ἀλλάσσω

Ancient Greek

Alternative forms

Etymology

From ἀλλαγή (allagḗ, “change”) +‎ -σσω (-ssō), though Beekes considers ᾰ̓λλᾰ́σσω (ăllắssō) to be original and ἀλλαγή (allagḗ) a derivative. Either way, ultimately from ἄλλος (állos, “other”).[1]

Pronunciation

 

Verb

ᾰ̓λλᾰ́σσω • (ăllắssō)

  1. to change, alter, make other than it is
  2. to give in exchange, barter one thing for another
  3. to take one thing in exchange for another
  4. to take a new position
  5. to have dealings, as a buyer or seller
  6. to alternate

Conjugation

   Present: ᾰ̓λλᾰ́σσω, ᾰ̓λλᾰ́σσομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ᾰ̓λλᾰ́σσω ᾰ̓λλᾰ́σσεις ᾰ̓λλᾰ́σσει ᾰ̓λλᾰ́σσετον ᾰ̓λλᾰ́σσετον ᾰ̓λλᾰ́σσομεν ᾰ̓λλᾰ́σσετε ᾰ̓λλᾰ́σσουσῐ(ν)
subjunctive ᾰ̓λλᾰ́σσω ᾰ̓λλᾰ́σσῃς ᾰ̓λλᾰ́σσῃ ᾰ̓λλᾰ́σσητον ᾰ̓λλᾰ́σσητον ᾰ̓λλᾰ́σσωμεν ᾰ̓λλᾰ́σσητε ᾰ̓λλᾰ́σσωσῐ(ν)
optative ᾰ̓λλᾰ́σσοιμῐ ᾰ̓λλᾰ́σσοις ᾰ̓λλᾰ́σσοι ᾰ̓λλᾰ́σσοιτον ᾰ̓λλᾰσσοίτην ᾰ̓λλᾰ́σσοιμεν ᾰ̓λλᾰ́σσοιτε ᾰ̓λλᾰ́σσοιεν
imperative   ᾰ̓́λλᾰσσε ᾰ̓λλᾰσσέτω ᾰ̓λλᾰ́σσετον ᾰ̓λλᾰσσέτων   ᾰ̓λλᾰ́σσετε ᾰ̓λλᾰσσόντων
middle/passive indicative ᾰ̓λλᾰ́σσομαι ᾰ̓λλᾰ́σσῃ,
ᾰ̓λλᾰ́σσει 		ᾰ̓λλᾰ́σσεται ᾰ̓λλᾰ́σσεσθον ᾰ̓λλᾰ́σσεσθον ᾰ̓λλᾰσσόμεθᾰ ᾰ̓λλᾰ́σσεσθε ᾰ̓λλᾰ́σσονται
subjunctive ᾰ̓λλᾰ́σσωμαι ᾰ̓λλᾰ́σσῃ ᾰ̓λλᾰ́σσηται ᾰ̓λλᾰ́σσησθον ᾰ̓λλᾰ́σσησθον ᾰ̓λλᾰσσώμεθᾰ ᾰ̓λλᾰ́σσησθε ᾰ̓λλᾰ́σσωνται
optative ᾰ̓λλᾰσσοίμην ᾰ̓λλᾰ́σσοιο ᾰ̓λλᾰ́σσοιτο ᾰ̓λλᾰ́σσοισθον ᾰ̓λλᾰσσοίσθην ᾰ̓λλᾰσσοίμεθᾰ ᾰ̓λλᾰ́σσοισθε ᾰ̓λλᾰ́σσοιντο
imperative   ᾰ̓λλᾰ́σσου ᾰ̓λλᾰσσέσθω ᾰ̓λλᾰ́σσεσθον ᾰ̓λλᾰσσέσθων   ᾰ̓λλᾰ́σσεσθε ᾰ̓λλᾰσσέσθων
active middle/passive
