ἀπόνοιαν

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /a.pó.noi̯.an/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /aˈpo.ny.an/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /aˈpo.ny.an/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /aˈpo.ny.an/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /aˈpo.ni.an/

Noun

ἀπόνοιᾰν • (apónoiăn)

accusative singular of ἀπόνοια (apónoia)