ἀγείρω

Ancient Greek

Alternative forms

Etymology

    From Proto-Hellenic *agéřřō, from Proto-Indo-European *h₂ger- (“to assemble, gather together”). Cognate with Latin grex (“flock, herd”), Sanskrit गण (gaṇá, “flock, troop, group”).[1]

    Pronunciation

     

    Verb

    ἀγείρω • (ageírō)

    1. to collect, gather

    Conjugation

       Present: ἀγείρω, ἀγείρομαι
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἀγείρω ἀγείρεις ἀγείρει ἀγείρετον ἀγείρετον ἀγείρομεν ἀγείρετε ἀγείρουσῐ(ν)
    subjunctive ἀγείρω ἀγείρῃς ἀγείρῃ ἀγείρητον ἀγείρητον ἀγείρωμεν ἀγείρητε ἀγείρωσῐ(ν)
    optative ἀγείροιμῐ ἀγείροις ἀγείροι ἀγείροιτον ἀγειροίτην ἀγείροιμεν ἀγείροιτε ἀγείροιεν
    imperative   ἄγειρε ἀγειρέτω ἀγείρετον ἀγειρέτων   ἀγείρετε ἀγειρόντων
    middle/passive indicative ἀγείρομαι ἀγείρῃ,
    ἀγείρει     		ἀγείρεται ἀγείρεσθον ἀγείρεσθον ἀγειρόμεθᾰ ἀγείρεσθε ἀγείρονται
    subjunctive ἀγείρωμαι ἀγείρῃ ἀγείρηται ἀγείρησθον ἀγείρησθον ἀγειρώμεθᾰ ἀγείρησθε ἀγείρωνται
    optative ἀγειροίμην ἀγείροιο ἀγείροιτο ἀγείροισθον ἀγειροίσθην ἀγειροίμεθᾰ ἀγείροισθε ἀγείροιντο
    imperative   ἀγείρου ἀγειρέσθω ἀγείρεσθον ἀγειρέσθων   ἀγείρεσθε ἀγειρέσθων
    active middle/passive
    infinitive ἀγείρειν ἀγείρεσθαι
    participle m ἀγείρων ἀγειρόμενος
    f ἀγείρουσᾰ ἀγειρομένη
    n ἀγεῖρον ἀγειρόμενον
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Present: ἠγερέθομαι (Epic)
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    passive indicative ἠγερέθομαι ἠγερέθεαι,
    ἠγερέθῃ     		ἠγερέθεται ἠγερέθεσθον ἠγερέθεσθον ἠγερεθόμε(σ)θᾰ ἠγερέθεσθε ἠγερέθονται
    subjunctive ἠγερέθωμαι ἠγερέθηαι,
    ἠγερέθῃ     		ἠγερέθηται ἠγερέθησθον ἠγερέθησθον ἠγερεθώμε(σ)θᾰ ἠγερέθησθε ἠγερέθωνται
    optative ἠγερεθοίμην ἠγερέθοιο ἠγερέθοιτο ἠγερέθοισθον ἠγερεθοίσθην ἠγερεθοίμε(σ)θᾰ ἠγερέθοισθε ἠγερεθοίᾰτο
    imperative   ἠγερέθεο,
    ἠγερέθευ     		ἠγερεθέσθω ἠγερέθεσθον ἠγερεθέσθων   ἠγερέθεσθε ἠγερεθέσθων
    infinitive ἠγερέθεσθαι
    participle m ἠγερεθόμενος
    f ἠγερεθομένη
    n ἠγερεθόμενον
    Notes:
    Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Imperfect: ἤγειρον, ἠγειρόμην
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἤγειρον ἤγειρες ἤγειρε(ν) ἠγείρετον ἠγειρέτην ἠγείρομεν ἠγείρετε ἤγειρον
    middle/passive indicative ἠγειρόμην ἠγείρου ἠγείρετο ἠγείρεσθον ἠγειρέσθην ἠγειρόμεθᾰ ἠγείρεσθε ἠγείροντο
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Imperfect: ἠγερεθόμην (Epic)
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    passive indicative ἠγερεθόμην ἠγερέθεο,
    ἠγερέθευ     		ἠγερέθετο ἠγερέθεσθον ἠγερεθέσθην ἠγερεθόμε(σ)θᾰ ἠγερέθεσθε ἠγερέθοντο
