ἀποφεύγω

Ancient Greek

Etymology

From ἀπο- (apo-, “away from”) +‎ φεύγω (pheúgō, “to flee, run off”).

Pronunciation

 

Verb

ἀποφεύγω • (apopheúgō)

  1. (with accusative) to flee from, escape
  2. (with infinitive) to avoid
  3. (law, perfect) to get clear off, be acquitted
    1. (of a woman in child-birth) to bring to birth

Inflection

   Present: ἀποφεύγω, ἀποφεύγομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἀποφεύγω ἀποφεύγεις ἀποφεύγει ἀποφεύγετον ἀποφεύγετον ἀποφεύγομεν ἀποφεύγετε ἀποφεύγουσῐ(ν)
subjunctive ἀποφεύγω ἀποφεύγῃς ἀποφεύγῃ ἀποφεύγητον ἀποφεύγητον ἀποφεύγωμεν ἀποφεύγητε ἀποφεύγωσῐ(ν)
optative ἀποφεύγοιμῐ ἀποφεύγοις ἀποφεύγοι ἀποφεύγοιτον ἀποφευγοίτην ἀποφεύγοιμεν ἀποφεύγοιτε ἀποφεύγοιεν
imperative   ἀπόφευγε ἀποφευγέτω ἀποφεύγετον ἀποφευγέτων   ἀποφεύγετε ἀποφευγόντων
middle/passive indicative ἀποφεύγομαι ἀποφεύγῃ,
ἀποφεύγει 		ἀποφεύγεται ἀποφεύγεσθον ἀποφεύγεσθον ἀποφευγόμεθᾰ ἀποφεύγεσθε ἀποφεύγονται
subjunctive ἀποφεύγωμαι ἀποφεύγῃ ἀποφεύγηται ἀποφεύγησθον ἀποφεύγησθον ἀποφευγώμεθᾰ ἀποφεύγησθε ἀποφεύγωνται
optative ἀποφευγοίμην ἀποφεύγοιο ἀποφεύγοιτο ἀποφεύγοισθον ἀποφευγοίσθην ἀποφευγοίμεθᾰ ἀποφεύγοισθε ἀποφεύγοιντο
imperative   ἀποφεύγου ἀποφευγέσθω ἀποφεύγεσθον ἀποφευγέσθων   ἀποφεύγεσθε ἀποφευγέσθων
active middle/passive
infinitive ἀποφεύγειν ἀποφεύγεσθαι
participle m ἀποφεύγων ἀποφευγόμενος
f ἀποφεύγουσᾰ ἀποφευγομένη
n ἀποφεῦγον ἀποφευγόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

  • with prepositional prefixes
    • ἀναφεύγω (anapheúgō)
    • διαφεύγω (diapheúgō)
    • διεκφεύγω (diekpheúgō)
    • ἐκφεύγω (ekpheúgō)
    • καταφεύγω (katapheúgō)
    • περιφεύγω (peripheúgō)
    • προφεύγω (propheúgō)
    • προκαταφεύγω (prokatapheúgō)
    • προσφεύγω (prospheúgō)
    • συμφεύγω (sumpheúgō)
    • ὑπεκφεύγω (hupekpheúgō)
    • ὑπεκπροφεύγω (hupekpropheúgō)
    • ὑποφεύγω (hupopheúgō)
  • suffixed
    • φευκτέος (pheuktéos)
    • φευκτός (pheuktós)
    • φύγαδε (phúgade)
    • φύγδην (phúgdēn)
    • φυγή (phugḗ)
      • ἀναφυγή (anaphugḗ)
      • ἀποφυγή (apophugḗ)
      • διαφυγή (diaphugḗ)
      • ἐκφυγή (ekphugḗ)
      • καταφυγή (kataphugḗ)
    • φυκτός (phuktós)
      • ἄφυκτος (áphuktos)

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.