പാഴ്

Malayalam

Etymology

Cognate with Tamil பாழ் (pāḻ).

Pronunciation

  • IPA(key): /paːɻɨ/

Adjective

പാഴ് • (pāḻŭ)

  1. futile; useless; vain
    പാഴ്വേല
    pāḻŭvēla
    futile work
  2. barren; waste
    പാഴ്നിലം
    pāḻŭnilaṁ
    barren field

Noun

പാഴ് • (pāḻŭ)

  1. futility; waste; barrenness
  2. loophole; fault; defect
  3. loss; uselessness

Derived terms

  • പാഴാകുക (pāḻākuka) (to go to waste)
  • പാഴാക്കുക (pāḻākkuka) (to waste)
  • പാഴ്‌വാക്ക് (pāḻ‌vākkŭ) (empty words; vain promises)
  • പാഴ്ചെലവ് (pāḻcelavŭ) (wasteful expenditure)
  • പാഴ്മരം (pāḻmaraṁ) (useless tree; tree that does not yield fruit)
  • പാഴൻ (pāḻaṉ) (pāḻan): a good-for-nothing person; scamp; useless fellow.

References

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.