ἐπαγγέλλω

Ancient Greek

Etymology

From ἐπι- (epi-) +‎ ἀγγέλλω (angéllō). (to promise): Compare typologically Latin prōmittō (< Latin mittō); Russian сули́ть (sulítʹ) (? akin to слать (slatʹ)).

Pronunciation

 

Verb

ἐπᾰγγέλλω • (epăngéllō)

  1. to tell, proclaim, announce
  2. to give orders, command
  3. to denounce and summon someone who, having incurred ἀτιμία (atimía) in dishonour done to the gods, yet takes part in public affairs
  4. to promise, offer
  5. (with accusative) to profess, make profession of
  6. to demand, require

Inflection

   Present: ἐπᾰγγέλλω, ἐπᾰγγέλλομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐπᾰγγέλλω ἐπᾰγγέλλεις ἐπᾰγγέλλει ἐπᾰγγέλλετον ἐπᾰγγέλλετον ἐπᾰγγέλλομεν ἐπᾰγγέλλετε ἐπᾰγγέλλουσῐ(ν)
subjunctive ἐπᾰγγέλλω ἐπᾰγγέλλῃς ἐπᾰγγέλλῃ ἐπᾰγγέλλητον ἐπᾰγγέλλητον ἐπᾰγγέλλωμεν ἐπᾰγγέλλητε ἐπᾰγγέλλωσῐ(ν)
optative ἐπᾰγγέλλοιμῐ ἐπᾰγγέλλοις ἐπᾰγγέλλοι ἐπᾰγγέλλοιτον ἐπᾰγγελλοίτην ἐπᾰγγέλλοιμεν ἐπᾰγγέλλοιτε ἐπᾰγγέλλοιεν
imperative   ἐπᾰ́γγελλε ἐπᾰγγελλέτω ἐπᾰγγέλλετον ἐπᾰγγελλέτων   ἐπᾰγγέλλετε ἐπᾰγγελλόντων
middle/passive indicative ἐπᾰγγέλλομαι ἐπᾰγγέλλῃ,
ἐπᾰγγέλλει 		ἐπᾰγγέλλεται ἐπᾰγγέλλεσθον ἐπᾰγγέλλεσθον ἐπᾰγγελλόμεθᾰ ἐπᾰγγέλλεσθε ἐπᾰγγέλλονται
subjunctive ἐπᾰγγέλλωμαι ἐπᾰγγέλλῃ ἐπᾰγγέλληται ἐπᾰγγέλλησθον ἐπᾰγγέλλησθον ἐπᾰγγελλώμεθᾰ ἐπᾰγγέλλησθε ἐπᾰγγέλλωνται
optative ἐπᾰγγελλοίμην ἐπᾰγγέλλοιο ἐπᾰγγέλλοιτο ἐπᾰγγέλλοισθον ἐπᾰγγελλοίσθην ἐπᾰγγελλοίμεθᾰ ἐπᾰγγέλλοισθε ἐπᾰγγέλλοιντο
imperative   ἐπᾰγγέλλου ἐπᾰγγελλέσθω ἐπᾰγγέλλεσθον ἐπᾰγγελλέσθων   ἐπᾰγγέλλεσθε ἐπᾰγγελλέσθων
active middle/passive
infinitive ἐπᾰγγέλλειν ἐπᾰγγέλλεσθαι
participle m ἐπᾰγγέλλων ἐπᾰγγελλόμενος
f ἐπᾰγγέλλουσᾰ ἐπᾰγγελλομένη
n ἐπᾰγγέλλον ἐπᾰγγελλόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἐπήγγελλον, ἐπηγγελλόμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐπήγγελλον ἐπήγγελλες ἐπήγγελλε(ν) ἐπηγγέλλετον ἐπηγγελλέτην ἐπηγγέλλομεν ἐπηγγέλλετε ἐπήγγελλον
