துணைவினை

Tamil

Alternative forms

துணை வினை (tuṇai viṉai)

Etymology

Compound of துணை (tuṇai) +‎ வினை (viṉai).

Pronunciation

IPA^(key): /t̪ʊɳɐɪ̯ʋɪnɐɪ̯/

Noun

துணைவினை • (tuṇaiviṉai)

(grammar) auxiliary verb (a verb that accompanies the main verb in a clause in order to make distinctions in tense, mood, voice or aspect)

Declension

ai-stem declension of துணைவினை (tuṇaiviṉai)
	singular	plural
nominative	துணைவினை tuṇaiviṉai	துணைவினைகள் tuṇaiviṉaikaḷ
vocative	துணைவினையே tuṇaiviṉaiyē	துணைவினைகளே tuṇaiviṉaikaḷē
accusative	துணைவினையை tuṇaiviṉaiyai	துணைவினைகளை tuṇaiviṉaikaḷai
dative	துணைவினைக்கு tuṇaiviṉaikku	துணைவினைகளுக்கு tuṇaiviṉaikaḷukku
benefactive	துணைவினைக்காக tuṇaiviṉaikkāka	துணைவினைகளுக்காக tuṇaiviṉaikaḷukkāka
genitive 1	துணைவினையுடைய tuṇaiviṉaiyuṭaiya	துணைவினைகளுடைய tuṇaiviṉaikaḷuṭaiya
genitive 2	துணைவினையின் tuṇaiviṉaiyiṉ	துணைவினைகளின் tuṇaiviṉaikaḷiṉ
locative 1	துணைவினையில் tuṇaiviṉaiyil	துணைவினைகளில் tuṇaiviṉaikaḷil
locative 2	துணைவினையிடம் tuṇaiviṉaiyiṭam	துணைவினைகளிடம் tuṇaiviṉaikaḷiṭam
sociative 1	துணைவினையோடு tuṇaiviṉaiyōṭu	துணைவினைகளோடு tuṇaiviṉaikaḷōṭu
sociative 2	துணைவினையுடன் tuṇaiviṉaiyuṭaṉ	துணைவினைகளுடன் tuṇaiviṉaikaḷuṭaṉ
instrumental	துணைவினையால் tuṇaiviṉaiyāl	துணைவினைகளால் tuṇaiviṉaikaḷāl
ablative	துணைவினையிலிருந்து tuṇaiviṉaiyiliruntu	துணைவினைகளிலிருந்து tuṇaiviṉaikaḷiliruntu

References

University of Madras (1924–1936), “துணைவினை”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press
S. Ramakrishnan (1992), “துணை வினை”, in தற்காலத் தமிழ் அகராதி [Dictionary of Contemporary Tamil] (in Tamil), Madras: Cre-A Publishers, page [1]