แหวน
Thai
Etymology
From Proto-Southwestern Tai *ʰwɛːnᴬ¹ (“ring; bangle”). Cognate with Northern Thai ᩉ᩠ᩅᩯᨶ, Lao ແຫວນ (hǣun), Lü ᦶᦛᧃ (v̇aen), Tai Dam ꪵꪪꪙ, Shan ဝႅၼ် (wěn), Tai Nüa ᥝᥦᥢᥴ (wáen), Ahom 𑜈𑜢𑜐𑜫 (biñ). Compare Middle Chinese 環 (MC hwaen).
Pronunciation
| Orthographic | แหวน æ h w n | |
|---|---|---|
| Phonemic | แหฺวน æ h ̥ w n | |
| Romanization | Paiboon | wɛ̌ɛn |
| Royal Institute | waen | |
| (standard) IPA(key) | /wɛːn˩˩˦/(R) | |
Noun
แหวน • (wɛ̌ɛn) (classifier วง)
- ring (ornament)
Derived terms
- วงแหวน (wong-wɛ̌ɛn, “ring (shape)”)
- หัวแก้วหัวแหวน
- หัวแหวน
- แหวนเพชร
- แหวนหมั้น
Further reading
- “แหวน” in Thai Dictionary Project (TDP) (UC Berkeley 1964) (plus additional data from the Royal Institute of Thailand (RI) and NECTEC's LEXITRON project (LEX)). Searchable online at SEAlang.net.