ตระเวน

• กระเวน, ทเวน, ทะเวน, ตะเวน, ตระเวณ — obsolete

Compare Khmer ក្រវែល (krɑvɛɛl), Lao ຕະເວນ (ta wēn).

ตระเวน • (dtrà-ween) (abstract noun การตระเวน)

1. (obsolete, ambitransitive, often used of prisoners) to march in a public place for display: to parade, to promenade, etc^[1]
   • 1855, “แผ่นดินสมเด็จพระมหินทราธิราช ครั้งที่ ๒”, in พระราชพงษาวดาร ฉบับพระราชหัดถเลขา, volume 1, กรุงเทพฯ: หอพระสมุดวชิรญาณ, published 1912, page 93:

     เอาผู้คุมสามสิบคนไปตระเวนรอบกองทัพแล้วประหารชีวิต

     ao pûu-kum sǎam-sìp kon bpai dtrà-ween rɔ̂ɔp gɔɔng-táp lɛ́ɛo bprà-hǎan-chii-wít

     took the thirty warders away [for] parading around the army and executed [them]

   • 1936, สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ, “กฎมนเทียรบาลพะม่า”, in ลัทธิธรรมเนียมต่าง ๆ, volume 26, พระนคร: โรงพิมพ์พระจันทร์, page 17:

     ใครฝ่าฝืน...ให้เอาตัวเที่ยวตีฆ้องตระเวนและให้เฆี่ยนทุกมุมเมือง

     krai fàa-fʉ̌ʉn ... hâi ao dtuua tîao dtii kɔ́ɔng dtrà-ween lɛ́ hâi kîian túk mum mʉʉang

     Whoever contravenes [this] […] shall be taken around [with] gongs beating [for] parading and shall be flogged [at] every corner of the town.

2. (ambitransitive) to patrol
3. (intransitive) to go here and there; to go around; to go about; to rove; to roam; to stroll; to stray
   • 1995, เหม เวชกร, “เงินยวง”, in เปิดกรุผีไทย, volume 2, กรุงเทพฯ: ดอกหญ้า, page 146:

     ผมได้ตระเวนไปขายยาและโฆษณาหลายจุดของเส้นทางสายนี้

     pǒm dâai dtrà-ween bpai kǎai yaa lɛ́ kôot-sà-naa lǎai jùt kɔ̌ɔng sên-taang sǎai níi

     I had strolled [around] various points of this route to sell medicine and advertisements.