ἀνακάμπτω

See also: ανακάμπτω

Ancient Greek

Etymology

From ἀνα- (ana-) +‎ κάμπτω (kámptō)

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /a.na.kámp.tɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /a.naˈkamp.to/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /a.naˈkamp.to/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /a.naˈkamp.to/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /a.naˈkamp.to/

Verb

ἀνᾰκάμπτω • (anăkámptō)

For quotations using this term, see Citations:ἀνακάμπτω.

Conjugation

Present: ἀνᾰκᾰ́μπτω, ἀνᾰκᾰ́μπτομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἀνᾰκᾰ́μπτω	ἀνᾰκᾰ́μπτεις	ἀνᾰκᾰ́μπτει	ἀνᾰκᾰ́μπτετον	ἀνᾰκᾰ́μπτετον	ἀνᾰκᾰ́μπτομεν	ἀνᾰκᾰ́μπτετε	ἀνᾰκᾰ́μπτουσῐ(ν)
	subjunctive	ἀνᾰκᾰ́μπτω	ἀνᾰκᾰ́μπτῃς	ἀνᾰκᾰ́μπτῃ	ἀνᾰκᾰ́μπτητον	ἀνᾰκᾰ́μπτητον	ἀνᾰκᾰ́μπτωμεν	ἀνᾰκᾰ́μπτητε	ἀνᾰκᾰ́μπτωσῐ(ν)
	optative	ἀνᾰκᾰ́μπτοιμῐ	ἀνᾰκᾰ́μπτοις	ἀνᾰκᾰ́μπτοι	ἀνᾰκᾰ́μπτοιτον	ἀνᾰκᾰμπτοίτην	ἀνᾰκᾰ́μπτοιμεν	ἀνᾰκᾰ́μπτοιτε	ἀνᾰκᾰ́μπτοιεν
	imperative		ἀνᾰ́κᾰμπτε	ἀνᾰκᾰμπτέτω	ἀνᾰκᾰ́μπτετον	ἀνᾰκᾰμπτέτων		ἀνᾰκᾰ́μπτετε	ἀνᾰκᾰμπτόντων
middle/passive	indicative	ἀνᾰκᾰ́μπτομαι	ἀνᾰκᾰ́μπτῃ, ἀνᾰκᾰ́μπτει	ἀνᾰκᾰ́μπτεται	ἀνᾰκᾰ́μπτεσθον	ἀνᾰκᾰ́μπτεσθον	ἀνᾰκᾰμπτόμεθᾰ	ἀνᾰκᾰ́μπτεσθε	ἀνᾰκᾰ́μπτονται
	subjunctive	ἀνᾰκᾰ́μπτωμαι	ἀνᾰκᾰ́μπτῃ	ἀνᾰκᾰ́μπτηται	ἀνᾰκᾰ́μπτησθον	ἀνᾰκᾰ́μπτησθον	ἀνᾰκᾰμπτώμεθᾰ	ἀνᾰκᾰ́μπτησθε	ἀνᾰκᾰ́μπτωνται
	optative	ἀνᾰκᾰμπτοίμην	ἀνᾰκᾰ́μπτοιο	ἀνᾰκᾰ́μπτοιτο	ἀνᾰκᾰ́μπτοισθον	ἀνᾰκᾰμπτοίσθην	ἀνᾰκᾰμπτοίμεθᾰ	ἀνᾰκᾰ́μπτοισθε	ἀνᾰκᾰ́μπτοιντο
	imperative		ἀνᾰκᾰ́μπτου	ἀνᾰκᾰμπτέσθω	ἀνᾰκᾰ́μπτεσθον	ἀνᾰκᾰμπτέσθων		ἀνᾰκᾰ́μπτεσθε	ἀνᾰκᾰμπτέσθων