infinitive ᾰ̓λλᾰ́σσειν ᾰ̓λλᾰ́σσεσθαι
participle m ᾰ̓λλᾰ́σσων ᾰ̓λλᾰσσόμενος
f ᾰ̓λλᾰ́σσουσᾰ ᾰ̓λλᾰσσομένη
n ᾰ̓λλᾰ́σσον ᾰ̓λλᾰσσόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἤλλᾰσσον, ἠλλᾰσσόμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἤλλᾰσσον ἤλλᾰσσες ἤλλᾰσσε(ν) ἠλλᾰ́σσετον ἠλλᾰσσέτην ἠλλᾰ́σσομεν ἠλλᾰ́σσετε ἤλλᾰσσον
middle/passive indicative ἠλλᾰσσόμην ἠλλᾰ́σσου ἠλλᾰ́σσετο ἠλλᾰ́σσεσθον ἠλλᾰσσέσθην ἠλλᾰσσόμεθᾰ ἠλλᾰ́σσεσθε ἠλλᾰ́σσοντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: ᾰ̓λλᾰ́ξω, ᾰ̓λλᾰ́ξομαι, ᾰ̓λλᾰχθήσομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ᾰ̓λλᾰ́ξω ᾰ̓λλᾰ́ξεις ᾰ̓λλᾰ́ξει ᾰ̓λλᾰ́ξετον ᾰ̓λλᾰ́ξετον ᾰ̓λλᾰ́ξομεν ᾰ̓λλᾰ́ξετε ᾰ̓λλᾰ́ξουσῐ(ν)
optative ᾰ̓λλᾰ́ξοιμῐ ᾰ̓λλᾰ́ξοις ᾰ̓λλᾰ́ξοι ᾰ̓λλᾰ́ξοιτον ᾰ̓λλᾰξοίτην ᾰ̓λλᾰ́ξοιμεν ᾰ̓λλᾰ́ξοιτε ᾰ̓λλᾰ́ξοιεν
middle indicative ᾰ̓λλᾰ́ξομαι ᾰ̓λλᾰ́ξῃ,
ᾰ̓λλᾰ́ξει 		ᾰ̓λλᾰ́ξεται ᾰ̓λλᾰ́ξεσθον ᾰ̓λλᾰ́ξεσθον ᾰ̓λλᾰξόμεθᾰ ᾰ̓λλᾰ́ξεσθε ᾰ̓λλᾰ́ξονται
optative ᾰ̓λλᾰξοίμην ᾰ̓λλᾰ́ξοιο ᾰ̓λλᾰ́ξοιτο ᾰ̓λλᾰ́ξοισθον ᾰ̓λλᾰξοίσθην ᾰ̓λλᾰξοίμεθᾰ ᾰ̓λλᾰ́ξοισθε ᾰ̓λλᾰ́ξοιντο
passive indicative ᾰ̓λλᾰχθήσομαι ᾰ̓λλᾰχθήσῃ,
ᾰ̓λλᾰχθήσει 		ᾰ̓λλᾰχθήσεται ᾰ̓λλᾰχθήσεσθον ᾰ̓λλᾰχθήσεσθον ᾰ̓λλᾰχθησόμεθᾰ ᾰ̓λλᾰχθήσεσθε ᾰ̓λλᾰχθήσονται
optative ᾰ̓λλᾰχθησοίμην ᾰ̓λλᾰχθήσοιο ᾰ̓λλᾰχθήσοιτο ᾰ̓λλᾰχθήσοισθον ᾰ̓λλᾰχθησοίσθην ᾰ̓λλᾰχθησοίμεθᾰ ᾰ̓λλᾰχθήσοισθε ᾰ̓λλᾰχθήσοιντο
active middle passive
infinitive ᾰ̓λλᾰ́ξειν ᾰ̓λλᾰ́ξεσθαι ᾰ̓λλᾰχθήσεσθαι
participle m ᾰ̓λλᾰ́ξων ᾰ̓λλᾰξόμενος ᾰ̓λλᾰχθησόμενος
f ᾰ̓λλᾰ́ξουσᾰ ᾰ̓λλᾰξομένη ᾰ̓λλᾰχθησομένη