    Notes:
    Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Future: ἀγερέω, ἀγερέομαι, ἀγερήσομαι (Uncontracted)
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἀγερέω ἀγερέεις ἀγερέει ἀγερέετον ἀγερέετον ἀγερέομεν ἀγερέετε ἀγερέουσῐ(ν)
    optative ἀγερέοιμῐ ἀγερέοις ἀγερέοι ἀγερέοιτον ἀγερεοίτην ἀγερέοιμεν ἀγερέοιτε ἀγερέοιεν
    middle indicative ἀγερέομαι ἀγερέῃ,
    ἀγερέει     		ἀγερέεται ἀγερέεσθον ἀγερέεσθον ἀγερεόμεθᾰ ἀγερέεσθε ἀγερέονται
    optative ἀγερεοίμην ἀγερέοιο ἀγερέοιτο ἀγερέοισθον ἀγερεοίσθην ἀγερεοίμεθᾰ ἀγερέοισθε ἀγερέοιντο
    passive indicative ἀγερήσομαι ἀγερήσῃ,
    ἀγερήσει     		ἀγερήσεται ἀγερήσεσθον ἀγερήσεσθον ἀγερησόμεθᾰ ἀγερήσεσθε ἀγερήσονται
    optative ἀγερησοίμην ἀγερήσοιο ἀγερήσοιτο ἀγερήσοισθον ἀγερησοίσθην ἀγερησοίμεθᾰ ἀγερήσοισθε ἀγερήσοιντο
    active middle passive
    infinitive ἀγερέειν ἀγερέεσθαι ἀγερήσεσθαι
    participle m ἀγερέων ἀγερεόμενος ἀγερησόμενος
    f ἀγερέουσᾰ ἀγερεομένη ἀγερησομένη
    n ἀγερέον ἀγερεόμενον ἀγερησόμενον
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Future: ἀγερῶ, ἀγεροῦμαι, ἀγερήσομαι (Contracted)
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἀγερῶ ἀγερεῖς ἀγερεῖ ἀγερεῖτον ἀγερεῖτον ἀγεροῦμεν ἀγερεῖτε ἀγεροῦσῐ(ν)
    optative ἀγεροίην,
    ἀγεροῖμῐ     		ἀγεροίης,
    ἀγεροῖς     		ἀγεροίη,
    ἀγεροῖ     		ἀγεροῖτον,
    ἀγεροίητον     		ἀγεροίτην,
    ἀγεροιήτην     		ἀγεροῖμεν,
    ἀγεροίημεν     		ἀγεροῖτε,
    ἀγεροίητε     		ἀγεροῖεν,
    ἀγεροίησᾰν
    middle indicative ἀγεροῦμαι ἀγερῇ ἀγερεῖται ἀγερεῖσθον ἀγερεῖσθον ἀγερούμεθᾰ ἀγερεῖσθε ἀγεροῦνται
    optative ἀγεροίμην ἀγεροῖο ἀγεροῖτο ἀγεροῖσθον ἀγεροίσθην ἀγεροίμεθᾰ ἀγεροῖσθε ἀγεροῖντο
    passive indicative ἀγερήσομαι ἀγερήσῃ,
    ἀγερήσει     		ἀγερήσεται ἀγερήσεσθον ἀγερήσεσθον ἀγερησόμεθᾰ ἀγερήσεσθε ἀγερήσονται
    optative ἀγερησοίμην ἀγερήσοιο ἀγερήσοιτο ἀγερήσοισθον ἀγερησοίσθην ἀγερησοίμεθᾰ ἀγερήσοισθε ἀγερήσοιντο
    active middle passive
    infinitive ἀγερεῖν ἀγερεῖσθαι ἀγερήσεσθαι
    participle m ἀγερῶν ἀγερούμενος ἀγερησόμενος
    f ἀγεροῦσᾰ ἀγερουμένη ἀγερησομένη
    n ἀγεροῦν ἀγερούμενον ἀγερησόμενον
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Aorist: ἤγειρᾰ, ἠγειρᾰ́μην, ἠγέρθην
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἤγειρᾰ ἤγειρᾰς ἤγειρε(ν) ἠγείρᾰτον ἠγειρᾰ́την ἠγείρᾰμεν ἠγείρᾰτε ἤγειρᾰν
    subjunctive ἀγείρω ἀγείρῃς ἀγείρῃ ἀγείρητον ἀγείρητον ἀγείρωμεν ἀγείρητε ἀγείρωσῐ(ν)
    optative ἀγείραιμῐ ἀγείρειᾰς,
    ἀγείραις     		ἀγείρειε(ν),
    ἀγείραι     		ἀγείραιτον ἀγειραίτην ἀγείραιμεν ἀγείραιτε ἀγείρειᾰν,
    ἀγείραιεν
