ருத்திரன்
Tamil
Pronunciation
- IPA(key): /ɾʊt̪ːɪɾɐn/
Proper noun
ருத்திரன் • (ruttiraṉ)
- alternative form of உருத்திரன் (uruttiraṉ)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | ருத்திரன் ruttiraṉ |
- |
| vocative | ருத்திரனே ruttiraṉē |
- |
| accusative | ருத்திரனை ruttiraṉai |
- |
| dative | ருத்திரனுக்கு ruttiraṉukku |
- |
| benefactive | ருத்திரனுக்காக ruttiraṉukkāka |
- |
| genitive 1 | ருத்திரனுடைய ruttiraṉuṭaiya |
- |
| genitive 2 | ருத்திரனின் ruttiraṉiṉ |
- |
| locative 1 | ருத்திரனில் ruttiraṉil |
- |
| locative 2 | ருத்திரனிடம் ruttiraṉiṭam |
- |
| sociative 1 | ருத்திரனோடு ruttiraṉōṭu |
- |
| sociative 2 | ருத்திரனுடன் ruttiraṉuṭaṉ |
- |
| instrumental | ருத்திரனால் ruttiraṉāl |
- |
| ablative | ருத்திரனிலிருந்து ruttiraṉiliruntu |
- |
References
- University of Madras (1924–1936), “ருத்திரன்”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press