n ᾰ̓λλᾰ́ξον ᾰ̓λλᾰξόμενον ᾰ̓λλᾰχθησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἤλλᾰξᾰ, ἠλλᾰξᾰ́μην, ἠλλᾰ́χθην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἤλλᾰξᾰ ἤλλᾰξᾰς ἤλλᾰξε(ν) ἠλλᾰ́ξᾰτον ἠλλᾰξᾰ́την ἠλλᾰ́ξᾰμεν ἠλλᾰ́ξᾰτε ἤλλᾰξᾰν
subjunctive ᾰ̓λλᾰ́ξω ᾰ̓λλᾰ́ξῃς ᾰ̓λλᾰ́ξῃ ᾰ̓λλᾰ́ξητον ᾰ̓λλᾰ́ξητον ᾰ̓λλᾰ́ξωμεν ᾰ̓λλᾰ́ξητε ᾰ̓λλᾰ́ξωσῐ(ν)
optative ᾰ̓λλᾰ́ξαιμῐ ᾰ̓λλᾰ́ξειᾰς,
ᾰ̓λλᾰ́ξαις 		ᾰ̓λλᾰ́ξειε(ν),
ᾰ̓λλᾰ́ξαι 		ᾰ̓λλᾰ́ξαιτον ᾰ̓λλᾰξαίτην ᾰ̓λλᾰ́ξαιμεν ᾰ̓λλᾰ́ξαιτε ᾰ̓λλᾰ́ξειᾰν,
ᾰ̓λλᾰ́ξαιεν
imperative   ᾰ̓́λλᾰξον ᾰ̓λλᾰξᾰ́τω ᾰ̓λλᾰ́ξᾰτον ᾰ̓λλᾰξᾰ́των   ᾰ̓λλᾰ́ξᾰτε ᾰ̓λλᾰξᾰ́ντων
middle indicative ἠλλᾰξᾰ́μην ἠλλᾰ́ξω ἠλλᾰ́ξᾰτο ἠλλᾰ́ξᾰσθον ἠλλᾰξᾰ́σθην ἠλλᾰξᾰ́μεθᾰ ἠλλᾰ́ξᾰσθε ἠλλᾰ́ξᾰντο
subjunctive ᾰ̓λλᾰ́ξωμαι ᾰ̓λλᾰ́ξῃ ᾰ̓λλᾰ́ξηται ᾰ̓λλᾰ́ξησθον ᾰ̓λλᾰ́ξησθον ᾰ̓λλᾰξώμεθᾰ ᾰ̓λλᾰ́ξησθε ᾰ̓λλᾰ́ξωνται
optative ᾰ̓λλᾰξαίμην ᾰ̓λλᾰ́ξαιο ᾰ̓λλᾰ́ξαιτο ᾰ̓λλᾰ́ξαισθον ᾰ̓λλᾰξαίσθην ᾰ̓λλᾰξαίμεθᾰ ᾰ̓λλᾰ́ξαισθε ᾰ̓λλᾰ́ξαιντο
imperative   ᾰ̓́λλᾰξαι ᾰ̓λλᾰξᾰ́σθω ᾰ̓λλᾰ́ξᾰσθον ᾰ̓λλᾰξᾰ́σθων   ᾰ̓λλᾰ́ξᾰσθε ᾰ̓λλᾰξᾰ́σθων
passive indicative ἠλλᾰ́χθην ἠλλᾰ́χθης ἠλλᾰ́χθη ἠλλᾰ́χθητον ἠλλᾰχθήτην ἠλλᾰ́χθημεν ἠλλᾰ́χθητε ἠλλᾰ́χθησᾰν
subjunctive ᾰ̓λλᾰχθῶ ᾰ̓λλᾰχθῇς ᾰ̓λλᾰχθῇ ᾰ̓λλᾰχθῆτον ᾰ̓λλᾰχθῆτον ᾰ̓λλᾰχθῶμεν ᾰ̓λλᾰχθῆτε ᾰ̓λλᾰχθῶσῐ(ν)
optative ᾰ̓λλᾰχθείην ᾰ̓λλᾰχθείης ᾰ̓λλᾰχθείη ᾰ̓λλᾰχθεῖτον,
ᾰ̓λλᾰχθείητον 		ᾰ̓λλᾰχθείτην,
ᾰ̓λλᾰχθειήτην 		ᾰ̓λλᾰχθεῖμεν,
ᾰ̓λλᾰχθείημεν 		ᾰ̓λλᾰχθεῖτε,
ᾰ̓λλᾰχθείητε 		ᾰ̓λλᾰχθεῖεν,
ᾰ̓λλᾰχθείησᾰν
imperative   ᾰ̓λλᾰ́χθητῐ ᾰ̓λλᾰχθήτω ᾰ̓λλᾰ́χθητον ᾰ̓λλᾰχθήτων   ᾰ̓λλᾰ́χθητε ᾰ̓λλᾰχθέντων
active middle passive
infinitive ᾰ̓λλᾰ́ξαι ᾰ̓λλᾰ́ξᾰσθαι ᾰ̓λλᾰχθῆναι
participle m ᾰ̓λλᾰ́ξᾱς ᾰ̓λλᾰξᾰ́μενος ᾰ̓λλᾰχθείς
f ᾰ̓λλᾰ́ξᾱσᾰ ᾰ̓λλᾰξᾰμένη ᾰ̓λλᾰχθεῖσᾰ
