠρεμῆτον	ἠρεμῆτον	ἠρεμῶμεν	ἠρεμῆτε	ἠρεμῶσῐ(ν)
	optative	ἠρεμοίην, ἠρεμοῖμῐ	ἠρεμοίης, ἠρεμοῖς	ἠρεμοίη, ἠρεμοῖ	ἠρεμοῖτον, ἠρεμοίητον	ἠρεμοίτην, ἠρεμοιήτην	ἠρεμοῖμεν, ἠρεμοίημεν	ἠρεμοῖτε, ἠρεμοίητε	ἠρεμοῖεν, ἠρεμοίησᾰν
	imperative		ἠρέμει	ἠρεμείτω	ἠρεμεῖτον	ἠρεμείτων		ἠρεμεῖτε	ἠρεμούντων
middle/passive	indicative	ἠρεμοῦμαι	ἠρεμεῖ, ἠρεμῇ	ἠρεμεῖται	ἠρεμεῖσθον	ἠρεμεῖσθον	ἠρεμούμεθᾰ	ἠρεμεῖσθε	ἠρεμοῦνται
	subjunctive	ἠρεμῶμαι	ἠρεμῇ	ἠρεμῆται	ἠρεμῆσθον	ἠρεμῆσθον	ἠρεμώμεθᾰ	ἠρεμῆσθε	ἠρεμῶνται
	optative	ἠρεμοίμην	ἠρεμοῖο	ἠρεμοῖτο	ἠρεμοῖσθον	ἠρεμοίσθην	ἠρεμοίμεθᾰ	ἠρεμοῖσθε	ἠρεμοῖντο
	imperative		ἠρεμοῦ	ἠρεμείσθω	ἠρεμεῖσθον	ἠρεμείσθων		ἠρεμεῖσθε	ἠρεμείσθων
		active				middle/passive
infinitive		ἠρεμεῖν				ἠρεμεῖσθαι
participle	m	ἠρεμῶν				ἠρεμούμενος
	f	ἠρεμοῦσᾰ				ἠρεμουμένη
	n	ἠρεμοῦν				ἠρεμούμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἠρέμεον, ἠρεμεόμην (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἠρέμεον	ἠρέμεες	ἠρέμεε(ν)	ἠρεμέετον	ἠρεμεέτην	ἠρεμέομεν	ἠρεμέετε	ἠρέμεον
middle/passive	indicative	ἠρεμεόμην	ἠρεμέου	ἠρεμέετο	ἠρεμέεσθον	ἠρεμεέσθην	ἠρεμεόμεθᾰ	ἠρεμέεσθε	ἠρεμέοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἠρέμουν, ἠρεμούμην (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἠρέμουν	ἠρέμεις	ἠρέμει	ἠρεμεῖτον	ἠρεμείτην	ἠρεμοῦμεν	ἠρεμεῖτε	ἠρέμουν
middle/passive	indicative	ἠρεμούμην	ἠρεμοῦ	ἠρεμεῖτο	ἠρεμεῖσθον	ἠρεμείσθην	ἠρεμούμεθᾰ	ἠρεμεῖσθε	ἠρεμοῦντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: ἠρεμήσω, ἠρεμήσομαι, ἠρεμηθήσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἠρεμήσω	ἠρεμήσεις	ἠρεμήσει	ἠρεμήσετον	ἠρεμήσετον	ἠρεμήσομεν	ἠρεμήσετε	ἠρεμήσουσῐ(ν)
active	optative	ἠρεμήσοιμῐ	ἠρεμήσοις	ἠρεμήσοι	ἠρεμήσοιτον	ἠρεμησοίτην	ἠρεμήσοιμεν	ἠρεμήσοιτε	ἠρεμήσοιεν
middle	indicative	ἠρεμήσομαι	ἠρεμήσῃ, ἠρεμήσει	ἠρεμήσεται	ἠρεμήσεσθον	ἠρεμήσεσθον	ἠρεμησόμεθᾰ	ἠρεμήσεσθε	ἠρεμήσονται
