പൊട്ടിത്തെറിക്കുക

Compound of പൊട്ടി (poṭṭi) +‎ തെറിക്കുക (teṟikkuka).

• IPA^(key): /poʈʈit̪t̪erikkjuɡɐ/

• Audio:

  (file)

പൊട്ടിത്തെറിക്കുക • (poṭṭitteṟikkuka) (past പൊട്ടിത്തെറിച്ചു (poṭṭitteṟiccu))
(intransitive)

1. (intransitive) to explode
2. bursting due to pressure
3. to make an emotional outburst