ἀργόν
Ancient Greek
Etymology 1
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /ar.ɡón/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /arˈɡon/
- (4th CE Koine) IPA(key): /arˈɣon/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /arˈɣon/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /arˈɣon/
Adjective
ᾰ̓ργόν • (ărgón)
- inflection of ᾰ̓ργός (ărgós, “shining; white; swift”):
- neuter nominative/accusative/vocative singular
- masculine accusative singular
Etymology 2
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /aːr.ɡón/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /arˈɡon/
- (4th CE Koine) IPA(key): /arˈɣon/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /arˈɣon/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /arˈɣon/
Adjective
ᾱ̓ργόν • (ārgón)