ἀπατηλός

See also: απατηλός

Ancient Greek

Etymology

From ἀπάτη (apátē) +‎ -λός (-lós)

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /a.pa.tɛː.lós/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /a.pa.te̝ˈlos/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /a.pa.tiˈlos/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /a.pa.tiˈlos/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /a.pa.tiˈlos/

Adjective

ἀπᾰτηλός • (apătēlós) m (feminine ἀπᾰτηλή, neuter ἀπᾰτηλόν); first/second declension

synonym of ἀπατήλιος (apatḗlios, “guileful, wily”)

Declension

First and second declension of ᾰ̓πᾰτηλός; ᾰ̓πᾰτηλή; ᾰ̓πᾰτηλόν (Attic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	ᾰ̓πᾰτηλός ăpătēlós	ᾰ̓πᾰτηλή ăpătēlḗ	ᾰ̓πᾰτηλόν ăpătēlón	ᾰ̓πᾰτηλώ ăpătēlṓ	ᾰ̓πᾰτηλᾱ́ ăpătēlā́	ᾰ̓πᾰτηλώ ăpătēlṓ	ᾰ̓πᾰτηλοί ăpătēloí	ᾰ̓πᾰτηλαί ăpătēlaí	ᾰ̓πᾰτηλᾰ́ ăpătēlắ
Genitive	ᾰ̓πᾰτηλοῦ ăpătēloû	ᾰ̓πᾰτηλῆς ăpătēlês	ᾰ̓πᾰτηλοῦ ăpătēloû	ᾰ̓πᾰτηλοῖν ăpătēloîn	ᾰ̓πᾰτηλαῖν ăpătēlaîn	ᾰ̓πᾰτηλοῖν ăpătēloîn	ᾰ̓πᾰτηλῶν ăpătēlôn	ᾰ̓πᾰτηλῶν ăpătēlôn	ᾰ̓πᾰτηλῶν ăpătēlôn
Dative	ᾰ̓πᾰτηλῷ ăpătēlōî	ᾰ̓πᾰτηλῇ ăpătēlēî	ᾰ̓πᾰτηλῷ ăpătēlōî	ᾰ̓πᾰτηλοῖν ăpătēloîn	ᾰ̓πᾰτηλαῖν ăpătēlaîn	ᾰ̓πᾰτηλοῖν ăpătēloîn	ᾰ̓πᾰτηλοῖς ăpătēloîs	ᾰ̓πᾰτηλαῖς ăpătēlaîs	ᾰ̓πᾰτηλοῖς ăpătēloîs
Accusative	ᾰ̓πᾰτηλόν ăpătēlón	ᾰ̓πᾰτηλήν ăpătēlḗn	ᾰ̓πᾰτηλόν ăpătēlón	ᾰ̓πᾰτηλώ ăpătēlṓ	ᾰ̓πᾰτηλᾱ́ ăpătēlā́	ᾰ̓πᾰτηλώ ăpătēlṓ	ᾰ̓πᾰτηλούς ăpătēloús	ᾰ̓πᾰτηλᾱ́ς ăpătēlā́s	ᾰ̓πᾰτηλᾰ́ ăpătēlắ
Vocative	ᾰ̓πᾰτηλέ ăpătēlé	ᾰ̓πᾰτηλή ăpătēlḗ	ᾰ̓πᾰτηλόν ăpătēlón	ᾰ̓πᾰτηλώ ăpătēlṓ	ᾰ̓πᾰτηλᾱ́ ăpătēlā́	ᾰ̓πᾰτηλώ ăpătēlṓ	ᾰ̓πᾰτηλοί ăpătēloí	ᾰ̓πᾰτηλαί ăpătēlaí	ᾰ̓πᾰτηλᾰ́ ăpătēlắ
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	ᾰ̓πᾰτηλῶς ăpătēlôs			ᾰ̓πᾰτηλότερος ăpătēlóteros			ᾰ̓πᾰτηλότᾰτος ăpătēlótătos
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Descendants

Greek: απατηλός (apatilós)
Latin: apatēlus
- taxonomic name: Arthrolytus apatelae, Mesothrips apatelus