முழுமை
Tamil
Etymology
From முழு (muḻu, “whole, entire, complete”) + -மை (-mai, “-ness”).
Pronunciation
- IPA(key): /mʊɻʊmɐɪ̯/
Noun
முழுமை • (muḻumai)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | முழுமை muḻumai |
- |
| vocative | முழுமையே muḻumaiyē |
- |
| accusative | முழுமையை muḻumaiyai |
- |
| dative | முழுமைக்கு muḻumaikku |
- |
| benefactive | முழுமைக்காக muḻumaikkāka |
- |
| genitive 1 | முழுமையுடைய muḻumaiyuṭaiya |
- |
| genitive 2 | முழுமையின் muḻumaiyiṉ |
- |
| locative 1 | முழுமையில் muḻumaiyil |
- |
| locative 2 | முழுமையிடம் muḻumaiyiṭam |
- |
| sociative 1 | முழுமையோடு muḻumaiyōṭu |
- |
| sociative 2 | முழுமையுடன் muḻumaiyuṭaṉ |
- |
| instrumental | முழுமையால் muḻumaiyāl |
- |
| ablative | முழுமையிலிருந்து muḻumaiyiliruntu |
- |
References
- University of Madras (1924–1936), “முழுமை”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press