ἀσπαλιευτής
Ancient Greek
Etymology
(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /as.pa.li.eu̯.tɛ̌ːs/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /as.pa.li.eʍˈte̝s/
- (4th CE Koine) IPA(key): /as.pa.li.eɸˈtis/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /as.pa.li.efˈtis/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /as.pa.li.efˈtis/
Noun
ἀσπᾰλῐευτής • (aspălĭeutḗs) m (genitive ἀσπᾰλῐευτοῦ); first declension
- angler
- Synonym: ἰχθυουλκός (ikhthuoulkós)
Declension
| Case / # | Singular | Dual | Plural | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Nominative | ὁ ἀσπᾰλῐευτής ho aspălĭeutḗs |
τὼ ἀσπᾰλῐευτᾱ́ tṑ aspălĭeutā́ |
οἱ ἀσπᾰλῐευταί hoi aspălĭeutaí | ||||||||||
| Genitive | τοῦ ἀσπᾰλῐευτοῦ toû aspălĭeutoû |
τοῖν ἀσπᾰλῐευταῖν toîn aspălĭeutaîn |
τῶν ἀσπᾰλῐευτῶν tôn aspălĭeutôn | ||||||||||
| Dative | τῷ ἀσπᾰλῐευτῇ tōî aspălĭeutēî |
τοῖν ἀσπᾰλῐευταῖν toîn aspălĭeutaîn |
τοῖς ἀσπᾰλῐευταῖς toîs aspălĭeutaîs | ||||||||||
| Accusative | τὸν ἀσπᾰλῐευτήν tòn aspălĭeutḗn |
τὼ ἀσπᾰλῐευτᾱ́ tṑ aspălĭeutā́ |
τοὺς ἀσπᾰλῐευτᾱ́ς toùs aspălĭeutā́s | ||||||||||
| Vocative | ἀσπᾰλῐευτᾰ́ aspălĭeutắ |
ἀσπᾰλῐευτᾱ́ aspălĭeutā́ |
ἀσπᾰλῐευταί aspălĭeutaí | ||||||||||
| Notes: |
| ||||||||||||
References
- “ἀσπαλιευτής”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press