ἀγνοιέω

Ancient Greek

Etymology

From ἀ- (a-) +‎ γινώσκω (ginṓskō) +‎ -έω (-éō)

Pronunciation

 

Verb

ἀγνοιέω • (agnoiéō)

  1. Epic form of ἀγνοέω (agnoéō)

Conjugation

   Present: ἀγνοιέω, ἀγνοιέομαι (Epic, uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἀγνοιέω ἀγνοιέεις ἀγνοιέει ἀγνοιέετον ἀγνοιέετον ἀγνοιέομεν ἀγνοιέετε ἀγνοιέουσῐ(ν)
subjunctive ἀγνοιέω,
ἀγνοιέωμῐ 		ἀγνοιέῃς,
ἀγνοιέῃσθᾰ 		ἀγνοιέῃ,
ἀγνοιέῃσῐ(ν) 		ἀγνοιέητον ἀγνοιέητον ἀγνοιέωμεν ἀγνοιέητε ἀγνοιέωσῐ(ν)
optative ἀγνοιέοιμῐ ἀγνοιέοις,
ἀγνοιέοισθᾰ 		ἀγνοιέοι ἀγνοιέοιτον ἀγνοιεοίτην ἀγνοιέοιμεν ἀγνοιέοιτε ἀγνοιέοιεν
imperative   ἀγνοίεε ἀγνοιεέτω ἀγνοιέετον ἀγνοιεέτων   ἀγνοιέετε ἀγνοιεόντων
middle/passive indicative ἀγνοιέομαι ἀγνοιέεαι,
ἀγνοιέῃ 		ἀγνοιέεται ἀγνοιέεσθον ἀγνοιέεσθον ἀγνοιεόμε(σ)θᾰ ἀγνοιέεσθε ἀγνοιέονται
subjunctive ἀγνοιέωμαι ἀγνοιέηαι,
ἀγνοιέῃ 		ἀγνοιέηται ἀγνοιέησθον ἀγνοιέησθον ἀγνοιεώμε(σ)θᾰ ἀγνοιέησθε ἀγνοιέωνται
optative ἀγνοιεοίμην ἀγνοιέοιο ἀγνοιέοιτο ἀγνοιέοισθον ἀγνοιεοίσθην ἀγνοιεοίμε(σ)θᾰ ἀγνοιέοισθε ἀγνοιεοίᾰτο
imperative   ἀγνοιέεο,
ἀγνοιέευ 		ἀγνοιεέσθω ἀγνοιέεσθον ἀγνοιεέσθων   ἀγνοιέεσθε ἀγνοιεέσθων
active middle/passive
infinitive ἀγνοιέειν,
ἀγνοιεέμεν(αι),
ἀγνοιέμεν(αι) 		ἀγνοιέεσθαι
participle m ἀγνοιέων ἀγνοιεόμενος
f ἀγνοιέουσᾰ ἀγνοιεομένη
n ἀγνοιέον ἀγνοιεόμενον
Notes:
Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Present: ἀγνοιῶ, ἀγνοιοῦμαι (Epic, contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἀγνοιῶ ἀγνοιεῖς ἀγνοιεῖ ἀγνοιεῖτον ἀγνοιεῖτον ἀγνοιοῦμεν ἀγνοιεῖτε ἀγνοιοῦσῐ(ν)
subjunctive ἀγνοιῶ,
ἀγνοιῶμῐ 		ἀγνοιῇς,
ἀγνοιῇσθᾰ 		ἀγνοιῇ,
ἀγνοιῇσῐ(ν) 		ἀγνοιῆτον ἀγνοιῆτον ἀγνοιῶμεν ἀγνοιῆτε ἀγνοιῶσῐ(ν)
optative ἀγνοιοῖμι ἀγνοιοῖς ἀγνοιοῖ ἀγνοιοῖτον ἀγνοιοίτην ἀγνοιοῖμεν ἀγνοιοῖτε ἀγνοιοῖεν
imperative   ἀγνοίει ἀγνοιείτω ἀγνοιεῖτον ἀγνοιείτων   ἀγνοιεῖτε ἀγνοιούντων
middle/passive indicative ἀγνοιοῦμαι ἀγνοιεῖαι,
ἀγνοιέαι 		ἀγνοιεῖται ἀγνοιεῖσθον ἀγνοιεῖσθον ἀγνοιούμε(σ)θᾰ ἀγνοιεῖσθε ἀγνοιοῦνται