		active				middle/passive
infinitive		ἀνᾰκᾰ́μπτειν				ἀνᾰκᾰ́μπτεσθαι
participle	m	ἀνᾰκᾰ́μπτων				ἀνᾰκᾰμπτόμενος
	f	ἀνᾰκᾰ́μπτουσᾰ				ἀνᾰκᾰμπτομένη
	n	ἀνᾰκᾰ́μπτον				ἀνᾰκᾰμπτόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἀνέκᾰμπτον, ἀνεκᾰμπτόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἀνέκᾰμπτον	ἀνέκᾰμπτες	ἀνέκᾰμπτε(ν)	ἀνεκᾰ́μπτετον	ἀνεκᾰμπτέτην	ἀνεκᾰ́μπτομεν	ἀνεκᾰ́μπτετε	ἀνέκᾰμπτον
middle/passive	indicative	ἀνεκᾰμπτόμην	ἀνεκᾰ́μπτου	ἀνεκᾰ́μπτετο	ἀνεκᾰ́μπτεσθον	ἀνεκᾰμπτέσθην	ἀνεκᾰμπτόμεθᾰ	ἀνεκᾰ́μπτεσθε	ἀνεκᾰ́μπτοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: ἀνᾰκᾰ́μψω, ἀνᾰκᾰ́μψομαι, ἀνᾰκᾰμφθήσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἀνᾰκᾰ́μψω	ἀνᾰκᾰ́μψεις	ἀνᾰκᾰ́μψει	ἀνᾰκᾰ́μψετον	ἀνᾰκᾰ́μψετον	ἀνᾰκᾰ́μψομεν	ἀνᾰκᾰ́μψετε	ἀνᾰκᾰ́μψουσῐ(ν)
active	optative	ἀνᾰκᾰ́μψοιμῐ	ἀνᾰκᾰ́μψοις	ἀνᾰκᾰ́μψοι	ἀνᾰκᾰ́μψοιτον	ἀνᾰκᾰμψοίτην	ἀνᾰκᾰ́μψοιμεν	ἀνᾰκᾰ́μψοιτε	ἀνᾰκᾰ́μψοιεν
middle	indicative	ἀνᾰκᾰ́μψομαι	ἀνᾰκᾰ́μψῃ, ἀνᾰκᾰ́μψει	ἀνᾰκᾰ́μψεται	ἀνᾰκᾰ́μψεσθον	ἀνᾰκᾰ́μψεσθον	ἀνᾰκᾰμψόμεθᾰ	ἀνᾰκᾰ́μψεσθε	ἀνᾰκᾰ́μψονται
middle	optative	ἀνᾰκᾰμψοίμην	ἀνᾰκᾰ́μψοιο	ἀνᾰκᾰ́μψοιτο	ἀνᾰκᾰ́μψοισθον	ἀνᾰκᾰμψοίσθην	ἀνᾰκᾰμψοίμεθᾰ	ἀνᾰκᾰ́μψοισθε	ἀνᾰκᾰ́μψοιντο
passive	indicative	ἀνᾰκᾰμφθήσομαι	ἀνᾰκᾰμφθήσῃ, ἀνᾰκᾰμφθήσει	ἀνᾰκᾰμφθήσεται	ἀνᾰκᾰμφθήσεσθον	ἀνᾰκᾰμφθήσεσθον	ἀνᾰκᾰμφθησόμεθᾰ	ἀνᾰκᾰμφθήσεσθε	ἀνᾰκᾰμφθήσονται
passive	optative	ἀνᾰκᾰμφθησοίμην	ἀνᾰκᾰμφθήσοιο	ἀνᾰκᾰμφθήσοιτο	ἀνᾰκᾰμφθήσοισθον	ἀνᾰκᾰμφθησοίσθην	ἀνᾰκᾰμφθησοίμεθᾰ	ἀνᾰκᾰμφθήσοισθε	ἀνᾰκᾰμφθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		ἀνᾰκᾰ́μψειν			ἀνᾰκᾰ́μψεσθαι		ἀνᾰκᾰμφθήσεσθαι
