ἀρξάμενος

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /ark.sá.me.nos/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /arkˈsa.me.nos/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /arkˈsa.me.nos/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /arkˈsa.me.nos/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /arkˈsa.me.nos/

Participle

ἀρξάμενος • (arxámenos) m (feminine ἀρξᾰμένη, neuter ἀρξάμενον); first/second declension

aorist middle participle of ἄρχω (árkhō)

Declension

First and second declension of ᾰ̓ρξᾰ́μενος; ᾰ̓ρξᾰμένη; ᾰ̓ρξᾰ́μενον (Attic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	ᾰ̓ρξᾰ́μενος ărxắmenos	ᾰ̓ρξᾰμένη ărxăménē	ᾰ̓ρξᾰ́μενον ărxắmenon	ᾰ̓ρξᾰμένω ărxăménō	ᾰ̓ρξᾰμένᾱ ărxăménā	ᾰ̓ρξᾰμένω ărxăménō	ᾰ̓ρξᾰ́μενοι ărxắmenoi	ᾰ̓ρξᾰ́μεναι ărxắmenai	ᾰ̓ρξᾰ́μενᾰ ărxắmenă
Genitive	ᾰ̓ρξᾰμένου ărxăménou	ᾰ̓ρξᾰμένης ărxăménēs	ᾰ̓ρξᾰμένου ărxăménou	ᾰ̓ρξᾰμένοιν ărxăménoin	ᾰ̓ρξᾰμέναιν ărxăménain	ᾰ̓ρξᾰμένοιν ărxăménoin	ᾰ̓ρξᾰμένων ărxăménōn	ᾰ̓ρξᾰμένων ărxăménōn	ᾰ̓ρξᾰμένων ărxăménōn
Dative	ᾰ̓ρξᾰμένῳ ărxăménōi	ᾰ̓ρξᾰμένῃ ărxăménēi	ᾰ̓ρξᾰμένῳ ărxăménōi	ᾰ̓ρξᾰμένοιν ărxăménoin	ᾰ̓ρξᾰμέναιν ărxăménain	ᾰ̓ρξᾰμένοιν ărxăménoin	ᾰ̓ρξᾰμένοις ărxăménois	ᾰ̓ρξᾰμέναις ărxăménais	ᾰ̓ρξᾰμένοις ărxăménois
Accusative	ᾰ̓ρξᾰ́μενον ărxắmenon	ᾰ̓ρξᾰμένην ărxăménēn	ᾰ̓ρξᾰ́μενον ărxắmenon	ᾰ̓ρξᾰμένω ărxăménō	ᾰ̓ρξᾰμένᾱ ărxăménā	ᾰ̓ρξᾰμένω ărxăménō	ᾰ̓ρξᾰμένους ărxăménous	ᾰ̓ρξᾰμένᾱς ărxăménās	ᾰ̓ρξᾰ́μενᾰ ărxắmenă
Vocative	ᾰ̓ρξᾰ́μενε ărxắmene	ᾰ̓ρξᾰμένη ărxăménē	ᾰ̓ρξᾰ́μενον ărxắmenon	ᾰ̓ρξᾰμένω ărxăménō	ᾰ̓ρξᾰμένᾱ ărxăménā	ᾰ̓ρξᾰμένω ărxăménō	ᾰ̓ρξᾰ́μενοι ărxắmenoi	ᾰ̓ρξᾰ́μεναι ărxắmenai	ᾰ̓ρξᾰ́μενᾰ ărxắmenă
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	ᾰ̓ρξᾰμένως ărxăménōs			ᾰ̓ρξᾰμενώτερος ărxămenṓteros			ᾰ̓ρξᾰμενώτᾰτος ărxămenṓtătos
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.