ἐμπήγνυμι

Ancient Greek

Alternative forms

  • ἐμπᾱ́γνῡμι (empā́gnūmi) — Doric

Etymology

From ἐμ- (em-) +‎ πήγνῡμι (pḗgnūmi)

Pronunciation

 

Verb

ἐμπήγνῡμῐ • (empḗgnūmĭ)

  1. (active voice)
    1. to stick, inflict, plant
    2. to make compact, freeze
  2. (intransitive, passive voice)
    1. to be stuck, stay fixed
    2. to be compact, be frozen

Conjugation

   Present: ἐμπήγνῡμῐ, ἐμπήγνῠμαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐμπήγνῡμῐ ἐμπήγνῡς ἐμπήγνῡσῐ(ν) ἐμπήγνῠτον ἐμπήγνῠτον ἐμπήγνῠμεν ἐμπήγνῠτε ἐμπηγνῠ́ᾱσῐ(ν)
subjunctive ἐμπηγνῠ́ω ἐμπηγνῠ́ῃς ἐμπηγνῠ́ῃ ἐμπηγνῠ́ητον ἐμπηγνῠ́ητον ἐμπηγνῠ́ωμεν ἐμπηγνῠ́ητε ἐμπηγνῠ́ωσῐ(ν)
optative ἐμπηγνῠ́οιμῐ ἐμπηγνῠ́οις ἐμπηγνῠ́οι ἐμπηγνῠ́οιτον ἐμπηγνῠοίτην ἐμπηγνῠ́οιμεν ἐμπηγνῠ́οιτε ἐμπηγνῠ́οιεν
imperative   ἐμπήγνῡ ἐμπηγνῠ́τω ἐμπήγνῠτον ἐμπηγνῠ́των   ἐμπήγνῠτε ἐμπηγνῠ́ντων
middle/passive indicative ἐμπήγνῠμαι ἐμπήγνῠσαι ἐμπήγνῠται ἐμπήγνῠσθον ἐμπήγνῠσθον ἐμπηγνῠ́μεθᾰ ἐμπήγνῠσθε ἐμπήγνῠνται
subjunctive ἐμπηγνῠ́ωμαι ἐμπηγνῠ́ῃ ἐμπηγνῠ́ηται ἐμπηγνῠ́ησθον ἐμπηγνῠ́ησθον ἐμπηγνῠώμεθᾰ ἐμπηγνῠ́ησθε ἐμπηγνῠ́ωνται
optative ἐμπηγνῠοίμην ἐμπηγνῠ́οιο ἐμπηγνῠ́οιτο ἐμπηγνῠ́οισθον ἐμπηγνῠοίσθην ἐμπηγνῠοίμεθᾰ ἐμπηγνῠ́οισθε ἐμπηγνῠ́οιντο
imperative   ἐμπήγνῠσο ἐμπηγνῠ́σθω ἐμπήγνῠσθον ἐμπηγνῠ́σθων   ἐμπήγνῠσθε ἐμπηγνῠ́σθων
active middle/passive
infinitive ἐμπηγνῠ́ναι ἐμπήγνῠσθαι
participle m ἐμπηγνῡ́ς ἐμπηγνῠ́μενος
f ἐμπηγνῦσᾰ ἐμπηγνῠμένη
n ἐμπηγνῠ́ν ἐμπηγνῠ́μενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἐνεπήγνῡν, ἐνεπηγνῠ́μην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐνεπήγνῡν ἐνεπήγνῡς ἐνεπήγνῡ ἐνεπήγνῠτον ἐνεπηγνῠ́την ἐνεπήγνῠμεν ἐνεπήγνῠτε ἐνεπήγνῠσᾰν
middle/passive indicative ἐνεπηγνῠ́μην ἐνεπήγνῠσο ἐνεπήγνῠτο ἐνεπήγνῠσθον ἐνεπηγνῠ́σθην ἐνεπηγνῠ́μεθᾰ ἐνεπήγνῠσθε ἐνεπήγνῠντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: ἐμπήξω, ἐμπήξομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐμπήξω ἐμπήξεις ἐμπήξει ἐμπήξετον ἐμπήξετον ἐμπήξομεν ἐμπήξετε ἐμπήξουσῐ(ν)
