ἀνταποκρίνομαι

Ancient Greek

Etymology

ᾰ̓ντῐ- (ăntĭ-, “anti-”) +‎ ἀ̆ποκρῑ́νω (ăpokrī́nō, “to distinguish, choose, answer”) +‎ -ομαι (-omai).

Pronunciation

 

Verb

ἀ̆ντᾰποκρῑ́νομαι • (ăntăpokrī́nomai)

  1. to answer again, respond
  2. to argue against
  3. to correspond to

For quotations using this term, see Citations:ἀνταποκρίνομαι.

Conjugation

   Present: ᾰ̓ντᾰποκρῑ́νομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
middle/passive indicative ᾰ̓ντᾰποκρῑ́νομαι ᾰ̓ντᾰποκρῑ́νῃ,
ᾰ̓ντᾰποκρῑ́νει 		ᾰ̓ντᾰποκρῑ́νεται ᾰ̓ντᾰποκρῑ́νεσθον ᾰ̓ντᾰποκρῑ́νεσθον ᾰ̓ντᾰποκρῑνόμεθᾰ ᾰ̓ντᾰποκρῑ́νεσθε ᾰ̓ντᾰποκρῑ́νονται
subjunctive ᾰ̓ντᾰποκρῑ́νωμαι ᾰ̓ντᾰποκρῑ́νῃ ᾰ̓ντᾰποκρῑ́νηται ᾰ̓ντᾰποκρῑ́νησθον ᾰ̓ντᾰποκρῑ́νησθον ᾰ̓ντᾰποκρῑνώμεθᾰ ᾰ̓ντᾰποκρῑ́νησθε ᾰ̓ντᾰποκρῑ́νωνται
optative ᾰ̓ντᾰποκρῑνοίμην ᾰ̓ντᾰποκρῑ́νοιο ᾰ̓ντᾰποκρῑ́νοιτο ᾰ̓ντᾰποκρῑ́νοισθον ᾰ̓ντᾰποκρῑνοίσθην ᾰ̓ντᾰποκρῑνοίμεθᾰ ᾰ̓ντᾰποκρῑ́νοισθε ᾰ̓ντᾰποκρῑ́νοιντο
imperative   ᾰ̓ντᾰποκρῑ́νου ᾰ̓ντᾰποκρῑνέσθω ᾰ̓ντᾰποκρῑ́νεσθον ᾰ̓ντᾰποκρῑνέσθων   ᾰ̓ντᾰποκρῑ́νεσθε ᾰ̓ντᾰποκρῑνέσθων
middle/passive
infinitive ᾰ̓ντᾰποκρῑ́νεσθαι
participle m ᾰ̓ντᾰποκρῑνόμενος
f ᾰ̓ντᾰποκρῑνομένη
n ᾰ̓ντᾰποκρῑνόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ᾰ̓ντᾰπεκρῑνόμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
middle/passive indicative ᾰ̓ντᾰπεκρῑνόμην ᾰ̓ντᾰπεκρῑ́νου ᾰ̓ντᾰπεκρῑ́νετο ᾰ̓ντᾰπεκρῑ́νεσθον ᾰ̓ντᾰπεκρῑνέσθην ᾰ̓ντᾰπεκρῑνόμεθᾰ ᾰ̓ντᾰπεκρῑ́νεσθε ᾰ̓ντᾰπεκρῑ́νοντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: ᾰ̓ντᾰποκρῐνέομαι, ᾰ̓ντᾰποκρῐθήσομαι (Uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
