ἐπαιτέω
Ancient Greek
Etymology
From ἐπί (epí) + αἰτέω (aitéō).
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /e.pai̯.té.ɔː/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /e.pɛˈte.o/
- (4th CE Koine) IPA(key): /e.pɛˈte.o/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /e.peˈte.o/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /e.peˈte.o/
Verb
ἐπαιτέω • (epaitéō)
Inflection
Present: ἐπαιτέω, ἐπαιτέομαι (Uncontracted)
| number | singular | dual | plural | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
| active | indicative | ἐπαιτέω | ἐπαιτέεις | ἐπαιτέει | ἐπαιτέετον | ἐπαιτέετον | ἐπαιτέομεν | ἐπαιτέετε | ἐπαιτέουσῐ(ν) | ||||
| subjunctive | ἐπαιτέω | ἐπαιτέῃς | ἐπαιτέῃ | ἐπαιτέητον | ἐπαιτέητον | ἐπαιτέωμεν | ἐπαιτέητε | ἐπαιτέωσῐ(ν) | |||||
| optative | ἐπαιτέοιμῐ | ἐπαιτέοις | ἐπαιτέοι | ἐπαιτέοιτον | ἐπαιτεοίτην | ἐπαιτέοιμεν | ἐπαιτέοιτε | ἐπαιτέοιεν | |||||
| imperative | ἐπαίτεε | ἐπαιτεέτω | ἐπαιτέετον | ἐπαιτεέτων | ἐπαιτέετε | ἐπαιτεόντων | |||||||
| middle/ |
indicative | ἐπαιτέομαι | ἐπαιτέῃ, ἐπαιτέει |
ἐπαιτέεται | ἐπαιτέεσθον | ἐπαιτέεσθον | ἐπαιτεόμεθᾰ | ἐπαιτέεσθε | ἐπαιτέονται | ||||
| subjunctive | ἐπαιτέωμαι | ἐπαιτέῃ | ἐπαιτέηται | ἐπαιτέησθον | ἐπαιτέησθον | ἐπαιτεώμεθᾰ | ἐπαιτέησθε | ἐπαιτέωνται | |||||
| optative | ἐπαιτεοίμην | ἐπαιτέοιο | ἐπαιτέοιτο | ἐπαιτέοισθον | ἐπαιτεοίσθην | ἐπαιτεοίμεθᾰ | ἐπαιτέοισθε | ἐπαιτέοιντο | |||||
| imperative | ἐπαιτέου | ἐπαιτεέσθω | ἐπαιτέεσθον | ἐπαιτεέσθων | ἐπαιτέεσθε | ἐπαιτεέσθων | |||||||
| active | middle/ | ||||||||||||
| infinitive | ἐπαιτέειν | ἐπαιτέεσθαι | |||||||||||
| participle | m | ἐπαιτέων | ἐπαιτεόμενος | ||||||||||
| f | ἐπαιτέουσᾰ | ἐπαιτεομένη | |||||||||||
| n | ἐπαιτέον | ἐπαιτεόμενον | |||||||||||
| Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
| ||||||||||||
Present: ἐπαιτῶ, ἐπαιτοῦμαι (Contracted)
| number | singular | dual | plural | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
| active | indicative | ἐπαιτῶ | ἐπαιτεῖς | ἐπαιτεῖ | ἐπαιτεῖτον | ἐπαιτεῖτον | ἐπαιτοῦμεν | ἐπαιτεῖτε | ἐπαιτοῦσῐ(ν) | ||||
| subjunctive | ἐπαιτῶ | ἐπαιτῇς | ἐπαιτῇ | ἐπαιτῆτον | ἐπαιτῆτον | ἐπαιτῶμεν | ἐπαιτῆτε | ἐπαιτῶσῐ(ν) | |||||
| optative | ἐπαιτοίην, ἐπαιτοῖμῐ |
ἐπαιτοίης, ἐπαιτοῖς |
ἐπαιτοίη, ἐπαιτοῖ |
ἐπαιτοῖτον, ἐπαιτοίητον |
ἐπαιτοίτην, ἐπαιτοιήτην |
ἐπαιτοῖμεν, ἐπαιτοίημεν |
ἐπαιτοῖτε, ἐπαιτοίητε |
ἐπαιτοῖεν, ἐπαιτοίησᾰν | |||||
| imperative | ἐπαίτει | ἐπαιτείτω | ἐπαιτεῖτον | ἐπαιτείτων | ἐπαιτεῖτε | ἐπαιτούντων | |||||||
| middle/ |
indicative | ἐπαιτοῦμαι | ἐπαιτεῖ, ἐπαιτῇ |
ἐπαιτεῖται | ἐπαιτεῖσθον | ἐπαιτεῖσθον | ἐπαιτούμεθᾰ | ἐπαιτεῖσθε | ἐπαιτοῦνται | ||||
| subjunctive | ἐπαιτῶμαι | ἐπαιτῇ | ἐπαιτῆται | ἐπαιτῆσθον | ἐπαιτῆσθον | ἐπαιτώμεθᾰ | ἐπαιτῆσθε | ἐπαιτῶνται | |||||
| optative | ἐπαιτοίμην | ἐπαιτοῖο | ἐπαιτοῖτο | ἐπαιτοῖσθον | ἐπαιτοίσθην | ἐπαιτοίμεθᾰ | ἐπαιτοῖσθε | ἐπαιτοῖντο | |||||
| imperative | ἐπαιτοῦ | ἐπαιτείσθω | ἐπαιτεῖσθον | ἐπαιτείσθων | ἐπαιτεῖσθε | ἐπαιτείσθων | |||||||
| active | middle/ | ||||||||||||
| infinitive | ἐπαιτεῖν | ἐπαιτεῖσθαι | |||||||||||
| participle | m | ἐπαιτῶν | ἐπαιτούμενος | ||||||||||
| f | ἐπαιτοῦσᾰ | ἐπαιτουμένη | |||||||||||
| n | ἐπαιτοῦν | ἐπαιτούμενον | |||||||||||
| Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
| ||||||||||||
Derived terms
- ἐπαίτης (epaítēs)
Further reading
- “ἐπαιτέω”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press