optative ἐμπήξοιμῐ ἐμπήξοις ἐμπήξοι ἐμπήξοιτον ἐμπηξοίτην ἐμπήξοιμεν ἐμπήξοιτε ἐμπήξοιεν
middle indicative ἐμπήξομαι ἐμπήξῃ,
ἐμπήξει 		ἐμπήξεται ἐμπήξεσθον ἐμπήξεσθον ἐμπηξόμεθᾰ ἐμπήξεσθε ἐμπήξονται
optative ἐμπηξοίμην ἐμπήξοιο ἐμπήξοιτο ἐμπήξοισθον ἐμπηξοίσθην ἐμπηξοίμεθᾰ ἐμπήξοισθε ἐμπήξοιντο
active middle
infinitive ἐμπήξειν ἐμπήξεσθαι
participle m ἐμπήξων ἐμπηξόμενος
f ἐμπήξουσᾰ ἐμπηξομένη
n ἐμπῆξον ἐμπηξόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἐνέπηξᾰ, ἐνεπηξᾰ́μην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐνέπηξᾰ ἐνέπηξᾰς ἐνέπηξε(ν) ἐνεπήξᾰτον ἐνεπηξᾰ́την ἐνεπήξᾰμεν ἐνεπήξᾰτε ἐνέπηξᾰν
subjunctive ἐνεπήξω ἐνεπήξῃς ἐνεπήξῃ ἐνεπήξητον ἐνεπήξητον ἐνεπήξωμεν ἐνεπήξητε ἐνεπήξωσῐ(ν)
optative ἐνεπήξαιμῐ ἐνεπήξειᾰς,
ἐνεπήξαις 		ἐνεπήξειε(ν),
ἐνεπήξαι 		ἐνεπήξαιτον ἐνεπηξαίτην ἐνεπήξαιμεν ἐνεπήξαιτε ἐνεπήξειᾰν,
ἐνεπήξαιεν
imperative   ἐνέπηξον ἐνεπηξᾰ́τω ἐνεπήξᾰτον ἐνεπηξᾰ́των   ἐνεπήξᾰτε ἐνεπηξᾰ́ντων
middle indicative ἐνεπηξᾰ́μην ἐνεπήξω ἐνεπήξᾰτο ἐνεπήξᾰσθον ἐνεπηξᾰ́σθην ἐνεπηξᾰ́μεθᾰ ἐνεπήξᾰσθε ἐνεπήξᾰντο
subjunctive ἐνεπήξωμαι ἐνεπήξῃ ἐνεπήξηται ἐνεπήξησθον ἐνεπήξησθον ἐνεπηξώμεθᾰ ἐνεπήξησθε ἐνεπήξωνται
optative ἐνεπηξαίμην ἐνεπήξαιο ἐνεπήξαιτο ἐνεπήξαισθον ἐνεπηξαίσθην ἐνεπηξαίμεθᾰ ἐνεπήξαισθε ἐνεπήξαιντο
imperative   ἐνέπηξαι ἐνεπηξᾰ́σθω ἐνεπήξᾰσθον ἐνεπηξᾰ́σθων   ἐνεπήξᾰσθε ἐνεπηξᾰ́σθων
active middle
infinitive ἐνεπῆξαι ἐνεπήξᾰσθαι
participle m ἐνεπήξᾱς ἐνεπηξᾰ́μενος
f ἐνεπήξᾱσᾰ ἐνεπηξᾰμένη
n ἐνεπῆξᾰν ἐνεπηξᾰ́μενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἐνεπάγην
number singular dual plural
first second third second third first second third
passive indicative ἐνεπάγην ἐνεπάγης ἐνεπάγη ἐνεπάγητον ἐνεπαγήτην ἐνεπάγημεν ἐνεπάγητε ἐνεπάγησᾰν
subjunctive ἐμπαγῶ ἐμπαγῇς ἐμπαγῇ ἐμπαγῆτον ἐμπαγῆτον ἐμπαγῶμεν ἐμπαγῆτε ἐμπαγῶσῐ(ν)
optative ἐμπαγείην ἐμπαγείης ἐμπαγείη ἐμπαγεῖτον,
ἐμπαγείητον 		ἐμπαγείτην,
ἐμπαγειήτην 		ἐμπαγεῖμεν,
