ἐγχειρέω
Ancient Greek
Alternative forms
- ἰγχηρέω (inkhēréō) — Arcadocypriot
Etymology
From ἐν- (en-) + χείρ (kheír) + -έω (-éō).
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /eŋ.kʰeː.ré.ɔː/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /eŋ.kʰiˈre.o/
- (4th CE Koine) IPA(key): /eɲ.çiˈre.o/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /eɲ.çiˈre.o/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /eɲ.çiˈre.o/
Verb
ἐγχειρέω • (enkheiréō)
- to attempt [with dative]
- to lay hands on, attack, assail [with dative]
- (Byzantine) to hand over, transfer
Conjugation
Present: ἐγχειρέω, ἐγχειρέομαι (Uncontracted)
| number | singular | dual | plural | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
| active | indicative | ἐγχειρέω | ἐγχειρέεις | ἐγχειρέει | ἐγχειρέετον | ἐγχειρέετον | ἐγχειρέομεν | ἐγχειρέετε | ἐγχειρέουσῐ(ν) | ||||
| subjunctive | ἐγχειρέω | ἐγχειρέῃς | ἐγχειρέῃ | ἐγχειρέητον | ἐγχειρέητον | ἐγχειρέωμεν | ἐγχειρέητε | ἐγχειρέωσῐ(ν) | |||||
| optative | ἐγχειρέοιμῐ | ἐγχειρέοις | ἐγχειρέοι | ἐγχειρέοιτον | ἐγχειρεοίτην | ἐγχειρέοιμεν | ἐγχειρέοιτε | ἐγχειρέοιεν | |||||
| imperative | ἐγχείρεε | ἐγχειρεέτω | ἐγχειρέετον | ἐγχειρεέτων | ἐγχειρέετε | ἐγχειρεόντων | |||||||
| middle/ |
indicative | ἐγχειρέομαι | ἐγχειρέῃ, ἐγχειρέει |
ἐγχειρέεται | ἐγχειρέεσθον | ἐγχειρέεσθον | ἐγχειρεόμεθᾰ | ἐγχειρέεσθε | ἐγχειρέονται | ||||
| subjunctive | ἐγχειρέωμαι | ἐγχειρέῃ | ἐγχειρέηται | ἐγχειρέησθον | ἐγχειρέησθον | ἐγχειρεώμεθᾰ | ἐγχειρέησθε | ἐγχειρέωνται | |||||
| optative | ἐγχειρεοίμην | ἐγχειρέοιο | ἐγχειρέοιτο | ἐγχειρέοισθον | ἐγχειρεοίσθην | ἐγχειρεοίμεθᾰ | ἐγχειρέοισθε | ἐγχειρέοιντο | |||||
| imperative | ἐγχειρέου | ἐγχειρεέσθω | ἐγχειρέεσθον | ἐγχειρεέσθων | ἐγχειρέεσθε | ἐγχειρεέσθων | |||||||
| active | middle/ | ||||||||||||
| infinitive | ἐγχειρέειν | ἐγχειρέεσθαι | |||||||||||
| participle | m | ἐγχειρέων | ἐγχειρεόμενος | ||||||||||
| f | ἐγχειρέουσᾰ | ἐγχειρεομένη | |||||||||||
| n | ἐγχειρέον | ἐγχειρεόμενον | |||||||||||
| Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
| ||||||||||||
Present: ἐγχειρῶ, ἐγχειροῦμαι (Contracted)
| number | singular | dual | plural | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
| active | indicative | ἐγχειρῶ | ἐγχειρεῖς | ἐγχειρεῖ | ἐγχειρεῖτον | ἐγχειρεῖτον | ἐγχειροῦμεν | ἐγχειρεῖτε | ἐγχειροῦσῐ(ν) | ||||
| subjunctive | ἐγχειρῶ | ἐγχειρῇς | ἐγχειρῇ | ἐγχειρῆτον | ἐγχειρῆτον | ἐγχειρῶμεν | ἐγχειρῆτε | ἐγχειρῶσῐ(ν) | |||||
| optative | ἐγχειροίην, ἐγχειροῖμῐ |
ἐγχειροίης, ἐγχειροῖς |
ἐγχειροίη, ἐγχειροῖ |