    imperative   ἄγειρον ἀγειρᾰ́τω ἀγείρᾰτον ἀγειρᾰ́των   ἀγείρᾰτε ἀγειρᾰ́ντων
    middle indicative ἠγειρᾰ́μην ἠγείρω ἠγείρᾰτο ἠγείρᾰσθον ἠγειρᾰ́σθην ἠγειρᾰ́μεθᾰ ἠγείρᾰσθε ἠγείρᾰντο
    subjunctive ἀγείρωμαι ἀγείρῃ ἀγείρηται ἀγείρησθον ἀγείρησθον ἀγειρώμεθᾰ ἀγείρησθε ἀγείρωνται
    optative ἀγειραίμην ἀγείραιο ἀγείραιτο ἀγείραισθον ἀγειραίσθην ἀγειραίμεθᾰ ἀγείραισθε ἀγείραιντο
    imperative   ἄγειραι ἀγειρᾰ́σθω ἀγείρᾰσθον ἀγειρᾰ́σθων   ἀγείρᾰσθε ἀγειρᾰ́σθων
    passive indicative ἠγέρθην ἠγέρθης ἠγέρθη ἠγέρθητον ἠγερθήτην ἠγέρθημεν ἠγέρθητε ἠγέρθησᾰν
    subjunctive ἀγερθῶ ἀγερθῇς ἀγερθῇ ἀγερθῆτον ἀγερθῆτον ἀγερθῶμεν ἀγερθῆτε ἀγερθῶσῐ(ν)
    optative ἀγερθείην ἀγερθείης ἀγερθείη ἀγερθεῖτον,
    ἀγερθείητον     		ἀγερθείτην,
    ἀγερθειήτην     		ἀγερθεῖμεν,
    ἀγερθείημεν     		ἀγερθεῖτε,
    ἀγερθείητε     		ἀγερθεῖεν,
    ἀγερθείησᾰν
    imperative   ἀγέρθητῐ ἀγερθήτω ἀγέρθητον ἀγερθήτων   ἀγέρθητε ἀγερθέντων
    active middle passive
    infinitive ἀγεῖραι ἀγείρᾰσθαι ἀγερθῆναι
    participle m ἀγείρᾱς ἀγειρᾰ́μενος ἀγερθείς
    f ἀγείρᾱσᾰ ἀγειρᾰμένη ἀγερθεῖσᾰ
    n ἀγεῖρᾰν ἀγειρᾰ́μενον ἀγερθέν
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Aorist: ἤγειρᾰ, ἠγειρᾰ́μην, ἠγέρθην (Epic)
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἤγειρᾰ ἤγειρᾰς ἤγειρε(ν) ἠγείρᾰτον ἠγειρᾰ́την ἠγείρᾰμεν ἠγείρᾰτε ἤγειρᾰν
    subjunctive ἀγείρω,
    ἀγείρωμῐ     		ἀγείρῃς,
    ἀγείρῃσθᾰ     		ἀγείρῃ,
    ἀγείρῃσῐ(ν)     		ἀγείρητον,
    ἀγείρετον     		ἀγείρητον,
    ἀγείρετον     		ἀγείρωμεν,
    ἀγείρομεν     		ἀγείρητε,
    ἀγείρετε     		ἀγείρωσῐ(ν)
    optative ἀγείραιμῐ ἀγείραις,
    ἀγείραισθᾰ,
    ἀγείρειᾰς     		ἀγείρειε(ν),
    ἀγείραι     		ἀγειρεῖτον ἀγειρείτην ἀγειρεῖμεν ἀγειρεῖτε ἀγειρεῖεν
    imperative   ἄγειρον ἀγειρᾰ́τω ἀγείρᾰτον ἀγειρᾰ́των   ἀγείρᾰτε ἀγειρᾰ́ντων
    middle indicative ἠγειρᾰ́μην ἠγείρᾰο ἠγείρᾰτο ἠγείρᾰσθον ἠγειρᾰ́σθην ἠγειρᾰ́με(σ)θᾰ ἠγείρᾰσθε ἠγείρᾰντο
    subjunctive ἀγείρωμαι,
    ἀγείρομαι     		ἀγείρῃ,
    ἀγείρεαι     		ἀγείρηται,
    ἀγείρεται     		ἀγείρησθον ἀγείρησθον ἀγειρώμε(σ)θᾰ,
    ἀγειρόμε(σ)θᾰ     		ἀγείρησθε ἀγείρωνται
    optative ἀγειραίμην ἀγείραιο ἀγείραιτο ἀγείραισθον ἀγειραίσθην ἀγειραίμε(σ)θᾰ ἀγείραισθε ἀγειραίᾰτο
    imperative   ἄγειραι ἀγειρᾰ́σθω ἀγείρᾰσθον ἀγειρᾰ́σθων   ἀγείρᾰσθε ἀγειρᾰ́σθων
    passive indicative ἠγέρθην ἠγέρθης ἠγέρθη ἠγέρθητον ἠγερθήτην ἠγέρθημεν ἠγέρθητε ἠγέρθησᾰν,
    ἤγερθεν
    subjunctive ἀγερθῶ ἀγερθῇς ἀγερθῇ ἀγερθῆτον ἀγερθῆτον ἀγερθῶμεν ἀγερθῆτε ἀγερθῶσῐ(ν)
    optative ἀγερθείην ἀγερθείης ἀγερθείη ἀγερθεῖτον,
    ἀγερθείητον     		ἀγερθείτην,
    ἀγερθειήτην     		ἀγερθεῖμεν,
    ἀγερθείημεν     		ἀγερθεῖτε,
