ἐμπειρότατοι

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /em.peː.ró.ta.toi̯/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /em.piˈro.ta.ty/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /em.piˈro.ta.ty/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /em.piˈro.ta.ty/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /em.biˈro.ta.ti/

Adjective

ἐμπειρότᾰτοι • (empeirótătoi)

masculine nominative/vocative plural of ἐμπειρότατος (empeirótatos)