ἐγχειροῖτον, ἐγχειροίητον |
ἐγχειροίτην, ἐγχειροιήτην |
ἐγχειροῖμεν, ἐγχειροίημεν |
ἐγχειροῖτε, ἐγχειροίητε |
ἐγχειροῖεν, ἐγχειροίησᾰν | |||||
| imperative | ἐγχείρει | ἐγχειρείτω | ἐγχειρεῖτον | ἐγχειρείτων | ἐγχειρεῖτε | ἐγχειρούντων | |||||||
| middle/ |
indicative | ἐγχειροῦμαι | ἐγχειρεῖ, ἐγχειρῇ |
ἐγχειρεῖται | ἐγχειρεῖσθον | ἐγχειρεῖσθον | ἐγχειρούμεθᾰ | ἐγχειρεῖσθε | ἐγχειροῦνται | ||||
| subjunctive | ἐγχειρῶμαι | ἐγχειρῇ | ἐγχειρῆται | ἐγχειρῆσθον | ἐγχειρῆσθον | ἐγχειρώμεθᾰ | ἐγχειρῆσθε | ἐγχειρῶνται | |||||
| optative | ἐγχειροίμην | ἐγχειροῖο | ἐγχειροῖτο | ἐγχειροῖσθον | ἐγχειροίσθην | ἐγχειροίμεθᾰ | ἐγχειροῖσθε | ἐγχειροῖντο | |||||
| imperative | ἐγχειροῦ | ἐγχειρείσθω | ἐγχειρεῖσθον | ἐγχειρείσθων | ἐγχειρεῖσθε | ἐγχειρείσθων | |||||||
| active | middle/ | ||||||||||||
| infinitive | ἐγχειρεῖν | ἐγχειρεῖσθαι | |||||||||||
| participle | m | ἐγχειρῶν | ἐγχειρούμενος | ||||||||||
| f | ἐγχειροῦσᾰ | ἐγχειρουμένη | |||||||||||
| n | ἐγχειροῦν | ἐγχειρούμενον | |||||||||||
| Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
| ||||||||||||
Imperfect: ἐνεχείρεον, ἐνεχειρεόμην (Uncontracted)
| number | singular | dual | plural | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
| active | indicative | ἐνεχείρεον | ἐνεχείρεες | ἐνεχείρεε(ν) | ἐνεχειρέετον | ἐνεχειρεέτην | ἐνεχειρέομεν | ἐνεχειρέετε | ἐνεχείρεον | ||||
| middle/ |
indicative | ἐνεχειρεόμην | ἐνεχειρέου | ἐνεχειρέετο | ἐνεχειρέεσθον | ἐνεχειρεέσθην | ἐνεχειρεόμεθᾰ | ἐνεχειρέεσθε | ἐνεχειρέοντο | ||||
| Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
| ||||||||||||
Imperfect: ἐνεχείρουν, ἐνεχειρούμην (Contracted)
| number | singular | dual | plural | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
| active | indicative | ἐνεχείρουν | ἐνεχείρεις | ἐνεχείρει | ἐνεχειρεῖτον | ἐνεχειρείτην | ἐνεχειροῦμεν | ἐνεχειρεῖτε | ἐνεχείρουν | ||||
| middle/ |
indicative | ἐνεχειρούμην | ἐνεχειροῦ | ἐνεχειρεῖτο | ἐνεχειρεῖσθον | ἐνεχειρείσθην | ἐνεχειρούμεθᾰ | ἐνεχειρεῖσθε | ἐνεχειροῦντο | ||||
| Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
| ||||||||||||
Future: ἐγχειρήσω, ἐγχειρήσομαι, ἐγχειρηθήσομαι
| number | singular | dual | plural | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
| active | indicative | ἐγχειρήσω | ἐγχειρήσεις | ἐγχειρήσει | ἐγχειρήσετον | ἐγχειρήσετον | ἐγχειρήσομεν | ἐγχειρήσετε | ἐγχειρήσουσῐ(ν) | ||||
| optative | ἐγχειρήσοιμῐ | ἐγχειρήσοις | ἐγχειρήσοι | ἐγχειρήσοιτον | ἐγχειρησοίτην | ἐγχειρήσοιμεν | ἐγχειρήσοιτε | ἐγχειρήσοιεν | |||||
| middle | indicative | ἐγχειρήσομαι | ἐγχειρήσῃ, ἐγχειρήσει |
