แพ้

Thai

Etymology

From Proto-Tai *beːꟲ (“to defeat; to be defeated”).^[1]

Cognate with Isan แพ้ (phɛɛ⁵), Lao ແພ້ (phǣ), Northern Thai ᨻᩯ᩶ (pɛɛ⁶), Khün ᨻᩯ᩶ (pɛɛ⁵), Lü ᦶᦗᧉ (pae²), Tai Dam ꪵꪝ꫁ (ꞌpẹ), Shan ပႄႉ (pâ̰ae), Tai Nüa ᥙᥥᥳ (pė).

Compare Middle Chinese 敗 (MC baejH).^[2]

Pronunciation

Orthographic/Phonemic		แพ้ æ b ˆ
Romanization	Paiboon	pɛ́ɛ
Romanization	Royal Institute	phae
(standard) IPA^(key)		/pʰɛː˦˥/^(R)

Verb

แพ้ • (pɛ́ɛ) (abstract noun การแพ้ or ความแพ้)

(archaic) to defeat; to overcome; to win.
to be defeated; to lose; to be overcome.
to be allergic (to); to have an allergy (to).
(slang) to be unable to stand, bear, or handle.
แพ้ความน่ารัก
pɛ́ɛ kwaam-nâa-rák
can't stand [someone's] cuteness

Derived terms

ขี้แพ้ (kîi-pɛ́ɛ)
น้ำน้อยแพ้ไฟ
พ่ายแพ้ (pâai-pɛ́ɛ)
แพ้คะแนน
แพ้ใจ
แพ้ท้อง
แพ้ทาง
แพ้เป็นพระ ชนะเป็นมาร
แพ้เปรียบ
แพ้ผม
แพ้ผัว
แพ้พ่าย (pɛ́ɛ-pâai)
แพ้ยา
แพ้อากาศ
ภูมิแพ้ (puum-pɛ́ɛ)
ไม่แพ้
ยอมแพ้ (yɔɔm-pɛ́ɛ)

References

^ Pittayaporn, Pittayawat (2009), The Phonology of Proto-Tai‎^[1], Cornell University PhD dissertation, page 356
^ Pittayaporn, Pittayawat (2009), The Phonology of Proto-Tai‎^[2], Cornell University PhD dissertation, page 374