participle	m	ἀνᾰκᾰ́μψων			ἀνᾰκᾰμψόμενος		ἀνᾰκᾰμφθησόμενος
	f	ἀνᾰκᾰ́μψουσᾰ			ἀνᾰκᾰμψομένη		ἀνᾰκᾰμφθησομένη
	n	ἀνᾰκᾰ́μψον			ἀνᾰκᾰμψόμενον		ἀνᾰκᾰμφθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ἀνέκᾰμψᾰ, ἀνεκᾰμψᾰ́μην, ἀνεκᾰ́μφθην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἀνέκᾰμψᾰ	ἀνέκᾰμψᾰς	ἀνέκᾰμψε(ν)	ἀνεκᾰ́μψᾰτον	ἀνεκᾰμψᾰ́την	ἀνεκᾰ́μψᾰμεν	ἀνεκᾰ́μψᾰτε	ἀνέκᾰμψᾰν
	subjunctive	ἀνᾰκᾰ́μψω	ἀνᾰκᾰ́μψῃς	ἀνᾰκᾰ́μψῃ	ἀνᾰκᾰ́μψητον	ἀνᾰκᾰ́μψητον	ἀνᾰκᾰ́μψωμεν	ἀνᾰκᾰ́μψητε	ἀνᾰκᾰ́μψωσῐ(ν)
	optative	ἀνᾰκᾰ́μψαιμῐ	ἀνᾰκᾰ́μψειᾰς, ἀνᾰκᾰ́μψαις	ἀνᾰκᾰ́μψειε(ν), ἀνᾰκᾰ́μψαι	ἀνᾰκᾰ́μψαιτον	ἀνᾰκᾰμψαίτην	ἀνᾰκᾰ́μψαιμεν	ἀνᾰκᾰ́μψαιτε	ἀνᾰκᾰ́μψειᾰν, ἀνᾰκᾰ́μψαιεν
	imperative		ἀνᾰ́κᾰμψον	ἀνᾰκᾰμψᾰ́τω	ἀνᾰκᾰ́μψᾰτον	ἀνᾰκᾰμψᾰ́των		ἀνᾰκᾰ́μψᾰτε	ἀνᾰκᾰμψᾰ́ντων
middle	indicative	ἀνεκᾰμψᾰ́μην	ἀνεκᾰ́μψω	ἀνεκᾰ́μψᾰτο	ἀνεκᾰ́μψᾰσθον	ἀνεκᾰμψᾰ́σθην	ἀνεκᾰμψᾰ́μεθᾰ	ἀνεκᾰ́μψᾰσθε	ἀνεκᾰ́μψᾰντο
	subjunctive	ἀνᾰκᾰ́μψωμαι	ἀνᾰκᾰ́μψῃ	ἀνᾰκᾰ́μψηται	ἀνᾰκᾰ́μψησθον	ἀνᾰκᾰ́μψησθον	ἀνᾰκᾰμψώμεθᾰ	ἀνᾰκᾰ́μψησθε	ἀνᾰκᾰ́μψωνται
	optative	ἀνᾰκᾰμψαίμην	ἀνᾰκᾰ́μψαιο	ἀνᾰκᾰ́μψαιτο	ἀνᾰκᾰ́μψαισθον	ἀνᾰκᾰμψαίσθην	ἀνᾰκᾰμψαίμεθᾰ	ἀνᾰκᾰ́μψαισθε	ἀνᾰκᾰ́μψαιντο
	imperative		ἀνᾰ́κᾰμψαι	ἀνᾰκᾰμψᾰ́σθω	ἀνᾰκᾰ́μψᾰσθον	ἀνᾰκᾰμψᾰ́σθων		ἀνᾰκᾰ́μψᾰσθε	ἀνᾰκᾰμψᾰ́σθων
passive	indicative	ἀνεκᾰ́μφθην	ἀνεκᾰ́μφθης	ἀνεκᾰ́μφθη	ἀνεκᾰ́μφθητον	ἀνεκᾰμφθήτην	ἀνεκᾰ́μφθημεν	ἀνεκᾰ́μφθητε	ἀνεκᾰ́μφθησᾰν
	subjunctive	ἀνᾰκᾰμφθῶ	ἀνᾰκᾰμφθῇς	ἀνᾰκᾰμφθῇ	ἀνᾰκᾰμφθῆτον	ἀνᾰκᾰμφθῆτον	ἀνᾰκᾰμφθῶμεν	ἀνᾰκᾰμφθῆτε	ἀνᾰκᾰμφθῶσῐ(ν)
	optative	ἀνᾰκᾰμφθείην	ἀνᾰκᾰμφθείης	ἀνᾰκᾰμφθείη	ἀνᾰκᾰμφθεῖτον, ἀνᾰκᾰμφθείητον	ἀνᾰκᾰμφθείτην, ἀνᾰκᾰμφθειήτην	ἀνᾰκᾰμφθεῖμεν, ἀνᾰκᾰμφθείημεν	ἀνᾰκᾰμφθεῖτε, ἀνᾰκᾰμφθείητε	ἀνᾰκᾰμφθεῖεν, ἀνᾰκᾰμφθείησᾰν