ἐγχειρήσεται | ἐγχειρήσεσθον | ἐγχειρήσεσθον | ἐγχειρησόμεθᾰ | ἐγχειρήσεσθε | ἐγχειρήσονται | ||||
| optative | ἐγχειρησοίμην | ἐγχειρήσοιο | ἐγχειρήσοιτο | ἐγχειρήσοισθον | ἐγχειρησοίσθην | ἐγχειρησοίμεθᾰ | ἐγχειρήσοισθε | ἐγχειρήσοιντο | |||||
| passive | indicative | ἐγχειρηθήσομαι | ἐγχειρηθήσῃ, ἐγχειρηθήσει |
ἐγχειρηθήσεται | ἐγχειρηθήσεσθον | ἐγχειρηθήσεσθον | ἐγχειρηθησόμεθᾰ | ἐγχειρηθήσεσθε | ἐγχειρηθήσονται | ||||
| optative | ἐγχειρηθησοίμην | ἐγχειρηθήσοιο | ἐγχειρηθήσοιτο | ἐγχειρηθήσοισθον | ἐγχειρηθησοίσθην | ἐγχειρηθησοίμεθᾰ | ἐγχειρηθήσοισθε | ἐγχειρηθήσοιντο | |||||
| active | middle | passive | |||||||||||
| infinitive | ἐγχειρήσειν | ἐγχειρήσεσθαι | ἐγχειρηθήσεσθαι | ||||||||||
| participle | m | ἐγχειρήσων | ἐγχειρησόμενος | ἐγχειρηθησόμενος | |||||||||
| f | ἐγχειρήσουσᾰ | ἐγχειρησομένη | ἐγχειρηθησομένη | ||||||||||
| n | ἐγχειρῆσον | ἐγχειρησόμενον | ἐγχειρηθησόμενον | ||||||||||
| Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
| ||||||||||||
Aorist: ἐνεχείρησᾰ, ἐνεχειρησᾰ́μην, ἐνεχειρήθην
| number | singular | dual | plural | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
| active | indicative | ἐνεχείρησᾰ | ἐνεχείρησᾰς | ἐνεχείρησε(ν) | ἐνεχειρήσᾰτον | ἐνεχειρησᾰ́την | ἐνεχειρήσᾰμεν | ἐνεχειρήσᾰτε | ἐνεχείρησᾰν | ||||
| subjunctive | ἐγχειρήσω | ἐγχειρήσῃς | ἐγχειρήσῃ | ἐγχειρήσητον | ἐγχειρήσητον | ἐγχειρήσωμεν | ἐγχειρήσητε | ἐγχειρήσωσῐ(ν) | |||||
| optative | ἐγχειρήσαιμῐ | ἐγχειρήσειᾰς, ἐγχειρήσαις |
ἐγχειρήσειε(ν), ἐγχειρήσαι |
ἐγχειρήσαιτον | ἐγχειρησαίτην | ἐγχειρήσαιμεν | ἐγχειρήσαιτε | ἐγχειρήσειᾰν, ἐγχειρήσαιεν | |||||
| imperative | ἐγχείρησον | ἐγχειρησᾰ́τω | ἐγχειρήσᾰτον | ἐγχειρησᾰ́των | ἐγχειρήσᾰτε | ἐγχειρησᾰ́ντων | |||||||
| middle | indicative | ἐνεχειρησᾰ́μην | ἐνεχειρήσω | ἐνεχειρήσᾰτο | ἐνεχειρήσᾰσθον | ἐνεχειρησᾰ́σθην | ἐνεχειρησᾰ́μεθᾰ | ἐνεχειρήσᾰσθε | ἐνεχειρήσᾰντο | ||||
| subjunctive | ἐγχειρήσωμαι | ἐγχειρήσῃ | ἐγχειρήσηται | ἐγχειρήσησθον | ἐγχειρήσησθον | ἐγχειρησώμεθᾰ | ἐγχειρήσησθε | ἐγχειρήσωνται | |||||
| optative | ἐγχειρησαίμην | ἐγχειρήσαιο | ἐγχειρήσαιτο | ἐγχειρήσαισθον | ἐγχειρησαίσθην | ἐγχειρησαίμεθᾰ | ἐγχειρήσαισθε | ἐγχειρήσαιντο | |||||
| imperative | ἐγχείρησαι | ἐγχειρησᾰ́σθω | ἐγχειρήσᾰσθον | ἐγχειρησᾰ́σθων | ἐγχειρήσᾰσθε | ἐγχειρησᾰ́σθων | |||||||
| passive | indicative | ἐνεχειρήθην | ἐνεχειρήθης | ἐνεχειρήθη | ἐνεχειρήθητον | ἐνεχειρηθήτην | ἐνεχειρήθημεν | ἐνεχειρήθητε | ἐνεχειρήθησᾰν | ||||
| subjunctive | ἐγχειρηθῶ | ἐγχειρηθῇς | ἐγχειρηθῇ | ἐγχειρηθῆτον | ἐγχειρηθῆτον | ἐγχειρηθῶμεν | ἐγχειρηθῆτε | ἐγχειρηθῶσῐ(ν) | |||||
