பகுத்தறிவு

Tamil

Etymology

Verbal noun formed from பகுத்தறி (pakuttaṟi, “to distinguish, discriminate, reason”) +‎ -வு (-vu).[1]

Pronunciation

  • IPA(key): /pɐɡʊt̪ːɐrɪʋʊ/, [pɐɡʊt̪ːɐrɪʋɯ]
  • Audio:(file)

Noun

பகுத்தறிவு • (pakuttaṟivu)

  1. rationality, discrimination, reasoning

Declension

u-stem declension of பகுத்தறிவு (pakuttaṟivu) (singular only)
singular plural
nominative பகுத்தறிவு
pakuttaṟivu 		-
vocative பகுத்தறிவே
pakuttaṟivē 		-
accusative பகுத்தறிவை
pakuttaṟivai 		-
dative பகுத்தறிவுக்கு
pakuttaṟivukku 		-
benefactive பகுத்தறிவுக்காக
pakuttaṟivukkāka 		-
genitive 1 பகுத்தறிவுடைய
pakuttaṟivuṭaiya 		-
genitive 2 பகுத்தறிவின்
pakuttaṟiviṉ 		-
locative 1 பகுத்தறிவில்
pakuttaṟivil 		-
locative 2 பகுத்தறிவிடம்
pakuttaṟiviṭam 		-
sociative 1 பகுத்தறிவோடு
pakuttaṟivōṭu 		-
sociative 2 பகுத்தறிவுடன்
pakuttaṟivuṭaṉ 		-
instrumental பகுத்தறிவால்
pakuttaṟivāl 		-
ablative பகுத்தறிவிலிருந்து
pakuttaṟiviliruntu 		-

References

  1. ^ University of Madras (1924–1936), “பகுத்தறிவு”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.