வல்லுளி
Tamil
Etymology
Perhaps from வல் (val, “strong”) + -உள் (-uḷ, verbal noun suffix).[1]
Pronunciation
- IPA(key): /ʋɐllʊɭɪ/, [ʋɐllʊɭi]
Noun
வல்லுளி • (valluḷi) (archaic)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | வல்லுளி valluḷi |
வல்லுளிகள் valluḷikaḷ |
| vocative | வல்லுளியே valluḷiyē |
வல்லுளிகளே valluḷikaḷē |
| accusative | வல்லுளியை valluḷiyai |
வல்லுளிகளை valluḷikaḷai |
| dative | வல்லுளிக்கு valluḷikku |
வல்லுளிகளுக்கு valluḷikaḷukku |
| benefactive | வல்லுளிக்காக valluḷikkāka |
வல்லுளிகளுக்காக valluḷikaḷukkāka |
| genitive 1 | வல்லுளியுடைய valluḷiyuṭaiya |
வல்லுளிகளுடைய valluḷikaḷuṭaiya |
| genitive 2 | வல்லுளியின் valluḷiyiṉ |
வல்லுளிகளின் valluḷikaḷiṉ |
| locative 1 | வல்லுளியில் valluḷiyil |
வல்லுளிகளில் valluḷikaḷil |
| locative 2 | வல்லுளியிடம் valluḷiyiṭam |
வல்லுளிகளிடம் valluḷikaḷiṭam |
| sociative 1 | வல்லுளியோடு valluḷiyōṭu |
வல்லுளிகளோடு valluḷikaḷōṭu |
| sociative 2 | வல்லுளியுடன் valluḷiyuṭaṉ |
வல்லுளிகளுடன் valluḷikaḷuṭaṉ |
| instrumental | வல்லுளியால் valluḷiyāl |
வல்லுளிகளால் valluḷikaḷāl |
| ablative | வல்லுளியிலிருந்து valluḷiyiliruntu |
வல்லுளிகளிலிருந்து valluḷikaḷiliruntu |
References
- Johann Philipp Fabricius (1779), “வல்லுளி”, in A Malabar and English Dictionary, Tranquebar: Evangelical Lutheran Mission Pub. House; republished as Tamil and English Dictionary, 1972
- Miron Winslow (1862), “வல்லுளி”, in A comprehensive Tamil and English dictionary of high and low Tamil, Madras: P. R. Hunt
- N. Kathiraiver Pillai (1889), “வல்லுளி”, in தமிழ் மொழி அகராதி [Tamil language dictionary] (in Tamil), Chennai: Pi. Ve. Namacivaya Mutaliyar, published 1928