    ἀγερθείητε     		ἀγερθεῖεν,
    ἀγερθείησᾰν
    imperative   ἀγέρθητῐ ἀγερθήτω ἀγέρθητον ἀγερθήτων   ἀγέρθητε ἀγερθέντων
    active middle passive
    infinitive ἀγεῖραι,
    ἀγειρᾰ́μεν,
    ἀγειρᾰμέναι     		ἀγείρᾰσθαι ἀγερθῆναι,
    ἀγερθήμεναι
    participle m ἀγείρᾱς ἀγειρᾰ́μενος ἀγερθείς
    f ἀγείρᾱσᾰ ἀγειρᾰμένη ἀγερθεῖσᾰ
    n ἀγεῖρᾰν ἀγειρᾰ́μενον ἀγερθέν
    Notes:
    Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Aorist: ἠγερόμην
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    middle indicative ἠγερόμην ἠγέρου ἤγρετο ἠγέρεσθον ἠγερέσθην ἠγερόμεθᾰ ἠγέρεσθε ἠγέροντο
    subjunctive ἀγέρωμαι ἀγέρῃ ἀγέρηται ἀγέρησθον ἀγέρησθον ἀγερώμεθᾰ ἀγέρησθε ἀγέρωνται
    optative ἀγεροίμην ἀγέροιο ἀγέροιτο ἀγέροισθον ἀγεροίσθην ἀγεροίμεθᾰ ἀγέροισθε ἀγέροιντο
    imperative   ἀγεροῦ ἀγερέσθω ἀγέρεσθον ἀγερέσθων   ἀγέρεσθε ἀγερέσθων
    middle
    infinitive ἀγερέσθαι
    participle m ἀγρόμενος
    f ἀγρομένη
    n ἀγρόμενον
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Aorist: ἀγερόμην, ἀγέρθην (Epic)
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    middle indicative ἀγερόμην ἀγέρεο ἀγέρετο ἀγέρεσθον ἀγερέσθην ἀγερόμε(σ)θᾰ ἀγέρεσθε ἀγέροντο
    subjunctive ἀγέρωμαι ἀγέρηαι ἀγέρηται ἀγέρησθον ἀγέρησθον ἀγερώμε(σ)θᾰ ἀγέρησθε ἀγέρωνται
    optative ἀγεροίμην ἀγέροιο ἀγέροιτο ἀγέροισθον ἀγεροίσθην ἀγεροίμε(σ)θᾰ ἀγέροισθε ἀγεροίᾰτο
    imperative   ἀγέρεο ἀγερέσθω ἀγέρεσθον ἀγερέσθων   ἀγέρεσθε ἀγερέσθων
    passive indicative ἀγέρθην ἀγέρθης ἀγέρθη ἀγέρθητον ἀγερθήτην ἀγέρθημεν ἀγέρθητε ἀγέρθησᾰν,
    ἄγερθεν
    subjunctive ἀγερθῶ ἀγερθῇς ἀγερθῇ ἀγερθῆτον ἀγερθῆτον ἀγερθῶμεν ἀγερθῆτε ἀγερθῶσῐ(ν)
    optative ἀγερθείην ἀγερθείης ἀγερθείη ἀγερθεῖτον,
    ἀγερθείητον     		ἀγερθείτην,
    ἀγερθειήτην     		ἀγερθεῖμεν,
    ἀγερθείημεν     		ἀγερθεῖτε,
    ἀγερθείητε     		ἀγερθεῖεν,
    ἀγερθείησᾰν
    imperative   ἀγέρθητῐ ἀγερθήτω ἀγέρθητον ἀγερθήτων   ἀγέρθητε ἀγερθέντων
    middle passive
    infinitive ἀγερέσθαι ἀγερθῆναι,
    ἀγερθήμεναι
    participle m ἀγερόμενος ἀγερθείς
    f ἀγερομένη ἀγερθεῖσᾰ
    n ἀγερόμενον ἀγερθέν
    Notes:
    Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Pluperfect: ἀγηγέρμην
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    middle indicative ἀγηγέρμην ἀγήγερσο ἀγήγερτο ἀγήγερθον ἀγηγέρθην ἀγηγέρμεθᾰ ἀγήγερθε ἀγηγέρᾰτο
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

    Derived terms

    References

    1. ^ Beekes, Robert S. P. (2010), “ἀγοράζω”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 14

    Further reading

    This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.