ἀντιπαρασκευάζω

Ancient Greek

Etymology

From ἀντι- (anti-) +‎ παρασκευάζω (paraskeuázō)

Pronunciation

 

Verb

ἀντῐπᾰρασκευάζομαι • (antĭpăraskeuázomai)

  1. to prepare oneself in turn
  2. to arm on both sides

Conjugation

   Present: ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζω, ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζω ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζεις ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζει ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζετον ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζετον ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζομεν ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζετε ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζουσῐ(ν)
subjunctive ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζω ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζῃς ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζῃ ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζητον ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζητον ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζωμεν ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζητε ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζωσῐ(ν)
optative ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζοιμῐ ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζοις ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζοι ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζοιτον ἀντιπᾰρᾰσκευᾰζοίτην ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζοιμεν ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζοιτε ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζοιεν
imperative   ἀντιπᾰρᾰσκεύᾰζε ἀντιπᾰρᾰσκευᾰζέτω ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζετον ἀντιπᾰρᾰσκευᾰζέτων   ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζετε ἀντιπᾰρᾰσκευᾰζόντων
middle/passive indicative ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζομαι ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζῃ,
ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζει 		ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζεται ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζεσθον ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζεσθον ἀντιπᾰρᾰσκευᾰζόμεθᾰ ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζεσθε ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζονται
subjunctive ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζωμαι ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζῃ ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζηται ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζησθον ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζησθον ἀντιπᾰρᾰσκευᾰζώμεθᾰ ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζησθε ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζωνται
optative ἀντιπᾰρᾰσκευᾰζοίμην ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζοιο ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζοιτο ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζοισθον ἀντιπᾰρᾰσκευᾰζοίσθην ἀντιπᾰρᾰσκευᾰζοίμεθᾰ ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζοισθε ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζοιντο
imperative   ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζου ἀντιπᾰρᾰσκευᾰζέσθω ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζεσθον ἀντιπᾰρᾰσκευᾰζέσθων   ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζεσθε ἀντιπᾰρᾰσκευᾰζέσθων
active middle/passive
infinitive ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζειν ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζεσθαι
participle m ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζων ἀντιπᾰρᾰσκευᾰζόμενος
f ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζουσᾰ ἀντιπᾰρᾰσκευᾰζομένη
n ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́ζον ἀντιπᾰρᾰσκευᾰζόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἀντιπᾰρεσκεύᾰζον, ἀντιπᾰρεσκευᾰζόμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἀντιπᾰρεσκεύᾰζον ἀντιπᾰρεσκεύᾰζες ἀντιπᾰρεσκεύᾰζε(ν) ἀντιπᾰρεσκευᾰ́ζετον ἀντιπᾰρεσκευᾰζέτην ἀντιπᾰρεσκευᾰ́ζομεν ἀντιπᾰρεσκευᾰ́ζετε ἀντιπᾰρεσκεύᾰζον
middle/passive indicative ἀντιπᾰρεσκευᾰζόμην ἀντιπᾰρεσκευᾰ́ζου ἀντιπᾰρεσκευᾰ́ζετο ἀντιπᾰρεσκευᾰ́ζεσθον ἀντιπᾰρεσκευᾰζέσθην ἀντιπᾰρεσκευᾰζόμεθᾰ ἀντιπᾰρεσκευᾰ́ζεσθε ἀντιπᾰρεσκευᾰ́ζοντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σω, ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σομαι, ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθήσομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σω ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σεις ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σει ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σετον ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σετον ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σομεν ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σετε ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σουσῐ(ν)
optative ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σοιμῐ ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σοις ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σοι ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σοιτον ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσοίτην ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σοιμεν ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σοιτε ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σοιεν
middle indicative ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σομαι ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σῃ,
ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σει 		ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σεται ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σεσθον ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σεσθον ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσόμεθᾰ ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σεσθε ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σονται
optative ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσοίμην ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σοιο ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σοιτο ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σοισθον ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσοίσθην ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσοίμεθᾰ ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σοισθε ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σοιντο
passive indicative ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθήσομαι ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθήσῃ,
ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθήσει 		ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθήσεται ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθήσεσθον ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθήσεσθον ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθησόμεθᾰ ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθήσεσθε ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθήσονται
optative ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθησοίμην ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθήσοιο ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθήσοιτο ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθήσοισθον ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθησοίσθην ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθησοίμεθᾰ ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθήσοισθε ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθήσοιντο
active middle passive
infinitive ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σειν ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σεσθαι ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθήσεσθαι
participle m ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σων ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσόμενος ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθησόμενος
f ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σουσᾰ ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσομένη ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθησομένη
n ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σον ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσόμενον ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἀντιπᾰρεσκεύᾰσᾰ, ἀντιπᾰρεσκευᾰσᾰ́μην, ἀντιπᾰρεσκευᾰ́σθην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἀντιπᾰρεσκεύᾰσᾰ ἀντιπᾰρεσκεύᾰσᾰς ἀντιπᾰρεσκεύᾰσε(ν) ἀντιπᾰρεσκευᾰ́σᾰτον ἀντιπᾰρεσκευᾰσᾰ́την ἀντιπᾰρεσκευᾰ́σᾰμεν ἀντιπᾰρεσκευᾰ́σᾰτε ἀντιπᾰρεσκεύᾰσᾰν
subjunctive ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σω ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σῃς ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σῃ ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σητον ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σητον ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σωμεν ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σητε ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σωσῐ(ν)
optative ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σαιμῐ ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σειᾰς,
ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σαις 		ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σειε(ν),
ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σαι 		ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σαιτον ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσαίτην ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σαιμεν ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σαιτε ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σειᾰν,
ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σαιεν
imperative   ἀντιπᾰρᾰσκεύᾰσον ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσᾰ́τω ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σᾰτον ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσᾰ́των   ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σᾰτε ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσᾰ́ντων
middle indicative ἀντιπᾰρεσκευᾰσᾰ́μην ἀντιπᾰρεσκευᾰ́σω ἀντιπᾰρεσκευᾰ́σᾰτο ἀντιπᾰρεσκευᾰ́σᾰσθον ἀντιπᾰρεσκευᾰσᾰ́σθην ἀντιπᾰρεσκευᾰσᾰ́μεθᾰ ἀντιπᾰρεσκευᾰ́σᾰσθε ἀντιπᾰρεσκευᾰ́σᾰντο
subjunctive ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σωμαι ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σῃ ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σηται ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σησθον ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σησθον ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσώμεθᾰ ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σησθε ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σωνται
optative ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσαίμην ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σαιο ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σαιτο ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σαισθον ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσαίσθην ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσαίμεθᾰ ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σαισθε ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σαιντο
imperative   ἀντιπᾰρᾰσκεύᾰσαι ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσᾰ́σθω ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σᾰσθον ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσᾰ́σθων   ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σᾰσθε ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσᾰ́σθων
passive indicative ἀντιπᾰρεσκευᾰ́σθην ἀντιπᾰρεσκευᾰ́σθης ἀντιπᾰρεσκευᾰ́σθη ἀντιπᾰρεσκευᾰ́σθητον ἀντιπᾰρεσκευᾰσθήτην ἀντιπᾰρεσκευᾰ́σθημεν ἀντιπᾰρεσκευᾰ́σθητε ἀντιπᾰρεσκευᾰ́σθησᾰν
subjunctive ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθῶ ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθῇς ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθῇ ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθῆτον ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθῆτον ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθῶμεν ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθῆτε ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθῶσῐ(ν)
optative ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθείην ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθείης ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθείη ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθεῖτον,
ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθείητον 		ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθείτην,
ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθειήτην 		ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθεῖμεν,
ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθείημεν 		ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθεῖτε,
ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθείητε 		ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθεῖεν,
ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθείησᾰν
imperative   ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σθητῐ ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθήτω ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σθητον ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθήτων   ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σθητε ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθέντων
active middle passive
infinitive ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σαι ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σᾰσθαι ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθῆναι
participle m ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σᾱς ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσᾰ́μενος ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθείς
f ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σᾱσᾰ ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσᾰμένη ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθεῖσᾰ
n ἀντιπᾰρᾰσκευᾰ́σᾰν ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσᾰ́μενον ἀντιπᾰρᾰσκευᾰσθέν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: ἀντιπᾰρεσκεύᾰσμαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
middle/passive indicative ἀντιπᾰρεσκεύᾰσμαι ἀντιπᾰρεσκεύᾰσαι ἀντιπᾰρεσκεύᾰσται ἀντιπᾰρεσκεύᾰσθον ἀντιπᾰρεσκεύᾰσθον ἀντιπᾰρεσκευᾰ́σμεθᾰ ἀντιπᾰρεσκεύᾰσθε ἀντιπᾰρεσκευᾰ́σᾰται
subjunctive ἀντιπᾰρεσκευᾰσμένος ὦ ἀντιπᾰρεσκευᾰσμένος ᾖς ἀντιπᾰρεσκευᾰσμένος ᾖ ἀντιπᾰρεσκευᾰσμένω ἦτον ἀντιπᾰρεσκευᾰσμένω ἦτον ἀντιπᾰρεσκευᾰσμένοι ὦμεν ἀντιπᾰρεσκευᾰσμένοι ἦτε ἀντιπᾰρεσκευᾰσμένοι ὦσῐ(ν)
optative ἀντιπᾰρεσκευᾰσμένος εἴην ἀντιπᾰρεσκευᾰσμένος εἴης ἀντιπᾰρεσκευᾰσμένος εἴη ἀντιπᾰρεσκευᾰσμένω εἴητον,
εἶτον 		ἀντιπᾰρεσκευᾰσμένω εἰήτην,
εἴτην 		ἀντιπᾰρεσκευᾰσμένοι εἴημεν,
εἶμεν 		ἀντιπᾰρεσκευᾰσμένοι εἴητε,
εἶτε 		ἀντιπᾰρεσκευᾰσμένοι εἴησᾰν,
εἶεν
imperative   ἀντιπᾰρεσκεύᾰσο ἀντιπᾰρεσκευᾰ́σθω ἀντιπᾰρεσκεύᾰσθον ἀντιπᾰρεσκευᾰ́σθων   ἀντιπᾰρεσκεύᾰσθε ἀντιπᾰρεσκευᾰ́σθων
middle/passive
infinitive ἀντιπᾰρεσκευᾰ́σθαι
participle m ἀντιπᾰρεσκευᾰσμένος
f ἀντιπᾰρεσκευᾰσμένη
n ἀντιπᾰρεσκευᾰσμένον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Pluperfect: ἀντιπᾰρεσκευᾰ́σμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
middle/passive indicative ἀντιπᾰρεσκευᾰ́σμην ἀντιπᾰρεσκεύᾰσο ἀντιπᾰρεσκεύᾰστο ἀντιπᾰρεσκεύᾰσθον ἀντιπᾰρεσκευᾰ́σθην ἀντιπᾰρεσκευᾰ́σμεθᾰ ἀντιπᾰρεσκεύᾰσθε ἀντιπᾰρεσκευᾰ́σᾰτο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.