| optative | ἐγχειρηθείην | ἐγχειρηθείης | ἐγχειρηθείη | ἐγχειρηθεῖτον, ἐγχειρηθείητον |
ἐγχειρηθείτην, ἐγχειρηθειήτην |
ἐγχειρηθεῖμεν, ἐγχειρηθείημεν |
ἐγχειρηθεῖτε, ἐγχειρηθείητε |
ἐγχειρηθεῖεν, ἐγχειρηθείησᾰν | |||||
| imperative | ἐγχειρήθητῐ | ἐγχειρηθήτω | ἐγχειρήθητον | ἐγχειρηθήτων | ἐγχειρήθητε | ἐγχειρηθέντων | |||||||
| active | middle | passive | |||||||||||
| infinitive | ἐγχειρῆσαι | ἐγχειρήσᾰσθαι | ἐγχειρηθῆναι | ||||||||||
| participle | m | ἐγχειρήσᾱς | ἐγχειρησᾰ́μενος | ἐγχειρηθείς | |||||||||
| f | ἐγχειρήσᾱσᾰ | ἐγχειρησᾰμένη | ἐγχειρηθεῖσᾰ | ||||||||||
| n | ἐγχειρῆσᾰν | ἐγχειρησᾰ́μενον | ἐγχειρηθέν | ||||||||||
| Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
| ||||||||||||
Perfect: ἐγκεχείρηκᾰ, ἐγκεχείρημαι
| number | singular | dual | plural | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
| active | indicative | ἐγκεχείρηκᾰ | ἐγκεχείρηκᾰς | ἐγκεχείρηκε(ν) | ἐγκεχειρήκᾰτον | ἐγκεχειρήκᾰτον | ἐγκεχειρήκᾰμεν | ἐγκεχειρήκᾰτε | ἐγκεχειρήκᾱσῐ(ν) | ||||
| subjunctive | ἐγκεχειρήκω | ἐγκεχειρήκῃς | ἐγκεχειρήκῃ | ἐγκεχειρήκητον | ἐγκεχειρήκητον | ἐγκεχειρήκωμεν | ἐγκεχειρήκητε | ἐγκεχειρήκωσῐ(ν) | |||||
| optative | ἐγκεχειρήκοιμῐ, ἐγκεχειρηκοίην |
ἐγκεχειρήκοις, ἐγκεχειρηκοίης |
ἐγκεχειρήκοι, ἐγκεχειρηκοίη |
ἐγκεχειρήκοιτον | ἐγκεχειρηκοίτην | ἐγκεχειρήκοιμεν | ἐγκεχειρήκοιτε | ἐγκεχειρήκοιεν | |||||
| imperative | ἐγκεχείρηκε | ἐγκεχειρηκέτω | ἐγκεχειρήκετον | ἐγκεχειρηκέτων | ἐγκεχειρήκετε | ἐγκεχειρηκόντων | |||||||
| middle/ |
indicative | ἐγκεχείρημαι | ἐγκεχείρησαι | ἐγκεχείρηται | ἐγκεχείρησθον | ἐγκεχείρησθον | ἐγκεχειρήμεθᾰ | ἐγκεχείρησθε | ἐγκεχείρηνται | ||||
| subjunctive | ἐγκεχειρημένος ὦ | ἐγκεχειρημένος ᾖς | ἐγκεχειρημένος ᾖ | ἐγκεχειρημένω ἦτον | ἐγκεχειρημένω ἦτον | ἐγκεχειρημένοι ὦμεν | ἐγκεχειρημένοι ἦτε | ἐγκεχειρημένοι ὦσῐ(ν) | |||||
| optative | ἐγκεχειρημένος εἴην | ἐγκεχειρημένος εἴης | ἐγκεχειρημένος εἴη | ἐγκεχειρημένω εἴητον, εἶτον |
ἐγκεχειρημένω εἰήτην, εἴτην |
ἐγκεχειρημένοι εἴημεν, εἶμεν |
ἐγκεχειρημένοι εἴητε, εἶτε |
ἐγκεχειρημένοι εἴησᾰν, εἶεν | |||||
| imperative | ἐγκεχείρησο | ἐγκεχειρήσθω | ἐγκεχείρησθον | ἐγκεχειρήσθων | ἐγκεχείρησθε | ἐγκεχειρήσθων | |||||||
| active | middle/ | ||||||||||||
| infinitive | ἐγκεχειρηκέναι | ἐγκεχειρῆσθαι | |||||||||||
| participle | m | ἐγκεχειρηκώς | ἐγκεχειρημένος | ||||||||||
| f | ἐγκεχειρηκυῖᾰ | ἐγκεχειρημένη | |||||||||||
| n | ἐγκεχειρηκός | ἐγκεχειρημένον | |||||||||||
| Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
| ||||||||||||
Pluperfect: ἐἐγκεχειρήκειν, ἐἐγκεχειρήμην