middle indicative ᾰ̓ντᾰποκρῐνέομαι ᾰ̓ντᾰποκρῐνέῃ,
ᾰ̓ντᾰποκρῐνέει 		ᾰ̓ντᾰποκρῐνέεται ᾰ̓ντᾰποκρῐνέεσθον ᾰ̓ντᾰποκρῐνέεσθον ᾰ̓ντᾰποκρῐνεόμεθᾰ ᾰ̓ντᾰποκρῐνέεσθε ᾰ̓ντᾰποκρῐνέονται
optative ᾰ̓ντᾰποκρῐνεοίμην ᾰ̓ντᾰποκρῐνέοιο ᾰ̓ντᾰποκρῐνέοιτο ᾰ̓ντᾰποκρῐνέοισθον ᾰ̓ντᾰποκρῐνεοίσθην ᾰ̓ντᾰποκρῐνεοίμεθᾰ ᾰ̓ντᾰποκρῐνέοισθε ᾰ̓ντᾰποκρῐνέοιντο
passive indicative ᾰ̓ντᾰποκρῐθήσομαι ᾰ̓ντᾰποκρῐθήσῃ,
ᾰ̓ντᾰποκρῐθήσει 		ᾰ̓ντᾰποκρῐθήσεται ᾰ̓ντᾰποκρῐθήσεσθον ᾰ̓ντᾰποκρῐθήσεσθον ᾰ̓ντᾰποκρῐθησόμεθᾰ ᾰ̓ντᾰποκρῐθήσεσθε ᾰ̓ντᾰποκρῐθήσονται
optative ᾰ̓ντᾰποκρῐθησοίμην ᾰ̓ντᾰποκρῐθήσοιο ᾰ̓ντᾰποκρῐθήσοιτο ᾰ̓ντᾰποκρῐθήσοισθον ᾰ̓ντᾰποκρῐθησοίσθην ᾰ̓ντᾰποκρῐθησοίμεθᾰ ᾰ̓ντᾰποκρῐθήσοισθε ᾰ̓ντᾰποκρῐθήσοιντο
middle passive
infinitive ᾰ̓ντᾰποκρῐνέεσθαι ᾰ̓ντᾰποκρῐθήσεσθαι
participle m ᾰ̓ντᾰποκρῐνεόμενος ᾰ̓ντᾰποκρῐθησόμενος
f ᾰ̓ντᾰποκρῐνεομένη ᾰ̓ντᾰποκρῐθησομένη
n ᾰ̓ντᾰποκρῐνεόμενον ᾰ̓ντᾰποκρῐθησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: ᾰ̓ντᾰποκρῐνοῦμαι, ᾰ̓ντᾰποκρῐθήσομαι (Contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
middle indicative ᾰ̓ντᾰποκρῐνοῦμαι ᾰ̓ντᾰποκρῐνῇ ᾰ̓ντᾰποκρῐνεῖται ᾰ̓ντᾰποκρῐνεῖσθον ᾰ̓ντᾰποκρῐνεῖσθον ᾰ̓ντᾰποκρῐνούμεθᾰ ᾰ̓ντᾰποκρῐνεῖσθε ᾰ̓ντᾰποκρῐνοῦνται
optative ᾰ̓ντᾰποκρῐνοίμην ᾰ̓ντᾰποκρῐνοῖο ᾰ̓ντᾰποκρῐνοῖτο ᾰ̓ντᾰποκρῐνοῖσθον ᾰ̓ντᾰποκρῐνοίσθην ᾰ̓ντᾰποκρῐνοίμεθᾰ ᾰ̓ντᾰποκρῐνοῖσθε ᾰ̓ντᾰποκρῐνοῖντο
passive indicative ᾰ̓ντᾰποκρῐθήσομαι ᾰ̓ντᾰποκρῐθήσῃ,
ᾰ̓ντᾰποκρῐθήσει 		ᾰ̓ντᾰποκρῐθήσεται ᾰ̓ντᾰποκρῐθήσεσθον ᾰ̓ντᾰποκρῐθήσεσθον ᾰ̓ντᾰποκρῐθησόμεθᾰ ᾰ̓ντᾰποκρῐθήσεσθε ᾰ̓ντᾰποκρῐθήσονται
