ἅλμενος

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /hál.me.nos/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈ(h)al.me.nos/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈal.me.nos/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈal.me.nos/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈal.me.nos/

Participle

ᾰ̔́λμενος • (hắlmenos) m (feminine ᾰ̔λμένη, neuter ᾰ̔́λμενον); first/second declension

(Epic) aorist middle participle of ᾰ̔́λλομαι (hắllomai)

Declension

First and second declension of ᾰ̔́λμενος; ᾰ̔λμένη; ᾰ̔́λμενον (Epic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	ᾰ̔́λμενος hắlmenos	ᾰ̔λμένη hălménē	ᾰ̔́λμενον hắlmenon	ᾰ̔λμένω hălménō	ᾰ̔λμένᾱ hălménā	ᾰ̔λμένω hălménō	ᾰ̔́λμενοι hắlmenoi	ᾰ̔́λμεναι hắlmenai	ᾰ̔́λμενᾰ hắlmenă
Genitive	ᾰ̔λμένοιο ᾰ̔λμένοο ᾰ̔λμένου hălménoio hălménoo hălménou	ᾰ̔λμένης hălménēs	ᾰ̔λμένοιο ᾰ̔λμένοο ᾰ̔λμένου hălménoio hălménoo hălménou	ᾰ̔λμένοιῐ̈ν hălménoiĭ̈n	ᾰ̔λμέναιῐ̈ν hălménaiĭ̈n	ᾰ̔λμένοιῐ̈ν hălménoiĭ̈n	ᾰ̔λμένων hălménōn	ᾰ̔λμενᾱ́ων ᾰ̔λμενέων ᾰ̔λμενῶν hălmenā́ōn hălmenéōn hălmenôn	ᾰ̔λμένων hălménōn
Dative	ᾰ̔λμένῳ hălménōi	ᾰ̔λμένῃ hălménēi	ᾰ̔λμένῳ hălménōi	ᾰ̔λμένοιῐ̈ν hălménoiĭ̈n	ᾰ̔λμέναιῐ̈ν hălménaiĭ̈n	ᾰ̔λμένοιῐ̈ν hălménoiĭ̈n	ᾰ̔λμένοισῐ ᾰ̔λμένοισῐν ᾰ̔λμένοις hălménoisĭ(n) hălménois	ᾰ̔λμένῃσῐ ᾰ̔λμένῃσῐν ᾰ̔λμένῃς ᾰ̔λμέναις hălménēisĭ(n) hălménēis hălménais	ᾰ̔λμένοισῐ ᾰ̔λμένοισῐν ᾰ̔λμένοις hălménoisĭ(n) hălménois
Accusative	ᾰ̔́λμενον hắlmenon	ᾰ̔λμένην hălménēn	ᾰ̔́λμενον hắlmenon	ᾰ̔λμένω hălménō	ᾰ̔λμένᾱ hălménā	ᾰ̔λμένω hălménō	ᾰ̔λμένους hălménous	ᾰ̔λμένᾱς hălménās	ᾰ̔́λμενᾰ hắlmenă
Vocative	ᾰ̔́λμενε hắlmene	ᾰ̔λμένη hălménē	ᾰ̔́λμενον hắlmenon	ᾰ̔λμένω hălménō	ᾰ̔λμένᾱ hălménā	ᾰ̔λμένω hălménō	ᾰ̔́λμενοι hắlmenoi	ᾰ̔́λμεναι hắlmenai	ᾰ̔́λμενᾰ hắlmenă
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	ᾰ̔λμένως hălménōs			—			—
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.