middle/passive indicative ἐπηγγελλόμην ἐπηγγέλλου ἐπηγγέλλετο ἐπηγγέλλεσθον ἐπηγγελλέσθην ἐπηγγελλόμεθᾰ ἐπηγγέλλεσθε ἐπηγγέλλοντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: ἐπᾰγγελέω, ἐπᾰγγελέομαι, ἐπᾰγγελθήσομαι (Uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐπᾰγγελέω ἐπᾰγγελέεις ἐπᾰγγελέει ἐπᾰγγελέετον ἐπᾰγγελέετον ἐπᾰγγελέομεν ἐπᾰγγελέετε ἐπᾰγγελέουσῐ(ν)
optative ἐπᾰγγελέοιμῐ ἐπᾰγγελέοις ἐπᾰγγελέοι ἐπᾰγγελέοιτον ἐπᾰγγελεοίτην ἐπᾰγγελέοιμεν ἐπᾰγγελέοιτε ἐπᾰγγελέοιεν
middle indicative ἐπᾰγγελέομαι ἐπᾰγγελέῃ,
ἐπᾰγγελέει 		ἐπᾰγγελέεται ἐπᾰγγελέεσθον ἐπᾰγγελέεσθον ἐπᾰγγελεόμεθᾰ ἐπᾰγγελέεσθε ἐπᾰγγελέονται
optative ἐπᾰγγελεοίμην ἐπᾰγγελέοιο ἐπᾰγγελέοιτο ἐπᾰγγελέοισθον ἐπᾰγγελεοίσθην ἐπᾰγγελεοίμεθᾰ ἐπᾰγγελέοισθε ἐπᾰγγελέοιντο
passive indicative ἐπᾰγγελθήσομαι ἐπᾰγγελθήσῃ,
ἐπᾰγγελθήσει 		ἐπᾰγγελθήσεται ἐπᾰγγελθήσεσθον ἐπᾰγγελθήσεσθον ἐπᾰγγελθησόμεθᾰ ἐπᾰγγελθήσεσθε ἐπᾰγγελθήσονται
optative ἐπᾰγγελθησοίμην ἐπᾰγγελθήσοιο ἐπᾰγγελθήσοιτο ἐπᾰγγελθήσοισθον ἐπᾰγγελθησοίσθην ἐπᾰγγελθησοίμεθᾰ ἐπᾰγγελθήσοισθε ἐπᾰγγελθήσοιντο
active middle passive
infinitive ἐπᾰγγελέειν ἐπᾰγγελέεσθαι ἐπᾰγγελθήσεσθαι
participle m ἐπᾰγγελέων ἐπᾰγγελεόμενος ἐπᾰγγελθησόμενος
f ἐπᾰγγελέουσᾰ ἐπᾰγγελεομένη ἐπᾰγγελθησομένη
n ἐπᾰγγελέον ἐπᾰγγελεόμενον ἐπᾰγγελθησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: ἐπᾰγγελῶ, ἐπᾰγγελοῦμαι, ἐπᾰγγελθήσομαι (Contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐπᾰγγελῶ ἐπᾰγγελεῖς ἐπᾰγγελεῖ ἐπᾰγγελεῖτον ἐπᾰγγελεῖτον ἐπᾰγγελοῦμεν ἐπᾰγγελεῖτε ἐπᾰγγελοῦσῐ(ν)
optative ἐπᾰγγελοίην,
ἐπᾰγγελοῖμῐ 		ἐπᾰγγελοίης,
ἐπᾰγγελοῖς 		ἐπᾰγγελοίη,
ἐπᾰγγελοῖ 		ἐπᾰγγελοῖτον,
ἐπᾰγγελοίητον 		ἐπᾰγγελοίτην,
ἐπᾰγγελοιήτην 		ἐπᾰγγελοῖμεν,
ἐπᾰγγελοίημεν 		ἐπᾰγγελοῖτε,
ἐπᾰγγελοίητε 		ἐπᾰγγελοῖεν,
ἐπᾰγγελοίησᾰν
middle indicative ἐπᾰγγελοῦμαι ἐπᾰγγελῇ ἐπᾰγγελεῖται ἐπᾰγγελεῖσθον ἐπᾰγγελεῖσθον ἐπᾰγγελούμεθᾰ ἐπᾰγγελεῖσθε ἐπᾰγγελοῦνται
optative ἐπᾰγγελοίμην ἐπᾰγγελοῖο ἐπᾰγγελοῖτο ἐπᾰγγελοῖσθον ἐπᾰγγελοίσθην ἐπᾰγγελοίμεθᾰ ἐπᾰγγελοῖσθε ἐπᾰγγελοῖντο
passive indicative ἐπᾰγγελθήσομαι ἐπᾰγγελθήσῃ,
