മിന്നൽ

Malayalam

Etymology

From മിന്നുക (minnuka, to shine). Cognate with Kannada ಮಿಂಚು (miñcu, lightning) and Tamil மின்னல் (miṉṉal, lightning).

Pronunciation

  • IPA(key): /min.nɐl/

Noun

മിന്നൽ • (minnal)

  1. lightning, a brief flash of light seen in the atmosphere as a result of high voltage electrical discharges in the clouds.
    Synonyms: ഇടിത്തീ (iṭittī), ഇടിവെട്ട് (iṭiveṭṭŭ)
  2. glisten, shining
  3. lightning fast, very fast
    Coordinate term: മിന്നുക (minnuka)

Declension

Declension of മിന്നൽ
singular plural
nominative മിന്നൽ (minnal) മിന്നലുകൾ (minnalukaḷ)
vocative മിന്നലേ (minnalē) മിന്നലുകളേ (minnalukaḷē)
accusative മിന്നലിനെ (minnaline) മിന്നലുകളെ (minnalukaḷe)
dative മിന്നലിന് (minnalinŭ) മിന്നലുകൾക്ക് (minnalukaḷkkŭ)
genitive മിന്നലിന്റെ (minnalinṟe) മിന്നലുകളുടെ (minnalukaḷuṭe)
locative മിന്നലിൽ (minnalil) മിന്നലുകളിൽ (minnalukaḷil)
sociative മിന്നലിനോട് (minnalinōṭŭ) മിന്നലുകളോട് (minnalukaḷōṭŭ)
instrumental മിന്നലിനാൽ (minnalināl) മിന്നലുകളാൽ (minnalukaḷāl)

Derived terms

  • ഇടിമിന്നൽ (iṭiminnal)
  • മിന്നൽക്കൊടി (minnalkkoṭi)
  • മിന്നൽപ്പട (minnalppaṭa)
  • മിന്നൽപ്പിണർ (minnalppiṇaṟ)

References