ἀδελφότερε

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /a.del.pʰó.te.re/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /a.delˈpʰo.te.re/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /a.ðelˈɸo.te.re/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /a.ðelˈfo.te.re/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /a.ðelˈfo.te.re/

Adjective

ᾰ̓δελφότερε • (ădelphótere)

masculine vocative singular of ᾰ̓δελφότερος (ădelphóteros)