ἐμπαγείημεν 		ἐμπαγεῖτε,
ἐμπαγείητε 		ἐμπαγεῖεν,
ἐμπαγείησᾰν
imperative   ἐμπάγηθῐ ἐμπαγήτω ἐμπάγητον ἐμπαγήτων   ἐμπάγητε ἐμπαγέντων
passive
infinitive ἐμπαγῆναι
participle m ἐμπαγείς
f ἐμπαγεῖσᾰ
n ἐμπαγέν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἐνεπήχθην
number singular dual plural
first second third second third first second third
passive indicative ἐνεπήχθην ἐνεπήχθης ἐνεπήχθη ἐνεπήχθητον ἐνεπηχθήτην ἐνεπήχθημεν ἐνεπήχθητε ἐνεπήχθησᾰν
subjunctive ἐμπηχθῶ ἐμπηχθῇς ἐμπηχθῇ ἐμπηχθῆτον ἐμπηχθῆτον ἐμπηχθῶμεν ἐμπηχθῆτε ἐμπηχθῶσῐ(ν)
optative ἐμπηχθείην ἐμπηχθείης ἐμπηχθείη ἐμπηχθεῖτον,
ἐμπηχθείητον 		ἐμπηχθείτην,
ἐμπηχθειήτην 		ἐμπηχθεῖμεν,
ἐμπηχθείημεν 		ἐμπηχθεῖτε,
ἐμπηχθείητε 		ἐμπηχθεῖεν,
ἐμπηχθείησᾰν
imperative   ἐμπήχθητῐ ἐμπηχθήτω ἐμπήχθητον ἐμπηχθήτων   ἐμπήχθητε ἐμπηχθέντων
passive
infinitive ἐμπηχθῆναι
participle m ἐμπηχθείς
f ἐμπηχθεῖσᾰ
n ἐμπηχθέν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: ἐμπέπηγᾰ, ἐμπέπηγμαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐμπέπηγᾰ ἐμπέπηγᾰς ἐμπέπηγε(ν) ἐμπεπήγᾰτον ἐμπεπήγᾰτον ἐμπεπήγᾰμεν ἐμπεπήγᾰτε ἐμπεπήγᾱσῐ(ν)
subjunctive ἐμπεπήγω ἐμπεπήγῃς ἐμπεπήγῃ ἐμπεπήγητον ἐμπεπήγητον ἐμπεπήγωμεν ἐμπεπήγητε ἐμπεπήγωσῐ(ν)
optative ἐμπεπήγοιμῐ,
ἐμπεπηγοίην 		ἐμπεπήγοις,
ἐμπεπηγοίης 		ἐμπεπήγοι,
ἐμπεπηγοίη 		ἐμπεπήγοιτον ἐμπεπηγοίτην ἐμπεπήγοιμεν ἐμπεπήγοιτε ἐμπεπήγοιεν
imperative   ἐμπέπηγε ἐμπεπηγέτω ἐμπεπήγετον ἐμπεπηγέτων   ἐμπεπήγετε ἐμπεπηγόντων
middle/passive indicative ἐμπέπηγμαι ἐμπέπηξαι ἐμπέπηκται ἐμπέπηχθον ἐμπέπηχθον ἐμπεπήγμεθᾰ ἐμπέπηχθε ἐμπεπήγᾰται
subjunctive ἐμπεπηγμένος ὦ ἐμπεπηγμένος ᾖς ἐμπεπηγμένος ᾖ ἐμπεπηγμένω ἦτον ἐμπεπηγμένω ἦτον ἐμπεπηγμένοι ὦμεν ἐμπεπηγμένοι ἦτε ἐμπεπηγμένοι ὦσῐ(ν)
optative ἐμπεπηγμένος εἴην ἐμπεπηγμένος εἴης ἐμπεπηγμένος εἴη ἐμπεπηγμένω εἴητον,
εἶτον 		ἐμπεπηγμένω εἰήτην,
εἴτην 		ἐμπεπηγμένοι εἴημεν,
εἶμεν 		ἐμπεπηγμένοι εἴητε,
εἶτε 		ἐμπεπηγμένοι εἴησᾰν,
εἶεν