ἐπᾰγγελθήσει 		ἐπᾰγγελθήσεται ἐπᾰγγελθήσεσθον ἐπᾰγγελθήσεσθον ἐπᾰγγελθησόμεθᾰ ἐπᾰγγελθήσεσθε ἐπᾰγγελθήσονται
optative ἐπᾰγγελθησοίμην ἐπᾰγγελθήσοιο ἐπᾰγγελθήσοιτο ἐπᾰγγελθήσοισθον ἐπᾰγγελθησοίσθην ἐπᾰγγελθησοίμεθᾰ ἐπᾰγγελθήσοισθε ἐπᾰγγελθήσοιντο
active middle passive
infinitive ἐπᾰγγελεῖν ἐπᾰγγελεῖσθαι ἐπᾰγγελθήσεσθαι
participle m ἐπᾰγγελῶν ἐπᾰγγελούμενος ἐπᾰγγελθησόμενος
f ἐπᾰγγελοῦσᾰ ἐπᾰγγελουμένη ἐπᾰγγελθησομένη
n ἐπᾰγγελοῦν ἐπᾰγγελούμενον ἐπᾰγγελθησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἐπήγγειλᾰ, ἐπηγγειλᾰ́μην, ἐπηγγέλθην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐπήγγειλᾰ ἐπήγγειλᾰς ἐπήγγειλε(ν) ἐπηγγείλᾰτον ἐπηγγειλᾰ́την ἐπηγγείλᾰμεν ἐπηγγείλᾰτε ἐπήγγειλᾰν
subjunctive ἐπᾰγγείλω ἐπᾰγγείλῃς ἐπᾰγγείλῃ ἐπᾰγγείλητον ἐπᾰγγείλητον ἐπᾰγγείλωμεν ἐπᾰγγείλητε ἐπᾰγγείλωσῐ(ν)
optative ἐπᾰγγείλαιμῐ ἐπᾰγγείλειᾰς,
ἐπᾰγγείλαις 		ἐπᾰγγείλειε(ν),
ἐπᾰγγείλαι 		ἐπᾰγγείλαιτον ἐπᾰγγειλαίτην ἐπᾰγγείλαιμεν ἐπᾰγγείλαιτε ἐπᾰγγείλειᾰν,
ἐπᾰγγείλαιεν
imperative   ἐπᾰ́γγειλον ἐπᾰγγειλᾰ́τω ἐπᾰγγείλᾰτον ἐπᾰγγειλᾰ́των   ἐπᾰγγείλᾰτε ἐπᾰγγειλᾰ́ντων
middle indicative ἐπηγγειλᾰ́μην ἐπηγγείλω ἐπηγγείλᾰτο ἐπηγγείλᾰσθον ἐπηγγειλᾰ́σθην ἐπηγγειλᾰ́μεθᾰ ἐπηγγείλᾰσθε ἐπηγγείλᾰντο
subjunctive ἐπᾰγγείλωμαι ἐπᾰγγείλῃ ἐπᾰγγείληται ἐπᾰγγείλησθον ἐπᾰγγείλησθον ἐπᾰγγειλώμεθᾰ ἐπᾰγγείλησθε ἐπᾰγγείλωνται
optative ἐπᾰγγειλαίμην ἐπᾰγγείλαιο ἐπᾰγγείλαιτο ἐπᾰγγείλαισθον ἐπᾰγγειλαίσθην ἐπᾰγγειλαίμεθᾰ ἐπᾰγγείλαισθε ἐπᾰγγείλαιντο
imperative   ἐπᾰ́γγειλαι ἐπᾰγγειλᾰ́σθω ἐπᾰγγείλᾰσθον ἐπᾰγγειλᾰ́σθων   ἐπᾰγγείλᾰσθε ἐπᾰγγειλᾰ́σθων
passive indicative ἐπηγγέλθην ἐπηγγέλθης ἐπηγγέλθη ἐπηγγέλθητον ἐπηγγελθήτην ἐπηγγέλθημεν ἐπηγγέλθητε ἐπηγγέλθησᾰν
subjunctive ἐπᾰγγελθῶ ἐπᾰγγελθῇς ἐπᾰγγελθῇ ἐπᾰγγελθῆτον ἐπᾰγγελθῆτον ἐπᾰγγελθῶμεν ἐπᾰγγελθῆτε ἐπᾰγγελθῶσῐ(ν)
optative ἐπᾰγγελθείην ἐπᾰγγελθείης ἐπᾰγγελθείη ἐπᾰγγελθεῖτον,
ἐπᾰγγελθείητον 		ἐπᾰγγελθείτην,
ἐπᾰγγελθειήτην 		ἐπᾰγγελθεῖμεν,
ἐπᾰγγελθείημεν 		ἐπᾰγγελθεῖτε,
ἐπᾰγγελθείητε 		ἐπᾰγγελθεῖεν,
ἐπᾰγγελθείησᾰν
