ராமர்
Tamil
Etymology
From Sanskrit ராம (rāma) + -அர் (-ar).
Pronunciation
- IPA(key): /ɾaːmɐɾ/
Proper noun
ராமர் • (rāmar)
- nonstandard form of இராமர் (irāmar)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | ராமர் rāmar |
- |
| vocative | ராமரே rāmarē |
- |
| accusative | ராமரை rāmarai |
- |
| dative | ராமருக்கு rāmarukku |
- |
| benefactive | ராமருக்காக rāmarukkāka |
- |
| genitive 1 | ராமருடைய rāmaruṭaiya |
- |
| genitive 2 | ராமரின் rāmariṉ |
- |
| locative 1 | ராமரில் rāmaril |
- |
| locative 2 | ராமரிடம் rāmariṭam |
- |
| sociative 1 | ராமரோடு rāmarōṭu |
- |
| sociative 2 | ராமருடன் rāmaruṭaṉ |
- |
| instrumental | ராமரால் rāmarāl |
- |
| ablative | ராமரிலிருந்து rāmariliruntu |
- |
References
- N. Kathiraiver Pillai (1889), “ராமர்”, in தமிழ் மொழி அகராதி [Tamil language dictionary] (in Tamil), Chennai: Pi. Ve. Namacivaya Mutaliyar, published 1928