ริบ

Borrowed from Old Khmer rip (“to take possession of; to seize; to confiscate; to plunder”).

Cognate with Isan ฮิบ; Lao ຮິບ (hip); Northern Thai ᩁᩥ᩠ᨷ; Lü ᦣᦲᧇ (hiib); Modern Khmer រិប (rɨp), រឹប (rɨp).

ริบ • (ríp) (abstract noun การริบ)

1. (transitive) to take by or as if by authority: to seize, to confiscate, to forfeit, etc
   • 1902, พระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นราชบุรีดิเรกฤทธิ์, ลักษณกฎหมายระหว่างประเทศโดยย่อ, กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์กองลหุโทษ, pages 20–21:

     ริไปรซัลคือทำตอบแทนโดยที่ผิดสัญญาฤๅผิดกฎหมาย คือเมื่อประเทศหนึ่งได้ทำสิ่งซึ่งเปนร้าย ประเทศนี้ริบทรัพย์สมบัติของประเทศนั้น

     rí-bprai-sân kʉʉ tam dtɔ̀ɔp-tɛɛn dooi-tîi pìt sǎn-yaa rʉʉ pìt-gòt-mǎai · kʉʉ mʉ̂ʉa bprà-têet nʉ̀ng dâai tam sìng sʉ̂ng bpen ráai · bprà-têet níi ríp sáp-sǒm-bàt kɔ̌ɔng bprà-têet nán

     Reprisal is action in retaliation on account of breach of agreements or breach of laws, as when one country has committed things which are wicked [and] this country seizes property of that country.

• ริบราชบาต

• ยึด (yʉ́t)
• อายัด (aa-yát)