மூவேந்தர்

Tamil

Etymology

மூ- (mū-, three) +‎ வேந்தர் (vēntar, kings).

Pronunciation

  • IPA(key): /muːʋeːn̪d̪ɐɾ/

Proper noun

மூவேந்தர் • (mūvēntar)

  1. the Three Crowned Kings of Tamilakam, viz., Chera, Chola, Pandya

Declension

Declension of மூவேந்தர் (mūvēntar)
singular plural
nominative மூவேந்தர்
mūvēntar
மூவேந்தர்கள்
mūvēntarkaḷ
vocative மூவேந்தரே
mūvēntarē
மூவேந்தர்களே
mūvēntarkaḷē
accusative மூவேந்தரை
mūvēntarai
மூவேந்தர்களை
mūvēntarkaḷai
dative மூவேந்தருக்கு
mūvēntarukku
மூவேந்தர்களுக்கு
mūvēntarkaḷukku
benefactive மூவேந்தருக்காக
mūvēntarukkāka
மூவேந்தர்களுக்காக
mūvēntarkaḷukkāka
genitive 1 மூவேந்தருடைய
mūvēntaruṭaiya
மூவேந்தர்களுடைய
mūvēntarkaḷuṭaiya
genitive 2 மூவேந்தரின்
mūvēntariṉ
மூவேந்தர்களின்
mūvēntarkaḷiṉ
locative 1 மூவேந்தரில்
mūvēntaril
மூவேந்தர்களில்
mūvēntarkaḷil
locative 2 மூவேந்தரிடம்
mūvēntariṭam
மூவேந்தர்களிடம்
mūvēntarkaḷiṭam
sociative 1 மூவேந்தரோடு
mūvēntarōṭu
மூவேந்தர்களோடு
mūvēntarkaḷōṭu
sociative 2 மூவேந்தருடன்
mūvēntaruṭaṉ
மூவேந்தர்களுடன்
mūvēntarkaḷuṭaṉ
instrumental மூவேந்தரால்
mūvēntarāl
மூவேந்தர்களால்
mūvēntarkaḷāl
ablative மூவேந்தரிலிருந்து
mūvēntariliruntu
மூவேந்தர்களிலிருந்து
mūvēntarkaḷiliruntu

Synonyms

  • மூவரசர் (mūvaracar), மூவர் (mūvar), மூவராயர் (mūvarāyar)

References