| number | singular | dual | plural | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
| active | indicative | ἐἐγκεχειρήκειν, ἐἐγκεχειρήκη |
ἐἐγκεχειρήκεις, ἐἐγκεχειρήκης |
ἐἐγκεχειρήκει(ν) | ἐἐγκεχειρήκετον | ἐἐγκεχειρηκέτην | ἐἐγκεχειρήκεμεν | ἐἐγκεχειρήκετε | ἐἐγκεχειρήκεσᾰν | ||||
| middle/ |
indicative | ἐἐγκεχειρήμην | ἐἐγκεχείρησο | ἐἐγκεχείρητο | ἐἐγκεχείρησθον | ἐἐγκεχειρήσθην | ἐἐγκεχειρήμεθᾰ | ἐἐγκεχείρησθε | ἐἐγκεχείρηντο | ||||
| Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
| ||||||||||||
Derived terms
- ἀντεγχειρίζω (antenkheirízō)
- ἀπαρεγχείρητος (aparenkheírētos)
- δυσεγχείρητος (dusenkheírētos)
- ἐγχείρημα (enkheírēma)
- ἐγχείρησις (enkheírēsis)
- ἐγχειρητέον (enkheirētéon)
- ἐγχειρητέος (enkheirētéos)
- ἐγχειρητής (enkheirētḗs)
- ἐγχειρητικός (enkheirētikós)
- ἐγχειρία (enkheiría)
- ἐγχειρίδιος (enkheirídios)
- ἐγχειρίζω (enkheirízō)
- ἐγχειρίθετος (enkheiríthetos)
- ἐγχειριστέον (enkheiristéon)
- ἐγχειρογάστωρ (enkheirogástōr)
- ἐγχειροτονέω (enkheirotonéō)
- ἐπεγχειρέω (epenkheiréō)
- κατεγχειρέω (katenkheiréō)
- παρεγχειρέω (parenkheiréō)
- παρεγχείρησις (parenkheírēsis)
- προεγχειρέω (proenkheiréō)
- προεγχειρίζομαι (proenkheirízomai)
Further reading
Further reading
- ἐγχειρέω in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
- ἐγχειρέω in the Diccionario Griego–Español en línea (2006–2026)
- ἐγχειρέω in Trapp, Erich, et al. (1994–2007), Lexikon zur byzantinischen Gräzität besonders des 9.-12. Jahrhunderts [the Lexicon of Byzantine Hellenism, Particularly the 9th–12th Centuries], Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften
- ἐγχειρέω, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] Dictionaries for Ancient Greek and Latin (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, since 2011
- “ἐγχειρέω”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- ἐγχειρέω in Pape, Wilhelm (1914), Max Sengebusch, editor, Handwörterbuch der griechischen Sprache[1] (in German), 3rd edition, Braunschweig: Friedrich Vieweg und Sohn
- Woodhouse, S. C. (1910), English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language[2], London: Routledge & Kegan Paul Limited.
- attempt idem, page 50.
- begin idem, page 70.
- commence idem, page 147.
- deal idem, page 198.
- endeavour idem, page 272.
- enter idem, page 277.
- essay idem, page 282.
- hand idem, page 382.
- handle idem, page 383.
- set idem, page 756.
- start idem, page 811.
- strive idem, page 827.
- struggle idem, page 828.
- take idem, page 852.
- touch idem, page 884.
- try idem, page 899.
- undertake idem, page 914.