middle	optative	ἠρεμησοίμην	ἠρεμήσοιο	ἠρεμήσοιτο	ἠρεμήσοισθον	ἠρεμησοίσθην	ἠρεμησοίμεθᾰ	ἠρεμήσοισθε	ἠρεμήσοιντο
passive	indicative	ἠρεμηθήσομαι	ἠρεμηθήσῃ, ἠρεμηθήσει	ἠρεμηθήσεται	ἠρεμηθήσεσθον	ἠρεμηθήσεσθον	ἠρεμηθησόμεθᾰ	ἠρεμηθήσεσθε	ἠρεμηθήσονται
passive	optative	ἠρεμηθησοίμην	ἠρεμηθήσοιο	ἠρεμηθήσοιτο	ἠρεμηθήσοισθον	ἠρεμηθησοίσθην	ἠρεμηθησοίμεθᾰ	ἠρεμηθήσοισθε	ἠρεμηθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		ἠρεμήσειν			ἠρεμήσεσθαι		ἠρεμηθήσεσθαι
participle	m	ἠρεμήσων			ἠρεμησόμενος		ἠρεμηθησόμενος
	f	ἠρεμήσουσᾰ			ἠρεμησομένη		ἠρεμηθησομένη
	n	ἠρεμῆσον			ἠρεμησόμενον		ἠρεμηθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ἠρέμησᾰ, ἠρεμησᾰ́μην, ἠρεμήθην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἠρέμησᾰ	ἠρέμησᾰς	ἠρέμησε(ν)	ἠρεμήσᾰτον	ἠρεμησᾰ́την	ἠρεμήσᾰμεν	ἠρεμήσᾰτε	ἠρέμησᾰν
	subjunctive	ἠρεμήσω	ἠρεμήσῃς	ἠρεμήσῃ	ἠρεμήσητον	ἠρεμήσητον	ἠρεμήσωμεν	ἠρεμήσητε	ἠρεμήσωσῐ(ν)
	optative	ἠρεμήσαιμῐ	ἠρεμήσειᾰς, ἠρεμήσαις	ἠρεμήσειε(ν), ἠρεμήσαι	ἠρεμήσαιτον	ἠρεμησαίτην	ἠρεμήσαιμεν	ἠρεμήσαιτε	ἠρεμήσειᾰν, ἠρεμήσαιεν
	imperative		ἠρέμησον	ἠρεμησᾰ́τω	ἠρεμήσᾰτον	ἠρεμησᾰ́των		ἠρεμήσᾰτε	ἠρεμησᾰ́ντων
middle	indicative	ἠρεμησᾰ́μην	ἠρεμήσω	ἠρεμήσᾰτο	ἠρεμήσᾰσθον	ἠρεμησᾰ́σθην	ἠρεμησᾰ́μεθᾰ	ἠρεμήσᾰσθε	ἠρεμήσᾰντο
	subjunctive	ἠρεμήσωμαι	ἠρεμήσῃ	ἠρεμήσηται	ἠρεμήσησθον	ἠρεμήσησθον	ἠρεμησώμεθᾰ	ἠρεμήσησθε	ἠρεμήσωνται
	optative	ἠρεμησαίμην	ἠρεμήσαιο	ἠρεμήσαιτο	ἠρεμήσαισθον	ἠρεμησαίσθην	ἠρεμησαίμεθᾰ	ἠρεμήσαισθε	ἠρεμήσαιντο
	imperative		ἠρέμησαι	ἠρεμησᾰ́σθω	ἠρεμήσᾰσθον	ἠρεμησᾰ́σθων		ἠρεμήσᾰσθε	ἠρεμησᾰ́σθων
passive	indicative	ἠρεμήθην	ἠρεμήθης	ἠρεμήθη	ἠρεμήθητον	ἠρεμηθήτην	ἠρεμήθημεν	ἠρεμήθητε	ἠρεμήθησᾰν
	subjunctive	ἠρεμηθῶ	ἠρεμηθῇς	ἠρεμηθῇ	ἠρεμηθῆτον	ἠρεμηθῆτον	ἠρεμηθῶμεν	ἠρεμηθῆτε	ἠρεμηθῶσῐ(ν)
	optative	ἠρεμηθείην	ἠρεμηθείης	ἠρεμηθείη	ἠρεμηθεῖτον, ἠρεμηθείητον	ἠρεμηθείτην, ἠρεμηθειήτην	ἠρεμηθεῖμεν, ἠρεμηθείημεν	ἠρεμηθεῖτε, ἠρεμηθείητε	ἠρεμηθεῖεν, ἠρεμηθείησᾰν
