சேறு
Tamil
Etymology
Inherited from Proto-Dravidian *kecaṯ- (“mud”). Cognate with Kannada ಕೆಸರು (kesaru), Malayalam ചേറ് (cēṟŭ).
Pronunciation
- IPA(key): /t͡ɕeːrʊ/, [seːrɯ]
Audio: (file)
Noun
சேறு • (cēṟu)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | சேறு cēṟu |
சேறுகள் cēṟukaḷ |
| vocative | சேறே cēṟē |
சேறுகளே cēṟukaḷē |
| accusative | சேற்றை cēṟṟai |
சேறுகளை cēṟukaḷai |
| dative | சேற்றுக்கு cēṟṟukku |
சேறுகளுக்கு cēṟukaḷukku |
| benefactive | சேற்றுக்காக cēṟṟukkāka |
சேறுகளுக்காக cēṟukaḷukkāka |
| genitive 1 | சேற்றுடைய cēṟṟuṭaiya |
சேறுகளுடைய cēṟukaḷuṭaiya |
| genitive 2 | சேற்றின் cēṟṟiṉ |
சேறுகளின் cēṟukaḷiṉ |
| locative 1 | சேற்றில் cēṟṟil |
சேறுகளில் cēṟukaḷil |
| locative 2 | சேற்றிடம் cēṟṟiṭam |
சேறுகளிடம் cēṟukaḷiṭam |
| sociative 1 | சேற்றோடு cēṟṟōṭu |
சேறுகளோடு cēṟukaḷōṭu |
| sociative 2 | சேற்றுடன் cēṟṟuṭaṉ |
சேறுகளுடன் cēṟukaḷuṭaṉ |
| instrumental | சேற்றால் cēṟṟāl |
சேறுகளால் cēṟukaḷāl |
| ablative | சேற்றிலிருந்து cēṟṟiliruntu |
சேறுகளிலிருந்து cēṟukaḷiliruntu |