ใจร้าย

Thai

Etymology

Compound of ใจ (jai, “heart”) +‎ ร้าย (ráai, “bad”). Compare Lao ໃຈຮ້າຽ (chai hāi).

Pronunciation

Orthographic		ใจร้าย au t͡ɕ r ˆ ā y
Phonemic		ไจ-ร้าย ai t͡ɕ – r ˆ ā y
Romanization	Paiboon	jai-ráai
Romanization	Royal Institute	chai-rai
(standard) IPA^(key)		/t͡ɕaj˧.raːj˦˥/^(R)

Adjective

ใจร้าย • (jai-ráai) (abstract noun ความใจร้าย)

(idiomatic) heartless; merciless; inhumane; unkind
Antonym: ใจดี (jai-dii)
- 1870 September 8, “พระราชบัญญัติธรรมเนียมคลอง”, in กฎหมายไทย คือพระราชบัญญัติและประกาศซึ่งตั้งขึ้นในรัชกาลของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวผู้ทรงพระคุณธรรมอันประเสริฐ, volume 1, กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์วิชากร, published 1893, page 22:
  
  คนโทษคนคุกเหล่านั้นเปน คนใจร้ายใจพาลทำ การอยาบช้า
  kon-tôot kon-kúk lào-nán bpen kon jai-ráai jai-paan tam gaan yàap-cháa
  Those convicts [and] prisoners are heartless, malignant individuals [who] committed evil acts.