பிறவினை

Tamil

Etymology

Compound of பிற (piṟa, “other (person)”) +‎ வினை (viṉai, “verb”).

Pronunciation

IPA^(key): /pɪrɐʋɪnɐɪ̯/

Noun

பிறவினை • (piṟaviṉai)

(grammar) causative verb, as opposed to தன்வினை (taṉviṉai).
(uncommon) sexual desire

Declension

ai-stem declension of பிறவினை (piṟaviṉai)
	singular	plural
nominative	பிறவினை piṟaviṉai	பிறவினைகள் piṟaviṉaikaḷ
vocative	பிறவினையே piṟaviṉaiyē	பிறவினைகளே piṟaviṉaikaḷē
accusative	பிறவினையை piṟaviṉaiyai	பிறவினைகளை piṟaviṉaikaḷai
dative	பிறவினைக்கு piṟaviṉaikku	பிறவினைகளுக்கு piṟaviṉaikaḷukku
benefactive	பிறவினைக்காக piṟaviṉaikkāka	பிறவினைகளுக்காக piṟaviṉaikaḷukkāka
genitive 1	பிறவினையுடைய piṟaviṉaiyuṭaiya	பிறவினைகளுடைய piṟaviṉaikaḷuṭaiya
genitive 2	பிறவினையின் piṟaviṉaiyiṉ	பிறவினைகளின் piṟaviṉaikaḷiṉ
locative 1	பிறவினையில் piṟaviṉaiyil	பிறவினைகளில் piṟaviṉaikaḷil
locative 2	பிறவினையிடம் piṟaviṉaiyiṭam	பிறவினைகளிடம் piṟaviṉaikaḷiṭam
sociative 1	பிறவினையோடு piṟaviṉaiyōṭu	பிறவினைகளோடு piṟaviṉaikaḷōṭu
sociative 2	பிறவினையுடன் piṟaviṉaiyuṭaṉ	பிறவினைகளுடன் piṟaviṉaikaḷuṭaṉ
instrumental	பிறவினையால் piṟaviṉaiyāl	பிறவினைகளால் piṟaviṉaikaḷāl
ablative	பிறவினையிலிருந்து piṟaviṉaiyiliruntu	பிறவினைகளிலிருந்து piṟaviṉaikaḷiliruntu

References

University of Madras (1924–1936), “பிறவினை”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press