வெள்ளந்தி
Tamil
Etymology
From வெள் (veḷ, “white, pure”) + அந்தி (anti, “evening, sunset”).
Pronunciation
- IPA(key): /ʋɛɭːɐn̪d̪ɪ/, [ʋɛɭːɐn̪d̪i]
Adjective
வெள்ளந்தி • (veḷḷanti)
- innocent (like a child)
- அவர் வெள்ளந்தியான மனிதர்.
- avar veḷḷantiyāṉa maṉitar.
- They are a very innocent person.
Noun
வெள்ளந்தி • (veḷḷanti)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | வெள்ளந்தி veḷḷanti |
வெள்ளந்திகள் veḷḷantikaḷ |
| vocative | வெள்ளந்தியே veḷḷantiyē |
வெள்ளந்திகளே veḷḷantikaḷē |
| accusative | வெள்ளந்தியை veḷḷantiyai |
வெள்ளந்திகளை veḷḷantikaḷai |
| dative | வெள்ளந்திக்கு veḷḷantikku |
வெள்ளந்திகளுக்கு veḷḷantikaḷukku |
| benefactive | வெள்ளந்திக்காக veḷḷantikkāka |
வெள்ளந்திகளுக்காக veḷḷantikaḷukkāka |
| genitive 1 | வெள்ளந்தியுடைய veḷḷantiyuṭaiya |
வெள்ளந்திகளுடைய veḷḷantikaḷuṭaiya |
| genitive 2 | வெள்ளந்தியின் veḷḷantiyiṉ |
வெள்ளந்திகளின் veḷḷantikaḷiṉ |
| locative 1 | வெள்ளந்தியில் veḷḷantiyil |
வெள்ளந்திகளில் veḷḷantikaḷil |
| locative 2 | வெள்ளந்தியிடம் veḷḷantiyiṭam |
வெள்ளந்திகளிடம் veḷḷantikaḷiṭam |
| sociative 1 | வெள்ளந்தியோடு veḷḷantiyōṭu |
வெள்ளந்திகளோடு veḷḷantikaḷōṭu |
| sociative 2 | வெள்ளந்தியுடன் veḷḷantiyuṭaṉ |
வெள்ளந்திகளுடன் veḷḷantikaḷuṭaṉ |
| instrumental | வெள்ளந்தியால் veḷḷantiyāl |
வெள்ளந்திகளால் veḷḷantikaḷāl |
| ablative | வெள்ளந்தியிலிருந்து veḷḷantiyiliruntu |
வெள்ளந்திகளிலிருந்து veḷḷantikaḷiliruntu |