ἀδελφεοκτόνος

Ancient Greek

Etymology

From ἀδελφεός (adelpheós) +‎ -κτόνος (-któnos).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /a.del.pʰe.ok.tó.nos/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /a.del.pʰe.okˈto.nos/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /a.ðel.ɸe.okˈto.nos/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /a.ðel.fe.okˈto.nos/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /a.ðel.fe.okˈto.nos/

Adjective

ἀδελφεοκτόνος • (adelpheoktónos) m or f (neuter ἀδελφεοκτόνον); second declension

Ionic form of ἀδελφοκτόνος (adelphoktónos)
- 460 BCE – 430 BCE, Herodotus, Histories 3.65:
  παντὸς δὲ τοῦ μέλλοντος ἔσεσθαι ἁμαρτὼν ἀδελφεοκτόνος τε οὐδὲν δέον γέγονα καὶ τῆς βασιληίης οὐδὲν ἧσσον ἐστέρημαι
  pantòs dè toû méllontos ésesthai hamartṑn adelpheoktónos te oudèn déon gégona kaì tês basilēíēs oudèn hêsson estérēmai
  But I mistook altogether what was to be; I have killed my brother when there was no need, and I have lost my kingdom nonetheless.

Declension

Second declension of ᾰ̓δελφεοκτόνος; ᾰ̓δελφεοκτόνον (Ionic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	ᾰ̓δελφεοκτόνος ădelpheoktónos		ᾰ̓δελφεοκτόνον ădelpheoktónon	ᾰ̓δελφεοκτόνω ădelpheoktónō		ᾰ̓δελφεοκτόνω ădelpheoktónō	ᾰ̓δελφεοκτόνοι ădelpheoktónoi		ᾰ̓δελφεοκτόνᾰ ădelpheoktónă
Genitive	ᾰ̓δελφεοκτόνου ădelpheoktónou		ᾰ̓δελφεοκτόνου ădelpheoktónou	ᾰ̓δελφεοκτόνοιν ădelpheoktónoin		ᾰ̓δελφεοκτόνοιν ădelpheoktónoin	ᾰ̓δελφεοκτόνων ădelpheoktónōn		ᾰ̓δελφεοκτόνων ădelpheoktónōn
Dative	ᾰ̓δελφεοκτόνῳ ădelpheoktónōi		ᾰ̓δελφεοκτόνῳ ădelpheoktónōi	ᾰ̓δελφεοκτόνοιν ădelpheoktónoin		ᾰ̓δελφεοκτόνοιν ădelpheoktónoin	ᾰ̓δελφεοκτόνοισῐ ᾰ̓δελφεοκτόνοισῐν ădelpheoktónoisĭ(n)		ᾰ̓δελφεοκτόνοισῐ ᾰ̓δελφεοκτόνοισῐν ădelpheoktónoisĭ(n)
Accusative	ᾰ̓δελφεοκτόνον ădelpheoktónon		ᾰ̓δελφεοκτόνον ădelpheoktónon	ᾰ̓δελφεοκτόνω ădelpheoktónō		ᾰ̓δελφεοκτόνω ădelpheoktónō	ᾰ̓δελφεοκτόνους ădelpheoktónous		ᾰ̓δελφεοκτόνᾰ ădelpheoktónă
Vocative	ᾰ̓δελφεοκτόνε ădelpheoktóne		ᾰ̓δελφεοκτόνον ădelpheoktónon	ᾰ̓δελφεοκτόνω ădelpheoktónō		ᾰ̓δελφεοκτόνω ădelpheoktónō	ᾰ̓δελφεοκτόνοι ădelpheoktónoi		ᾰ̓δελφεοκτόνᾰ ădelpheoktónă
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	ᾰ̓δελφεοκτόνως ădelpheoktónōs			ᾰ̓δελφεοκτονώτερος ădelpheoktonṓteros			ᾰ̓δελφεοκτονώτᾰτος ădelpheoktonṓtătos
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.

References

“ἀδελφεοκτόνος”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
“ἀδελφοκτόνος”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
ἀδελφεοκτόνος in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
ἀδελφεοκτόνος in the Diccionario Griego–Español en línea (2006–2026)
ἀδελφεοκτόνος, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] Dictionaries for Ancient Greek and Latin (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, since 2011