முழுமை

Tamil

Etymology

From முழு (muḻu, whole, entire, complete) +‎ -மை (-mai, -ness).

Pronunciation

  • IPA(key): /mʊɻʊmɐɪ̯/

Noun

முழுமை • (muḻumai)

  1. completeness, totality, entirety
    Synonym: முழுது (muḻutu)
  2. large size
    Synonym: பெருமை (perumai)

Declension

ai-stem declension of முழுமை (muḻumai) (singular only)
singular plural
nominative முழுமை
muḻumai
-
vocative முழுமையே
muḻumaiyē
-
accusative முழுமையை
muḻumaiyai
-
dative முழுமைக்கு
muḻumaikku
-
benefactive முழுமைக்காக
muḻumaikkāka
-
genitive 1 முழுமையுடைய
muḻumaiyuṭaiya
-
genitive 2 முழுமையின்
muḻumaiyiṉ
-
locative 1 முழுமையில்
muḻumaiyil
-
locative 2 முழுமையிடம்
muḻumaiyiṭam
-
sociative 1 முழுமையோடு
muḻumaiyōṭu
-
sociative 2 முழுமையுடன்
muḻumaiyuṭaṉ
-
instrumental முழுமையால்
muḻumaiyāl
-
ablative முழுமையிலிருந்து
muḻumaiyiliruntu
-

References

  • University of Madras (1924–1936), “முழுமை”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press