imperative   ἐμπέπηξο ἐμπεπήχθω ἐμπέπηχθον ἐμπεπήχθων   ἐμπέπηχθε ἐμπεπήχθων
active middle/passive
infinitive ἐμπεπηγέναι ἐμπεπῆχθαι
participle m ἐμπεπηγώς ἐμπεπηγμένος
f ἐμπεπηγυῖᾰ ἐμπεπηγμένη
n ἐμπεπηγός ἐμπεπηγμένον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: ἐμπέπηχᾰ
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐμπέπηχᾰ ἐμπέπηχᾰς ἐμπέπηχε(ν) ἐμπεπήχᾰτον ἐμπεπήχᾰτον ἐμπεπήχᾰμεν ἐμπεπήχᾰτε ἐμπεπήχᾱσῐ(ν)
subjunctive ἐμπεπήχω ἐμπεπήχῃς ἐμπεπήχῃ ἐμπεπήχητον ἐμπεπήχητον ἐμπεπήχωμεν ἐμπεπήχητε ἐμπεπήχωσῐ(ν)
optative ἐμπεπήχοιμῐ,
ἐμπεπηχοίην 		ἐμπεπήχοις,
ἐμπεπηχοίης 		ἐμπεπήχοι,
ἐμπεπηχοίη 		ἐμπεπήχοιτον ἐμπεπηχοίτην ἐμπεπήχοιμεν ἐμπεπήχοιτε ἐμπεπήχοιεν
imperative   ἐμπέπηχε ἐμπεπηχέτω ἐμπεπήχετον ἐμπεπηχέτων   ἐμπεπήχετε ἐμπεπηχόντων
active
infinitive ἐμπεπηχέναι
participle m ἐμπεπηχώς
f ἐμπεπηχυῖᾰ
n ἐμπεπηχός
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Pluperfect: ἐνεπεπήγειν
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐνεπεπήγειν,
ἐνεπεπήγη 		ἐνεπεπήγεις,
ἐνεπεπήγης 		ἐνεπεπήγει(ν) ἐνεπεπήγετον ἐνεπεπηγέτην ἐνεπεπήγεμεν ἐνεπεπήγετε ἐνεπεπήγεσᾰν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Pluperfect: ἐνεπεπήχειν
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐνεπεπήχειν,
ἐνεπεπήχη 		ἐνεπεπήχεις,
ἐνεπεπήχης 		ἐνεπεπήχει(ν) ἐνεπεπήχετον ἐνεπεπηχέτην ἐνεπεπήχεμεν ἐνεπεπήχετε ἐνεπεπήχεσᾰν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future perfect: ἐμπαγήσομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
middle/passive indicative ἐμπαγήσομαι ἐμπαγήσῃ,
ἐμπαγήσει 		ἐμπαγήσεται ἐμπαγήσεσθον ἐμπαγήσεσθον ἐμπαγησόμεθᾰ ἐμπαγήσεσθε ἐμπαγήσονται
optative ἐμπαγησοίμην ἐμπαγήσοιο ἐμπαγήσοιτο ἐμπαγήσοισθον ἐμπαγησοίσθην ἐμπαγησοίμεθᾰ ἐμπαγήσοισθε ἐμπαγήσοιντο
middle/passive
infinitive ἐμπαγήσεσθαι
participle m ἐμπαγησόμενος
f ἐμπαγησομένη
n ἐμπαγησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Further reading

Further reading
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.