n ᾰ̓λλᾰ́ξᾰν ᾰ̓λλᾰξᾰ́μενον ᾰ̓λλᾰχθέν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἤλλᾰγον, ἠλλᾰγόμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἤλλᾰγον ἤλλᾰγες ἤλλᾰγε(ν) ἠλλᾰ́γετον ἠλλᾰγέτην ἠλλᾰ́γομεν ἠλλᾰ́γετε ἤλλᾰγον
subjunctive ᾰ̓λλᾰ́γω ᾰ̓λλᾰ́γῃς ᾰ̓λλᾰ́γῃ ᾰ̓λλᾰ́γητον ᾰ̓λλᾰ́γητον ᾰ̓λλᾰ́γωμεν ᾰ̓λλᾰ́γητε ᾰ̓λλᾰ́γωσῐ(ν)
optative ᾰ̓λλᾰ́γοιμῐ ᾰ̓λλᾰ́γοις ᾰ̓λλᾰ́γοι ᾰ̓λλᾰ́γοιτον ᾰ̓λλᾰγοίτην ᾰ̓λλᾰ́γοιμεν ᾰ̓λλᾰ́γοιτε ᾰ̓λλᾰ́γοιεν
imperative   ᾰ̓́λλᾰγε ᾰ̓λλᾰγέτω ᾰ̓λλᾰ́γετον ᾰ̓λλᾰγέτων   ᾰ̓λλᾰ́γετε ᾰ̓λλᾰγόντων
middle indicative ἠλλᾰγόμην ἠλλᾰ́γου ἠλλᾰ́γετο ἠλλᾰ́γεσθον ἠλλᾰγέσθην ἠλλᾰγόμεθᾰ ἠλλᾰ́γεσθε ἠλλᾰ́γοντο
subjunctive ᾰ̓λλᾰ́γωμαι ᾰ̓λλᾰ́γῃ ᾰ̓λλᾰ́γηται ᾰ̓λλᾰ́γησθον ᾰ̓λλᾰ́γησθον ᾰ̓λλᾰγώμεθᾰ ᾰ̓λλᾰ́γησθε ᾰ̓λλᾰ́γωνται
optative ᾰ̓λλᾰγοίμην ᾰ̓λλᾰ́γοιο ᾰ̓λλᾰ́γοιτο ᾰ̓λλᾰ́γοισθον ᾰ̓λλᾰγοίσθην ᾰ̓λλᾰγοίμεθᾰ ᾰ̓λλᾰ́γοισθε ᾰ̓λλᾰ́γοιντο
imperative   ᾰ̓λλᾰγοῦ ᾰ̓λλᾰγέσθω ᾰ̓λλᾰ́γεσθον ᾰ̓λλᾰγέσθων   ᾰ̓λλᾰ́γεσθε ᾰ̓λλᾰγέσθων
active middle
infinitive ᾰ̓λλᾰγεῖν ᾰ̓λλᾰγέσθαι
participle m ᾰ̓λλᾰγών ᾰ̓λλᾰγόμενος
f ᾰ̓λλᾰγοῦσᾰ ᾰ̓λλᾰγομένη
n ᾰ̓λλᾰγόν ᾰ̓λλᾰγόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἠλλᾰ́γην
number singular dual plural
first second third second third first second third
passive indicative ἠλλᾰ́γην ἠλλᾰ́γης ἠλλᾰ́γη ἠλλᾰ́γητον ἠλλᾰγήτην ἠλλᾰ́γημεν ἠλλᾰ́γητε ἠλλᾰ́γησᾰν
subjunctive ᾰ̓λλᾰγῶ ᾰ̓λλᾰγῇς ᾰ̓λλᾰγῇ ᾰ̓λλᾰγῆτον ᾰ̓λλᾰγῆτον ᾰ̓λλᾰγῶμεν ᾰ̓λλᾰγῆτε ᾰ̓λλᾰγῶσῐ(ν)
optative ᾰ̓λλᾰγείην ᾰ̓λλᾰγείης ᾰ̓λλᾰγείη ᾰ̓λλᾰγεῖτον,
ᾰ̓λλᾰγείητον 		ᾰ̓λλᾰγείτην,
ᾰ̓λλᾰγειήτην 		ᾰ̓λλᾰγεῖμεν,
ᾰ̓λλᾰγείημεν 		ᾰ̓λλᾰγεῖτε,
ᾰ̓λλᾰγείητε 		ᾰ̓λλᾰγεῖεν,
ᾰ̓λλᾰγείησᾰν