subjunctive ἀγνοιῶμαι ἀγνοιῇ ἀγνοιῆται ἀγνοιῆσθον ἀγνοιῆσθον ἀγνοιώμε(σ)θᾰ ἀγνοιῆσθε ἀγνοιῶνται
optative ἀγνοιοίμην ἀγνοιοῖο ἀγνοιοῖτο ἀγνοιοῖσθον ἀγνοιοίσθην ἀγνοιοίμε(σ)θᾰ ἀγνοιοῖσθε ἀγνοιοίᾰτο
imperative   ἀγνοιεῦ ἀγνοιείσθω ἀγνοιεῖσθον ἀγνοιείσθων   ἀγνοιεῖσθε ἀγνοιείσθων
active middle/passive
infinitive ἀγνοιεῖν,
ἀγνοιήμεναι,
ἀγνοιῆναι 		ἀγνοιεῖσθαι
participle m ἀγνοιῶν ἀγνοιούμενος
f ἀγνοιοῦσᾰ ἀγνοιουμένη
n ἀγνοιοῦν ἀγνοιούμενον
Notes:
Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἠγνοίησᾰ, ἠγνοιησᾰ́μην (Epic)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἠγνοίησᾰ ἠγνοίησᾰς ἠγνοίησε(ν) ἠγνοιήσᾰτον ἠγνοιησᾰ́την ἠγνοιήσᾰμεν ἠγνοιήσᾰτε ἠγνοίησᾰν
subjunctive ἀγνοιήσω,
ἀγνοιήσωμῐ 		ἀγνοιήσῃς,
ἀγνοιήσῃσθᾰ 		ἀγνοιήσῃ,
ἀγνοιήσῃσῐ(ν) 		ἀγνοιήσητον,
ἀγνοιήσετον 		ἀγνοιήσητον,
ἀγνοιήσετον 		ἀγνοιήσωμεν,
ἀγνοιήσομεν 		ἀγνοιήσητε,
ἀγνοιήσετε 		ἀγνοιήσωσῐ(ν)
optative ἀγνοιήσαιμῐ ἀγνοιήσαις,
ἀγνοιήσαισθᾰ,
ἀγνοιήσειᾰς 		ἀγνοιήσειε(ν),
ἀγνοιήσαι 		ἀγνοιησεῖτον ἀγνοιησείτην ἀγνοιησεῖμεν ἀγνοιησεῖτε ἀγνοιησεῖεν
imperative   ἀγνοίησον ἀγνοιησᾰ́τω ἀγνοιήσᾰτον ἀγνοιησᾰ́των   ἀγνοιήσᾰτε ἀγνοιησᾰ́ντων
middle indicative ἠγνοιησᾰ́μην ἠγνοιήσᾰο ἠγνοιήσᾰτο ἠγνοιήσᾰσθον ἠγνοιησᾰ́σθην ἠγνοιησᾰ́με(σ)θᾰ ἠγνοιήσᾰσθε ἠγνοιήσᾰντο
subjunctive ἀγνοιήσωμαι,
ἀγνοιήσομαι 		ἀγνοιήσῃ,
ἀγνοιήσεαι 		ἀγνοιήσηται,
ἀγνοιήσεται 		ἀγνοιήσησθον ἀγνοιήσησθον ἀγνοιησώμε(σ)θᾰ,
ἀγνοιησόμε(σ)θᾰ 		ἀγνοιήσησθε ἀγνοιήσωνται
optative ἀγνοιησαίμην ἀγνοιήσαιο ἀγνοιήσαιτο ἀγνοιήσαισθον ἀγνοιησαίσθην ἀγνοιησαίμε(σ)θᾰ ἀγνοιήσαισθε ἀγνοιησαίᾰτο
imperative   ἀγνοίησαι ἀγνοιησᾰ́σθω ἀγνοιήσᾰσθον ἀγνοιησᾰ́σθων   ἀγνοιήσᾰσθε ἀγνοιησᾰ́σθων
active middle
infinitive ἀγνοιῆσαι,
ἀγνοιησᾰ́μεν,
ἀγνοιησᾰμέναι 		ἀγνοιήσᾰσθαι
participle m ἀγνοιήσᾱς ἀγνοιησᾰ́μενος
f ἀγνοιήσᾱσᾰ ἀγνοιησᾰμένη
n ἀγνοιῆσᾰν ἀγνοιησᾰ́μενον
Notes:
Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

References

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.