ἀπείρων

See also: άπειρων

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /a.pěː.rɔːn/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /aˈpi.ron/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /aˈpi.ron/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /aˈpi.ron/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /aˈpi.ron/

Adjective

ἀπείρων • (apeírōn)

masculine/feminine/neuter genitive plural of ἄπειρος (ápeiros)

Noun

ἀπείρων • (apeírōn)

genitive plural of ἄπειρος (ápeiros)

Adjective

ἀπείρων • (apeírōn) m or f (neuter ἄπειρον); third declension

Epic form of ἄπειρος (ápeiros, “boundless, infinite”)

Declension

Third declension of ἀπείρων; ἄπειρον (Epic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	ἀπείρων apeírōn		ἄπειρον ápeiron	ἀπείρονε apeírone		ἀπείρονε apeírone	ἀπείρονες apeírones		ἀπείρονᾰ apeíronă
Genitive	ἀπείρονος apeíronos		ἀπείρονος apeíronos	ἀπειρόνοιῐ̈ν apeirónoiĭ̈n		ἀπειρόνοιῐ̈ν apeirónoiĭ̈n	ἀπειρόνων apeirónōn		ἀπειρόνων apeirónōn
Dative	ἀπείρονῐ apeíronĭ		ἀπείρονῐ apeíronĭ	ἀπειρόνοιῐ̈ν apeirónoiĭ̈n		ἀπειρόνοιῐ̈ν apeirónoiĭ̈n	ἀπείροσῐ ἀπείροσῐν ἀπειρόνεσῐ ἀπειρόνεσῐν ἀπειρόνεσσῐ ἀπειρόνεσσῐν apeírosĭ(n) apeirónesĭ(n) apeirónessĭ(n)		ἀπείροσῐ ἀπείροσῐν ἀπειρόνεσῐ ἀπειρόνεσῐν ἀπειρόνεσσῐ ἀπειρόνεσσῐν apeírosĭ(n) apeirónesĭ(n) apeirónessĭ(n)
Accusative	ἀπείρονᾰ apeíronă		ἄπειρον ápeiron	ἀπείρονε apeírone		ἀπείρονε apeírone	ἀπείρονᾰς apeíronăs		ἀπείρονᾰ apeíronă
Vocative	ἄπειρον ápeiron		ἄπειρον ápeiron	ἀπείρονε apeírone		ἀπείρονε apeírone	ἀπείρονες apeírones		ἀπείρονᾰ apeíronă
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	ἀπειρόνως apeirónōs			ἀπειρονέστερος apeironésteros			ἀπειρονέστᾰτος apeironéstătos
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.