ἀναβλαστάνω

Ancient Greek

Alternative forms

Etymology

ᾰ̓νᾰ- (ănă-) +‎ βλᾰστᾰ́νω (blăstắnō)

Pronunciation

 

Verb

ᾰ̓νᾰβλᾰστᾰ́νω • (ănăblăstắnō)

  1. (intransitive):
    1. (of plants) shoot up
      • 428 BCE – 347 BCE, Plato, Laws 845d–e:
        ὕδωρ δὲ πάντων μὲν τὸ περὶ τὰς κηπείας διαφερόντως τρόφιμον, εὐδιάφθαρτον δέ· οὔτε γὰρ γῆν οὔτε ἥλιον οὔτε πνεύματα, τοῖς ὕδασι σύντροφα τῶν ἐκ γῆς ἀναβλαστανόντων, ῥᾴδιον φθείρειν φαρμακεύσεσιν ἢ ἀποτροπαῖς ἢ καὶ κλοπαῖς, περὶ δὲ τὴν ὕδατος φύσιν ἐστὶν τὰ τοιαῦτα σύμπαντα δυνατὰ γίγνεσθαι· διὸ δὴ βοηθοῦ δεῖται νόμου.
        húdōr dè pántōn mèn tò perì tàs kēpeías diapheróntōs tróphimon, eudiáphtharton dé; oúte gàr gên oúte hḗlion oúte pneúmata, toîs húdasi súntropha tôn ek gês anablastanóntōn, rhāídion phtheírein pharmakeúsesin ḕ apotropaîs ḕ kaì klopaîs, perì dè tḕn húdatos phúsin estìn tà toiaûta súmpanta dunatà gígnesthai; diò dḕ boēthoû deîtai nómou.
        (please add an English translation of this quotation)
      • 46 CE – 120 CE, Plutarch, Isid. 2.366b
    2. (of monstrous births)
      • 46 CE – 120 CE, Plutarch, Bruta anim. 991a
    3. shoot afresh
    4. (of a city)
    5. (of misfortunes) spring up
      • 460 BCE – 430 BCE, Herodotus, Histories 5.p92D:
        ἔδει δὲ ἐκ τοῦ Ἠετίωνος γόνου Κορίνθῳ κακὰ ἀναβλαστεῖν.
        édei dè ek toû Ēetíōnos gónou Korínthōi kakà anablasteîn.
        (please add an English translation of this quotation)
      • 460 BCE – 430 BCE, Herodotus, Histories 3.62.4:
        εἰ μέν νυν οἱ τεθνεῶτες ἀνεστᾶσι, προσδέκεό τοι καὶ Ἀστυάγεα τὸν Μῆδον ἐπαναστήσεσθαι· εἰ δ’ ἔστι ὥσπερ πρὸ τοῦ, οὐ μή τί τοι ἔκ γε ἐκείνου νεώτερον ἀναβλάστῃ.
        ei mén nun hoi tethneôtes anestâsi, prosdékeó toi kaì Astuágea tòn Mêdon epanastḗsesthai; ei d’ ésti hṓsper prò toû, ou mḗ tí toi ék ge ekeínou neṓteron anablástēi.
        (please add an English translation of this quotation)
    6. —
      • 46 CE – 120 CE, Plutarch, Amat. 2.769a
  2. (transitive) put forth
    • 280 BCE – 220 BCE, Philo of Byzantium, Compendium of Mechanics 1.304
    • 280 BCE – 220 BCE, Philo of Byzantium, Compendium of Mechanics 1.118
    • 346 CE – c. 414 CE, Eunapius, Fragmenta Historica 235.26–27:
      […] ἔρις δὲ αὐξηθεῖσα πολέμους ἀνεβλάστησε καὶ φόνους· […]
      […] éris dè auxētheîsa polémous aneblástēse kaì phónous; […]
      (please add an English translation of this quotation)

