மரக்கட்டை

Tamil

Etymology

Compound of மர (mara) +‎ கட்டை (kaṭṭai).

Pronunciation

IPA^(key): /mɐɾɐkːɐʈːɐɪ̯/

Noun

மரக்கட்டை • (marakkaṭṭai)

wood

Declension

ai-stem declension of மரக்கட்டை (marakkaṭṭai)
	singular	plural
nominative	மரக்கட்டை marakkaṭṭai	மரக்கட்டைகள் marakkaṭṭaikaḷ
vocative	மரக்கட்டையே marakkaṭṭaiyē	மரக்கட்டைகளே marakkaṭṭaikaḷē
accusative	மரக்கட்டையை marakkaṭṭaiyai	மரக்கட்டைகளை marakkaṭṭaikaḷai
dative	மரக்கட்டைக்கு marakkaṭṭaikku	மரக்கட்டைகளுக்கு marakkaṭṭaikaḷukku
benefactive	மரக்கட்டைக்காக marakkaṭṭaikkāka	மரக்கட்டைகளுக்காக marakkaṭṭaikaḷukkāka
genitive 1	மரக்கட்டையுடைய marakkaṭṭaiyuṭaiya	மரக்கட்டைகளுடைய marakkaṭṭaikaḷuṭaiya
genitive 2	மரக்கட்டையின் marakkaṭṭaiyiṉ	மரக்கட்டைகளின் marakkaṭṭaikaḷiṉ
locative 1	மரக்கட்டையில் marakkaṭṭaiyil	மரக்கட்டைகளில் marakkaṭṭaikaḷil
locative 2	மரக்கட்டையிடம் marakkaṭṭaiyiṭam	மரக்கட்டைகளிடம் marakkaṭṭaikaḷiṭam
sociative 1	மரக்கட்டையோடு marakkaṭṭaiyōṭu	மரக்கட்டைகளோடு marakkaṭṭaikaḷōṭu
sociative 2	மரக்கட்டையுடன் marakkaṭṭaiyuṭaṉ	மரக்கட்டைகளுடன் marakkaṭṭaikaḷuṭaṉ
instrumental	மரக்கட்டையால் marakkaṭṭaiyāl	மரக்கட்டைகளால் marakkaṭṭaikaḷāl
ablative	மரக்கட்டையிலிருந்து marakkaṭṭaiyiliruntu	மரக்கட்டைகளிலிருந்து marakkaṭṭaikaḷiliruntu