imperative   ᾰ̓λλᾰ́γηθῐ ᾰ̓λλᾰγήτω ᾰ̓λλᾰ́γητον ᾰ̓λλᾰγήτων   ᾰ̓λλᾰ́γητε ᾰ̓λλᾰγέντων
passive
infinitive ᾰ̓λλᾰγῆναι
participle m ᾰ̓λλᾰγείς
f ᾰ̓λλᾰγεῖσᾰ
n ᾰ̓λλᾰγέν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: ἤλλᾰχᾰ, ἤλλᾰγμαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἤλλᾰχᾰ ἤλλᾰχᾰς ἤλλᾰχε(ν) ἠλλᾰ́χᾰτον ἠλλᾰ́χᾰτον ἠλλᾰ́χᾰμεν ἠλλᾰ́χᾰτε ἠλλᾰ́χᾱσῐ(ν)
subjunctive ἠλλᾰ́χω ἠλλᾰ́χῃς ἠλλᾰ́χῃ ἠλλᾰ́χητον ἠλλᾰ́χητον ἠλλᾰ́χωμεν ἠλλᾰ́χητε ἠλλᾰ́χωσῐ(ν)
optative ἠλλᾰ́χοιμῐ,
ἠλλᾰχοίην 		ἠλλᾰ́χοις,
ἠλλᾰχοίης 		ἠλλᾰ́χοι,
ἠλλᾰχοίη 		ἠλλᾰ́χοιτον ἠλλᾰχοίτην ἠλλᾰ́χοιμεν ἠλλᾰ́χοιτε ἠλλᾰ́χοιεν
imperative   ἤλλᾰχε ἠλλᾰχέτω ἠλλᾰ́χετον ἠλλᾰχέτων   ἠλλᾰ́χετε ἠλλᾰχόντων
middle/passive indicative ἤλλᾰγμαι ἤλλᾰξαι ἤλλᾰκται ἤλλᾰχθον ἤλλᾰχθον ἠλλᾰ́γμεθᾰ ἤλλᾰχθε ἠλλᾰ́χᾰται
subjunctive ἠλλᾰγμένος ὦ ἠλλᾰγμένος ᾖς ἠλλᾰγμένος ᾖ ἠλλᾰγμένω ἦτον ἠλλᾰγμένω ἦτον ἠλλᾰγμένοι ὦμεν ἠλλᾰγμένοι ἦτε ἠλλᾰγμένοι ὦσῐ(ν)
optative ἠλλᾰγμένος εἴην ἠλλᾰγμένος εἴης ἠλλᾰγμένος εἴη ἠλλᾰγμένω εἴητον,
εἶτον 		ἠλλᾰγμένω εἰήτην,
εἴτην 		ἠλλᾰγμένοι εἴημεν,
εἶμεν 		ἠλλᾰγμένοι εἴητε,
εἶτε 		ἠλλᾰγμένοι εἴησᾰν,
εἶεν
imperative   ἤλλᾰξο ἠλλᾰ́χθω ἤλλᾰχθον ἠλλᾰ́χθων   ἤλλᾰχθε ἠλλᾰ́χθων
active middle/passive
infinitive ἠλλᾰχέναι ἠλλᾰ́χθαι
participle m ἠλλᾰχώς ἠλλᾰγμένος
f ἠλλᾰχυῖᾰ ἠλλᾰγμένη
n ἠλλᾰχός ἠλλᾰγμένον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

Descendants

  • Byzantine Greek: ἀλλάζω (allázō)

References

  1. ^ Beekes, Robert S. P. (2010), “ἀλλάσσω, -άττω”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 71

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.