Conjugation

   Present: ᾰ̓νᾰβλᾰστᾰ́νω
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ᾰ̓νᾰβλᾰστᾰ́νω ᾰ̓νᾰβλᾰστᾰ́νεις ᾰ̓νᾰβλᾰστᾰ́νει ᾰ̓νᾰβλᾰστᾰ́νετον ᾰ̓νᾰβλᾰστᾰ́νετον ᾰ̓νᾰβλᾰστᾰ́νομεν ᾰ̓νᾰβλᾰστᾰ́νετε ᾰ̓νᾰβλᾰστᾰ́νουσῐ(ν)
subjunctive ᾰ̓νᾰβλᾰστᾰ́νω ᾰ̓νᾰβλᾰστᾰ́νῃς ᾰ̓νᾰβλᾰστᾰ́νῃ ᾰ̓νᾰβλᾰστᾰ́νητον ᾰ̓νᾰβλᾰστᾰ́νητον ᾰ̓νᾰβλᾰστᾰ́νωμεν ᾰ̓νᾰβλᾰστᾰ́νητε ᾰ̓νᾰβλᾰστᾰ́νωσῐ(ν)
optative ᾰ̓νᾰβλᾰστᾰ́νοιμῐ ᾰ̓νᾰβλᾰστᾰ́νοις ᾰ̓νᾰβλᾰστᾰ́νοι ᾰ̓νᾰβλᾰστᾰ́νοιτον ᾰ̓νᾰβλᾰστᾰνοίτην ᾰ̓νᾰβλᾰστᾰ́νοιμεν ᾰ̓νᾰβλᾰστᾰ́νοιτε ᾰ̓νᾰβλᾰστᾰ́νοιεν
imperative   ᾰ̓νᾰβλᾰ́στᾰνε ᾰ̓νᾰβλᾰστᾰνέτω ᾰ̓νᾰβλᾰστᾰ́νετον ᾰ̓νᾰβλᾰστᾰνέτων   ᾰ̓νᾰβλᾰστᾰ́νετε ᾰ̓νᾰβλᾰστᾰνόντων
active
infinitive ᾰ̓νᾰβλᾰστᾰ́νειν
participle m ᾰ̓νᾰβλᾰστᾰ́νων
f ᾰ̓νᾰβλᾰστᾰ́νουσᾰ
n ᾰ̓νᾰβλᾰστᾰ́νον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: ᾰ̓νᾰβλᾰστήσω
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ᾰ̓νᾰβλᾰστήσω ᾰ̓νᾰβλᾰστήσεις ᾰ̓νᾰβλᾰστήσει ᾰ̓νᾰβλᾰστήσετον ᾰ̓νᾰβλᾰστήσετον ᾰ̓νᾰβλᾰστήσομεν ᾰ̓νᾰβλᾰστήσετε ᾰ̓νᾰβλᾰστήσουσῐ(ν)
optative ᾰ̓νᾰβλᾰστήσοιμῐ ᾰ̓νᾰβλᾰστήσοις ᾰ̓νᾰβλᾰστήσοι ᾰ̓νᾰβλᾰστήσοιτον ᾰ̓νᾰβλᾰστησοίτην ᾰ̓νᾰβλᾰστήσοιμεν ᾰ̓νᾰβλᾰστήσοιτε ᾰ̓νᾰβλᾰστήσοιεν
active
infinitive ᾰ̓νᾰβλᾰστήσειν
participle m ᾰ̓νᾰβλᾰστήσων
f ᾰ̓νᾰβλᾰστήσουσᾰ
n ᾰ̓νᾰβλᾰστῆσον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ᾰ̓νέβλᾰστον
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ᾰ̓νέβλᾰστον ᾰ̓νέβλᾰστες ᾰ̓νέβλᾰστε(ν) ᾰ̓νεβλᾰ́στετον ᾰ̓νεβλᾰστέτην ᾰ̓νεβλᾰ́στομεν ᾰ̓νεβλᾰ́στετε ᾰ̓νέβλᾰστον
subjunctive ᾰ̓νᾰβλᾰ́στω ᾰ̓νᾰβλᾰ́στῃς ᾰ̓νᾰβλᾰ́στῃ ᾰ̓νᾰβλᾰ́στητον ᾰ̓νᾰβλᾰ́στητον ᾰ̓νᾰβλᾰ́στωμεν ᾰ̓νᾰβλᾰ́στητε ᾰ̓νᾰβλᾰ́στωσῐ(ν)
optative ᾰ̓νᾰβλᾰ́στοιμῐ ᾰ̓νᾰβλᾰ́στοις ᾰ̓νᾰβλᾰ́στοι ᾰ̓νᾰβλᾰ́στοιτον ᾰ̓νᾰβλᾰστοίτην ᾰ̓νᾰβλᾰ́στοιμεν ᾰ̓νᾰβλᾰ́στοιτε ᾰ̓νᾰβλᾰ́στοιεν
imperative   ᾰ̓νᾰ́βλᾰστε ᾰ̓νᾰβλᾰστέτω ᾰ̓νᾰβλᾰ́στετον ᾰ̓νᾰβλᾰστέτων   ᾰ̓νᾰβλᾰ́στετε ᾰ̓νᾰβλᾰστόντων
active
infinitive ᾰ̓νᾰβλᾰστεῖν
participle m ᾰ̓νᾰβλᾰστών