imperative   ἐπᾰγγέλθητῐ ἐπᾰγγελθήτω ἐπᾰγγέλθητον ἐπᾰγγελθήτων   ἐπᾰγγέλθητε ἐπᾰγγελθέντων
active middle passive
infinitive ἐπᾰγγεῖλαι ἐπᾰγγείλᾰσθαι ἐπᾰγγελθῆναι
participle m ἐπᾰγγείλᾱς ἐπᾰγγειλᾰ́μενος ἐπᾰγγελθείς
f ἐπᾰγγείλᾱσᾰ ἐπᾰγγειλᾰμένη ἐπᾰγγελθεῖσᾰ
n ἐπᾰγγεῖλᾰν ἐπᾰγγειλᾰ́μενον ἐπᾰγγελθέν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: ἐπήγγελκᾰ, ἐπήγγελμαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐπήγγελκᾰ ἐπήγγελκᾰς ἐπήγγελκε(ν) ἐπηγγέλκᾰτον ἐπηγγέλκᾰτον ἐπηγγέλκᾰμεν ἐπηγγέλκᾰτε ἐπηγγέλκᾱσῐ(ν)
subjunctive ἐπηγγέλκω ἐπηγγέλκῃς ἐπηγγέλκῃ ἐπηγγέλκητον ἐπηγγέλκητον ἐπηγγέλκωμεν ἐπηγγέλκητε ἐπηγγέλκωσῐ(ν)
optative ἐπηγγέλκοιμῐ,
ἐπηγγελκοίην 		ἐπηγγέλκοις,
ἐπηγγελκοίης 		ἐπηγγέλκοι,
ἐπηγγελκοίη 		ἐπηγγέλκοιτον ἐπηγγελκοίτην ἐπηγγέλκοιμεν ἐπηγγέλκοιτε ἐπηγγέλκοιεν
imperative   ἐπήγγελκε ἐπηγγελκέτω ἐπηγγέλκετον ἐπηγγελκέτων   ἐπηγγέλκετε ἐπηγγελκόντων
middle/passive indicative ἐπήγγελμαι ἐπήγγελσαι ἐπήγγελται ἐπήγγελθον ἐπήγγελθον ἐπηγγέλμεθᾰ ἐπήγγελθε ἐπηγγέλᾰται
subjunctive ἐπηγγελμένος ὦ ἐπηγγελμένος ᾖς ἐπηγγελμένος ᾖ ἐπηγγελμένω ἦτον ἐπηγγελμένω ἦτον ἐπηγγελμένοι ὦμεν ἐπηγγελμένοι ἦτε ἐπηγγελμένοι ὦσῐ(ν)
optative ἐπηγγελμένος εἴην ἐπηγγελμένος εἴης ἐπηγγελμένος εἴη ἐπηγγελμένω εἴητον,
εἶτον 		ἐπηγγελμένω εἰήτην,
εἴτην 		ἐπηγγελμένοι εἴημεν,
εἶμεν 		ἐπηγγελμένοι εἴητε,
εἶτε 		ἐπηγγελμένοι εἴησᾰν,
εἶεν
imperative   ἐπήγγελσο ἐπηγγέλθω ἐπήγγελθον ἐπηγγέλθων   ἐπήγγελθε ἐπηγγέλθων
active middle/passive
infinitive ἐπηγγελκέναι ἐπηγγέλθαι
participle m ἐπηγγελκώς ἐπηγγελμένος
f ἐπηγγελκυῖᾰ ἐπηγγελμένη
n ἐπηγγελκός ἐπηγγελμένον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
  • ἀνεπάγγελτος (anepángeltos)
  • αὐτεπάγγελτος (autepángeltos)
  • ἐπαγγελία (epangelía)
  • ἐπάγγελμα (epángelma)
  • ἐπαγγελτικός (epangeltikós)
  • κατεπαγγέλλομαι (katepangéllomai)
  • προεπαγγέλλω (proepangéllō)
  • προεπάγγελσις (proepángelsis)
  • προσεπαγγέλλομαι (prosepangéllomai)

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.