optative ᾰ̓ντᾰποκρῐθησοίμην ᾰ̓ντᾰποκρῐθήσοιο ᾰ̓ντᾰποκρῐθήσοιτο ᾰ̓ντᾰποκρῐθήσοισθον ᾰ̓ντᾰποκρῐθησοίσθην ᾰ̓ντᾰποκρῐθησοίμεθᾰ ᾰ̓ντᾰποκρῐθήσοισθε ᾰ̓ντᾰποκρῐθήσοιντο
middle passive
infinitive ᾰ̓ντᾰποκρῐνεῖσθαι ᾰ̓ντᾰποκρῐθήσεσθαι
participle m ᾰ̓ντᾰποκρῐνούμενος ᾰ̓ντᾰποκρῐθησόμενος
f ᾰ̓ντᾰποκρῐνουμένη ᾰ̓ντᾰποκρῐθησομένη
n ᾰ̓ντᾰποκρῐνούμενον ᾰ̓ντᾰποκρῐθησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ᾰ̓ντᾰπεκρῑνᾰ́μην, ᾰ̓ντᾰπεκρῐ́θην
number singular dual plural
first second third second third first second third
middle indicative ᾰ̓ντᾰπεκρῑνᾰ́μην ᾰ̓ντᾰπεκρῑ́νω ᾰ̓ντᾰπεκρῑ́νᾰτο ᾰ̓ντᾰπεκρῑ́νᾰσθον ᾰ̓ντᾰπεκρῑνᾰ́σθην ᾰ̓ντᾰπεκρῑνᾰ́μεθᾰ ᾰ̓ντᾰπεκρῑ́νᾰσθε ᾰ̓ντᾰπεκρῑ́νᾰντο
subjunctive ᾰ̓ντᾰποκρῑ́νωμαι ᾰ̓ντᾰποκρῑ́νῃ ᾰ̓ντᾰποκρῑ́νηται ᾰ̓ντᾰποκρῑ́νησθον ᾰ̓ντᾰποκρῑ́νησθον ᾰ̓ντᾰποκρῑνώμεθᾰ ᾰ̓ντᾰποκρῑ́νησθε ᾰ̓ντᾰποκρῑ́νωνται
optative ᾰ̓ντᾰποκρῑναίμην ᾰ̓ντᾰποκρῑ́ναιο ᾰ̓ντᾰποκρῑ́ναιτο ᾰ̓ντᾰποκρῑ́ναισθον ᾰ̓ντᾰποκρῑναίσθην ᾰ̓ντᾰποκρῑναίμεθᾰ ᾰ̓ντᾰποκρῑ́ναισθε ᾰ̓ντᾰποκρῑ́ναιντο
imperative   ᾰ̓ντᾰπόκρῑναι ᾰ̓ντᾰποκρῑνᾰ́σθω ᾰ̓ντᾰποκρῑ́νᾰσθον ᾰ̓ντᾰποκρῑνᾰ́σθων   ᾰ̓ντᾰποκρῑ́νᾰσθε ᾰ̓ντᾰποκρῑνᾰ́σθων
passive indicative ᾰ̓ντᾰπεκρῐ́θην ᾰ̓ντᾰπεκρῐ́θης ᾰ̓ντᾰπεκρῐ́θη ᾰ̓ντᾰπεκρῐ́θητον ᾰ̓ντᾰπεκρῐθήτην ᾰ̓ντᾰπεκρῐ́θημεν ᾰ̓ντᾰπεκρῐ́θητε ᾰ̓ντᾰπεκρῐ́θησᾰν
subjunctive ᾰ̓ντᾰποκρῐθῶ ᾰ̓ντᾰποκρῐθῇς ᾰ̓ντᾰποκρῐθῇ ᾰ̓ντᾰποκρῐθῆτον ᾰ̓ντᾰποκρῐθῆτον ᾰ̓ντᾰποκρῐθῶμεν ᾰ̓ντᾰποκρῐθῆτε ᾰ̓ντᾰποκρῐθῶσῐ(ν)
optative ᾰ̓ντᾰποκρῐθείην ᾰ̓ντᾰποκρῐθείης ᾰ̓ντᾰποκρῐθείη ᾰ̓ντᾰποκρῐθεῖτον,
ᾰ̓ντᾰποκρῐθείητον 		ᾰ̓ντᾰποκρῐθείτην,