f ᾰ̓νᾰβλᾰστοῦσᾰ
n ᾰ̓νᾰβλᾰστόν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ᾰ̓νεβλᾰ́στησᾰ
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ᾰ̓νεβλᾰ́στησᾰ ᾰ̓νεβλᾰ́στησᾰς ᾰ̓νεβλᾰ́στησε(ν) ᾰ̓νεβλᾰστήσᾰτον ᾰ̓νεβλᾰστησᾰ́την ᾰ̓νεβλᾰστήσᾰμεν ᾰ̓νεβλᾰστήσᾰτε ᾰ̓νεβλᾰ́στησᾰν
subjunctive ᾰ̓νᾰβλᾰστήσω ᾰ̓νᾰβλᾰστήσῃς ᾰ̓νᾰβλᾰστήσῃ ᾰ̓νᾰβλᾰστήσητον ᾰ̓νᾰβλᾰστήσητον ᾰ̓νᾰβλᾰστήσωμεν ᾰ̓νᾰβλᾰστήσητε ᾰ̓νᾰβλᾰστήσωσῐ(ν)
optative ᾰ̓νᾰβλᾰστήσαιμῐ ᾰ̓νᾰβλᾰστήσειᾰς,
ᾰ̓νᾰβλᾰστήσαις 		ᾰ̓νᾰβλᾰστήσειε(ν),
ᾰ̓νᾰβλᾰστήσαι 		ᾰ̓νᾰβλᾰστήσαιτον ᾰ̓νᾰβλᾰστησαίτην ᾰ̓νᾰβλᾰστήσαιμεν ᾰ̓νᾰβλᾰστήσαιτε ᾰ̓νᾰβλᾰστήσειᾰν,
ᾰ̓νᾰβλᾰστήσαιεν
imperative   ᾰ̓νᾰβλᾰ́στησον ᾰ̓νᾰβλᾰστησᾰ́τω ᾰ̓νᾰβλᾰστήσᾰτον ᾰ̓νᾰβλᾰστησᾰ́των   ᾰ̓νᾰβλᾰστήσᾰτε ᾰ̓νᾰβλᾰστησᾰ́ντων
active
infinitive ᾰ̓νᾰβλᾰστῆσαι
participle m ᾰ̓νᾰβλᾰστήσᾱς
f ᾰ̓νᾰβλᾰστήσᾱσᾰ
n ᾰ̓νᾰβλᾰστῆσᾰν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: ᾰ̓νᾰβεβλᾰ́στηκᾰ
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ᾰ̓νᾰβεβλᾰ́στηκᾰ ᾰ̓νᾰβεβλᾰ́στηκᾰς ᾰ̓νᾰβεβλᾰ́στηκε(ν) ᾰ̓νᾰβεβλᾰστήκᾰτον ᾰ̓νᾰβεβλᾰστήκᾰτον ᾰ̓νᾰβεβλᾰστήκᾰμεν ᾰ̓νᾰβεβλᾰστήκᾰτε ᾰ̓νᾰβεβλᾰστήκᾱσῐ(ν)
subjunctive ᾰ̓νᾰβεβλᾰστήκω ᾰ̓νᾰβεβλᾰστήκῃς ᾰ̓νᾰβεβλᾰστήκῃ ᾰ̓νᾰβεβλᾰστήκητον ᾰ̓νᾰβεβλᾰστήκητον ᾰ̓νᾰβεβλᾰστήκωμεν ᾰ̓νᾰβεβλᾰστήκητε ᾰ̓νᾰβεβλᾰστήκωσῐ(ν)
optative ᾰ̓νᾰβεβλᾰστήκοιμῐ,
ᾰ̓νᾰβεβλᾰστηκοίην 		ᾰ̓νᾰβεβλᾰστήκοις,
ᾰ̓νᾰβεβλᾰστηκοίης 		ᾰ̓νᾰβεβλᾰστήκοι,
ᾰ̓νᾰβεβλᾰστηκοίη 		ᾰ̓νᾰβεβλᾰστήκοιτον ᾰ̓νᾰβεβλᾰστηκοίτην ᾰ̓νᾰβεβλᾰστήκοιμεν ᾰ̓νᾰβεβλᾰστήκοιτε ᾰ̓νᾰβεβλᾰστήκοιεν
imperative   ᾰ̓νᾰβεβλᾰ́στηκε ᾰ̓νᾰβεβλᾰστηκέτω ᾰ̓νᾰβεβλᾰστήκετον ᾰ̓νᾰβεβλᾰστηκέτων   ᾰ̓νᾰβεβλᾰστήκετε ᾰ̓νᾰβεβλᾰστηκόντων
active
infinitive ᾰ̓νᾰβεβλᾰστηκέναι
participle m ᾰ̓νᾰβεβλᾰστηκώς
f ᾰ̓νᾰβεβλᾰστηκυῖᾰ
n ᾰ̓νᾰβεβλᾰστηκός
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Synonyms

  • ᾰ̓νᾰβλᾰστέω (ănăblăstéō)

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.