ἁλής

Ancient Greek

Etymology

From Proto-Hellenic *həwəlḗs, from Proto-Indo-European *sm̥-wl̥-ḗs from *wel- (“to push, press”). Compare ἀολλέες (aollées).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /haː.lɛ̌ːs/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /(h)aˈle̝s/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /aˈlis/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /aˈlis/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /aˈlis/

Adjective

ἁλής • (halḗs)

thronged, crowded, in a mass

Declension

Third declension of ᾱ̔λής; ᾱ̔λές (uncontracted, Epic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	ᾱ̔λής hālḗs		ᾱ̔λές hālés	ᾱ̔λέε ᾱ̔λεῖ hālée hāleî		ᾱ̔λέε ᾱ̔λεῖ hālée hāleî	ᾱ̔λέες ᾱ̔λεῖς hālées hāleîs		ᾱ̔λέᾰ hāléă
Genitive	ᾱ̔λέος ᾱ̔λεῦς hāléos hāleûs		ᾱ̔λέος ᾱ̔λεῦς hāléos hāleûs	ᾱ̔λεοῖῐ̈ν hāleoîĭ̈n		ᾱ̔λεοῖῐ̈ν hāleoîĭ̈n	ᾱ̔λέων hāléōn		ᾱ̔λέων hāléōn
Dative	ᾱ̔λέῐ̈ ᾱ̔λεῖ hāléĭ̈ hāleî		ᾱ̔λέῐ̈ ᾱ̔λεῖ hāléĭ̈ hāleî	ᾱ̔λεοῖῐ̈ν hāleoîĭ̈n		ᾱ̔λεοῖῐ̈ν hāleoîĭ̈n	ᾱ̔λέσῐ ᾱ̔λέσῐν ᾱ̔λέσσῐ ᾱ̔λέσσῐν ᾱ̔λέεσσῐ ᾱ̔λέεσσῐν hālésĭ(n) hāléssĭ(n) hāléessĭ(n)		ᾱ̔λέσῐ ᾱ̔λέσῐν ᾱ̔λέσσῐ ᾱ̔λέσσῐν ᾱ̔λέεσσῐ ᾱ̔λέεσσῐν hālésĭ(n) hāléssĭ(n) hāléessĭ(n)
Accusative	ᾱ̔λέᾰ hāléă		ᾱ̔λές hālés	ᾱ̔λέε ᾱ̔λεῖ hālée hāleî		ᾱ̔λέε ᾱ̔λεῖ hālée hāleî	ᾱ̔λέᾰς hāléăs		ᾱ̔λέᾰ hāléă
Vocative	ᾱ̔λές hālés		ᾱ̔λές hālés	ᾱ̔λέε ᾱ̔λεῖ hālée hāleî		ᾱ̔λέε ᾱ̔λεῖ hālée hāleî	ᾱ̔λέες ᾱ̔λεῖς hālées hāleîs		ᾱ̔λέᾰ hāléă
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	ᾱ̔λέως hāléōs			ᾱ̔λέστερος hālésteros			ᾱ̔λέστᾰτος hāléstătos
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.

Derived terms

ᾱ̔λίζω (hālízō)