	imperative		ἀνᾰκᾰ́μφθητῐ	ἀνᾰκᾰμφθήτω	ἀνᾰκᾰ́μφθητον	ἀνᾰκᾰμφθήτων		ἀνᾰκᾰ́μφθητε	ἀνᾰκᾰμφθέντων
		active			middle		passive
infinitive		ἀνᾰκᾰ́μψαι			ἀνᾰκᾰ́μψᾰσθαι		ἀνᾰκᾰμφθῆναι
participle	m	ἀνᾰκᾰ́μψᾱς			ἀνᾰκᾰμψᾰ́μενος		ἀνᾰκᾰμφθείς
	f	ἀνᾰκᾰ́μψᾱσᾰ			ἀνᾰκᾰμψᾰμένη		ἀνᾰκᾰμφθεῖσᾰ
	n	ἀνᾰκᾰ́μψᾰν			ἀνᾰκᾰμψᾰ́μενον		ἀνᾰκᾰμφθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: ἀνᾰκέκᾰμμαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle/passive	indicative	ἀνᾰκέκᾰμμαι	ἀνᾰκέκᾰμψαι	ἀνᾰκέκᾰμπται	ἀνᾰκέκᾰμφθον	ἀνᾰκέκᾰμφθον	ἀνᾰκεκᾰ́μμεθᾰ	ἀνᾰκέκᾰμφθε	ἀνᾰκεκᾰ́μπᾰται
	subjunctive	ἀνᾰκεκᾰμμένος ὦ	ἀνᾰκεκᾰμμένος ᾖς	ἀνᾰκεκᾰμμένος ᾖ	ἀνᾰκεκᾰμμένω ἦτον	ἀνᾰκεκᾰμμένω ἦτον	ἀνᾰκεκᾰμμένοι ὦμεν	ἀνᾰκεκᾰμμένοι ἦτε	ἀνᾰκεκᾰμμένοι ὦσῐ(ν)
	optative	ἀνᾰκεκᾰμμένος εἴην	ἀνᾰκεκᾰμμένος εἴης	ἀνᾰκεκᾰμμένος εἴη	ἀνᾰκεκᾰμμένω εἴητον, εἶτον	ἀνᾰκεκᾰμμένω εἰήτην, εἴτην	ἀνᾰκεκᾰμμένοι εἴημεν, εἶμεν	ἀνᾰκεκᾰμμένοι εἴητε, εἶτε	ἀνᾰκεκᾰμμένοι εἴησᾰν, εἶεν
	imperative		ἀνᾰκέκᾰμψο	ἀνᾰκεκᾰ́μφθω	ἀνᾰκέκᾰμφθον	ἀνᾰκεκᾰ́μφθων		ἀνᾰκέκᾰμφθε	ἀνᾰκεκᾰ́μφθων
						middle/passive
infinitive						ἀνᾰκεκᾰ́μφθαι
participle	m					ἀνᾰκεκᾰμμένος
	f					ἀνᾰκεκᾰμμένη
	n					ἀνᾰκεκᾰμμένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

ἀνακαμπτέον (anakamptéon)
ἀνακαμπτικός (anakamptikós)
ἀνακαμψίπνοος (anakampsípnoos)
ἀνάκαμψις (anákampsis)
ἐπανακάμπτω (epanakámptō)
ἐπανάκαμψις (epanákampsis)
συνανακάμπτω (sunanakámptō)

Related terms

ἀνακαμπή (anakampḗ)

Descendants

Greek: ανακάμπτω (anakámpto)
→⇒ English: anacamptic
→⇒ Latin: anacamptos
→⇒ Translingual: Anacamptis