ᾰ̓ντᾰποκρῐθειήτην 		ᾰ̓ντᾰποκρῐθεῖμεν,
ᾰ̓ντᾰποκρῐθείημεν 		ᾰ̓ντᾰποκρῐθεῖτε,
ᾰ̓ντᾰποκρῐθείητε 		ᾰ̓ντᾰποκρῐθεῖεν,
ᾰ̓ντᾰποκρῐθείησᾰν
imperative   ᾰ̓ντᾰποκρῐ́θητῐ ᾰ̓ντᾰποκρῐθήτω ᾰ̓ντᾰποκρῐ́θητον ᾰ̓ντᾰποκρῐθήτων   ᾰ̓ντᾰποκρῐ́θητε ᾰ̓ντᾰποκρῐθέντων
middle passive
infinitive ᾰ̓ντᾰποκρῑ́νᾰσθαι ᾰ̓ντᾰποκρῐθῆναι
participle m ᾰ̓ντᾰποκρῑνᾰ́μενος ᾰ̓ντᾰποκρῐθείς
f ᾰ̓ντᾰποκρῑνᾰμένη ᾰ̓ντᾰποκρῐθεῖσᾰ
n ᾰ̓ντᾰποκρῑνᾰ́μενον ᾰ̓ντᾰποκρῐθέν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: ᾰ̓ντᾰποκέκρῐμαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
middle/passive indicative ᾰ̓ντᾰποκέκρῐμαι ᾰ̓ντᾰποκέκρῐσαι ᾰ̓ντᾰποκέκρῐται ᾰ̓ντᾰποκέκρῐσθον ᾰ̓ντᾰποκέκρῐσθον ᾰ̓ντᾰποκεκρῐ́μεθᾰ ᾰ̓ντᾰποκέκρῐσθε ᾰ̓ντᾰποκέκρῐνται
subjunctive ᾰ̓ντᾰποκεκρῐμένος ὦ ᾰ̓ντᾰποκεκρῐμένος ᾖς ᾰ̓ντᾰποκεκρῐμένος ᾖ ᾰ̓ντᾰποκεκρῐμένω ἦτον ᾰ̓ντᾰποκεκρῐμένω ἦτον ᾰ̓ντᾰποκεκρῐμένοι ὦμεν ᾰ̓ντᾰποκεκρῐμένοι ἦτε ᾰ̓ντᾰποκεκρῐμένοι ὦσῐ(ν)
optative ᾰ̓ντᾰποκεκρῐμένος εἴην ᾰ̓ντᾰποκεκρῐμένος εἴης ᾰ̓ντᾰποκεκρῐμένος εἴη ᾰ̓ντᾰποκεκρῐμένω εἴητον,
εἶτον 		ᾰ̓ντᾰποκεκρῐμένω εἰήτην,
εἴτην 		ᾰ̓ντᾰποκεκρῐμένοι εἴημεν,
εἶμεν 		ᾰ̓ντᾰποκεκρῐμένοι εἴητε,
εἶτε 		ᾰ̓ντᾰποκεκρῐμένοι εἴησᾰν,
εἶεν
imperative   ᾰ̓ντᾰποκέκρῐσο ᾰ̓ντᾰποκεκρῐ́σθω ᾰ̓ντᾰποκέκρῐσθον ᾰ̓ντᾰποκεκρῐ́σθων   ᾰ̓ντᾰποκέκρῐσθε ᾰ̓ντᾰποκεκρῐ́σθων
middle/passive
infinitive ᾰ̓ντᾰποκεκρῐ́σθαι
participle m ᾰ̓ντᾰποκεκρῐμένος
f ᾰ̓ντᾰποκεκρῐμένη
n ᾰ̓ντᾰποκεκρῐμένον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

Descendants

  • Greek: ανταποκρίνομαι (antapokrínomai)

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.