பிள்ளையார்பையன்

Tamil

Etymology

Compound of பிள்ளையார் (piḷḷaiyār) +‎ பையன் (paiyaṉ).

Pronunciation

  • IPA(key): /pɪɭːɐɪ̯jaːɾbɐɪ̯jɐn/
  • Audio (India):(file)

Noun

பிள்ளையார்பையன் • (piḷḷaiyārpaiyaṉ)

  1. (rare, dated) A stout, short lad

Declension

ṉ-stem declension of பிள்ளையார்பையன் (piḷḷaiyārpaiyaṉ) (singular only)
singular plural
nominative பிள்ளையார்பையன்
piḷḷaiyārpaiyaṉ 		-
vocative பிள்ளையார்பையனே
piḷḷaiyārpaiyaṉē 		-
accusative பிள்ளையார்பையனை
piḷḷaiyārpaiyaṉai 		-
dative பிள்ளையார்பையனுக்கு
piḷḷaiyārpaiyaṉukku 		-
benefactive பிள்ளையார்பையனுக்காக
piḷḷaiyārpaiyaṉukkāka 		-
genitive 1 பிள்ளையார்பையனுடைய
piḷḷaiyārpaiyaṉuṭaiya 		-
genitive 2 பிள்ளையார்பையனின்
piḷḷaiyārpaiyaṉiṉ 		-
locative 1 பிள்ளையார்பையனில்
piḷḷaiyārpaiyaṉil 		-
locative 2 பிள்ளையார்பையனிடம்
piḷḷaiyārpaiyaṉiṭam 		-
sociative 1 பிள்ளையார்பையனோடு
piḷḷaiyārpaiyaṉōṭu 		-
sociative 2 பிள்ளையார்பையனுடன்
piḷḷaiyārpaiyaṉuṭaṉ 		-
instrumental பிள்ளையார்பையனால்
piḷḷaiyārpaiyaṉāl 		-
ablative பிள்ளையார்பையனிலிருந்து
piḷḷaiyārpaiyaṉiliruntu 		-

References

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.