ἀεικείη

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /a.eː.kěː.ɛː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /a.iˈki.e̝/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /a.iˈci.i/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /a.iˈci.i/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /a.iˈci.i/

Noun

ᾰ̓εικείη • (ăeikeíē) f (genitive ᾰ̓εικείης); first declension (Epic, Ionic)

disfigurement; marring
- c. 800 BCE – 600 BCE, Homer, Iliad 24.14–21:
  ἀλλ’ ὅ γ’ ἐπεὶ ζεύξειεν ὑφ’ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους,
  Ἕκτορα δ’ ἕλκεσθαι δησάσκετο δίφρου ὄπισθεν,
  τρὶς δ’ ἐρύσας περὶ σῆμα Μενοιτιάδαο θανόντος
  αὖτις ἐνὶ κλισίῃ παυέσκετο, τὸν δέ τ’ ἔασκεν
  ἐν κόνι ἐκτανύσας προπρηνέα· τοῖο δ’ Ἀπόλλων
  πᾶσαν ἀεικείην ἄπεχε χροῒ φῶτ’ ἐλεαίρων
  καὶ τεθνηότα περ· περὶ δ’ αἰγίδι πάντα κάλυπτε
  χρυσείῃ, ἵνα μή μιν ἀποδρύφοι ἑλκυστάζων.
  all’ hó g’ epeì zeúxeien huph’ hármasin ōkéas híppous,
  Héktora d’ hélkesthai dēsásketo díphrou ópisthen,
  trìs d’ erúsas perì sêma Menoitiádao thanóntos
  aûtis enì klisíēi pauésketo, tòn dé t’ éasken
  en kóni ektanúsas proprēnéa; toîo d’ Apóllōn
  pâsan aeikeíēn ápekhe khroï̀ phôt’ eleaírōn
  kaì tethnēóta per; perì d’ aigídi pánta kálupte
  khruseíēi, hína mḗ min apodrúphoi helkustázōn.
  (please add an English translation of this quotation)
- 460 BCE – 430 BCE, Herodotus, Histories 1.73.115:
  νοστήσαντας δὲ αὐτοὺς κεινῇσι χερσὶ ὁ Κυαξάρης (ἦν γάρ, ὡς διέδεξε, ὀργὴν ἄκρος) τρηχέως κάρτα περιέσπε ἀεικείῃ.
  nostḗsantas dè autoùs keinēîsi khersì ho Kuaxárēs (ên gár, hōs diédexe, orgḕn ákros) trēkhéōs kárta periéspe aeikeíēi.
  (please add an English translation of this quotation)
(in the plural) improper or unseemly conduct
- c. 800 BCE – 600 BCE, Homer, Odyssey 20.38:
  ἦ γάρ κέν σε μέσον βάλον ἔγχεϊ ὀξυόεντι, καί κέ τοι ἀντὶ γάμοιο πατὴρ τάφον ἀμφεπονεῖτο ἐνθάδε. τῷ μή τίς μοι ἀεικείας ἐνὶ οἴκῳ φαινέτω
  ê gár kén se méson bálon énkheï oxuóenti, kaí ké toi antì gámoio patḕr táphon ampheponeîto entháde. tōî mḗ tís moi aeikeías enì oíkōi phainétō
  (please add an English translation of this quotation)

Declension

First declension of ᾰ̓εικείη; ᾰ̓εικείης (Epic)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ᾰ̓εικείη ăeikeíē	ᾰ̓εικείᾱ ăeikeíā	ᾰ̓εικεῖαι ăeikeîai
Genitive	ᾰ̓εικείης ăeikeíēs	ᾰ̓εικείαιῐ̈ν ăeikeíaiĭ̈n	ᾰ̓εικειᾱ́ων / ᾰ̓εικειέων / ᾰ̓εικειῶν ăeikeiā́ōn / ăeikeiéōn / ăeikeiôn
Dative	ᾰ̓εικείῃ ăeikeíēi	ᾰ̓εικείαιῐ̈ν ăeikeíaiĭ̈n	ᾰ̓εικείῃσῐ / ᾰ̓εικείῃσῐν / ᾰ̓εικείῃς / ᾰ̓εικείαις ăeikeíēisĭ(n) / ăeikeíēis / ăeikeíais
Accusative	ᾰ̓εικείην ăeikeíēn	ᾰ̓εικείᾱ ăeikeíā	ᾰ̓εικείᾱς ăeikeíās
Vocative	ᾰ̓εικείη ăeikeíē	ᾰ̓εικείᾱ ăeikeíā	ᾰ̓εικεῖαι ăeikeîai
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.

First declension of ἡ ᾰ̓εικείη; τῆς ᾰ̓εικείης (Ionic)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ἡ ᾰ̓εικείη hē ăeikeíē	τὼ ᾰ̓εικείᾱ tṑ ăeikeíā	αἱ ᾰ̓εικεῖαι hai ăeikeîai
Genitive	τῆς ᾰ̓εικείης tês ăeikeíēs	τοῖν ᾰ̓εικείαιν toîn ăeikeíain	τῶν ᾰ̓εικειέων / ᾰ̓εικειῶν tôn ăeikeiéōn / ăeikeiôn
Dative	τῇ ᾰ̓εικείῃ tēî ăeikeíēi	τοῖν ᾰ̓εικείαιν toîn ăeikeíain	τῇσῐ / τῇσῐν ᾰ̓εικείῃσῐ / ᾰ̓εικείῃσῐν tēîsĭ(n) ăeikeíēisĭ(n)
Accusative	τὴν ᾰ̓εικείην tḕn ăeikeíēn	τὼ ᾰ̓εικείᾱ tṑ ăeikeíā	τᾱ̀ς ᾰ̓εικείᾱς tā̀s ăeikeíās
Vocative	ᾰ̓εικείη ăeikeíē	ᾰ̓εικείᾱ ăeikeíā	ᾰ̓εικεῖαι ăeikeîai
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.

References

ἀεικείη in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
ἀεικείη in the Diccionario Griego–Español en línea (2006–2026)
ἀεικείη in Cunliffe, Richard J. (1924), A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
“ἀεικείη”, in Autenrieth, Georg (1891), A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
ἀεικείη, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] Dictionaries for Ancient Greek and Latin (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, since 2011