	imperative		ἠρεμήθητῐ	ἠρεμηθήτω	ἠρεμήθητον	ἠρεμηθήτων		ἠρεμήθητε	ἠρεμηθέντων
		active			middle		passive
infinitive		ἠρεμῆσαι			ἠρεμήσᾰσθαι		ἠρεμηθῆναι
participle	m	ἠρεμήσᾱς			ἠρεμησᾰ́μενος		ἠρεμηθείς
	f	ἠρεμήσᾱσᾰ			ἠρεμησᾰμένη		ἠρεμηθεῖσᾰ
	n	ἠρεμῆσᾰν			ἠρεμησᾰ́μενον		ἠρεμηθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: ἠρέμηκᾰ, ἠρέμημαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἠρέμηκᾰ	ἠρέμηκᾰς	ἠρέμηκε(ν)	ἠρεμήκᾰτον	ἠρεμήκᾰτον	ἠρεμήκᾰμεν	ἠρεμήκᾰτε	ἠρεμήκᾱσῐ(ν)
	subjunctive	ἠρεμήκω	ἠρεμήκῃς	ἠρεμήκῃ	ἠρεμήκητον	ἠρεμήκητον	ἠρεμήκωμεν	ἠρεμήκητε	ἠρεμήκωσῐ(ν)
	optative	ἠρεμήκοιμῐ, ἠρεμηκοίην	ἠρεμήκοις, ἠρεμηκοίης	ἠρεμήκοι, ἠρεμηκοίη	ἠρεμήκοιτον	ἠρεμηκοίτην	ἠρεμήκοιμεν	ἠρεμήκοιτε	ἠρεμήκοιεν
	imperative		ἠρέμηκε	ἠρεμηκέτω	ἠρεμήκετον	ἠρεμηκέτων		ἠρεμήκετε	ἠρεμηκόντων
middle/passive	indicative	ἠρέμημαι	ἠρέμησαι	ἠρέμηται	ἠρέμησθον	ἠρέμησθον	ἠρεμήμεθᾰ	ἠρέμησθε	ἠρέμηνται
	subjunctive	ἠρεμημένος ὦ	ἠρεμημένος ᾖς	ἠρεμημένος ᾖ	ἠρεμημένω ἦτον	ἠρεμημένω ἦτον	ἠρεμημένοι ὦμεν	ἠρεμημένοι ἦτε	ἠρεμημένοι ὦσῐ(ν)
	optative	ἠρεμημένος εἴην	ἠρεμημένος εἴης	ἠρεμημένος εἴη	ἠρεμημένω εἴητον, εἶτον	ἠρεμημένω εἰήτην, εἴτην	ἠρεμημένοι εἴημεν, εἶμεν	ἠρεμημένοι εἴητε, εἶτε	ἠρεμημένοι εἴησᾰν, εἶεν
	imperative		ἠρέμησο	ἠρεμήσθω	ἠρέμησθον	ἠρεμήσθων		ἠρέμησθε	ἠρεμήσθων
		active				middle/passive
infinitive		ἠρεμηκέναι				ἠρεμῆσθαι
participle	m	ἠρεμηκώς				ἠρεμημένος
	f	ἠρεμηκυῖᾰ				ἠρεμημένη
	n	ἠρεμηκός				ἠρεμημένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Pluperfect: ἠρεμήκειν, ἠρεμήμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἠρεμήκειν, ἠρεμήκη	ἠρεμήκεις, ἠρεμήκης	ἠρεμήκει(ν)	ἠρεμήκετον	ἠρεμηκέτην	ἠρεμήκεμεν	ἠρεμήκετε	ἠρεμήκεσᾰν
middle/passive	indicative	ἠρεμήμην	ἠρέμησο	ἠρέμητο	ἠρέμησθον	ἠρεμήσθην	ἠρεμήμεθᾰ	ἠρέμησθε	ἠρέμηντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Descendants

Greek: ηρεμώ (iremó)