செந்தமிழ்
Tamil
Etymology
Compound of செம் (cem, “refined, pure, pleasant, nurturing”) + தமிழ் (tamiḻ, “Tamil”). Cognate with Malayalam ചെന്തമിഴ് (centamiḻŭ).
First attested in c. 2nd century BCE, Tolkāppiyam.[1]
Pronunciation
- IPA(key): /t͡ɕɛn̪d̪ɐmɪɻ/, [sɛn̪d̪ɐmɪɻ]
Audio: (file)
Proper noun
செந்தமிழ் • (centamiḻ)
- the formal, high (H) variety of Tamil
- Synonyms: தூயதமிழ் (tūyatamiḻ), எழுத்துத்தமிழ் (eḻuttuttamiḻ)
- an epithet of the Tamil language; pure Tamil, pleasant Tamil
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | செந்தமிழ் centamiḻ |
- |
| vocative | செந்தமிழே centamiḻē |
- |
| accusative | செந்தமிழை centamiḻai |
- |
| dative | செந்தமிழுக்கு centamiḻukku |
- |
| benefactive | செந்தமிழுக்காக centamiḻukkāka |
- |
| genitive 1 | செந்தமிழுடைய centamiḻuṭaiya |
- |
| genitive 2 | செந்தமிழின் centamiḻiṉ |
- |
| locative 1 | செந்தமிழில் centamiḻil |
- |
| locative 2 | செந்தமிழிடம் centamiḻiṭam |
- |
| sociative 1 | செந்தமிழோடு centamiḻōṭu |
- |
| sociative 2 | செந்தமிழுடன் centamiḻuṭaṉ |
- |
| instrumental | செந்தமிழால் centamiḻāl |
- |
| ablative | செந்தமிழிலிருந்து centamiḻiliruntu |
- |
Antonyms
- கொடுந்தமிழ் (koṭuntamiḻ), பேச்சுத்தமிழ் (pēccuttamiḻ)
Derived terms
- செந்தமிழ்நாடு (centamiḻnāṭu)
- செந்தமிழ்நிலம் (centamiḻnilam)
See also
- சங்கத்தமிழ் (caṅkattamiḻ)
- தனித்தமிழ் (taṉittamiḻ)
- நடுத்தமிழ் (naṭuttamiḻ)
- நற்றமிழ் (naṟṟamiḻ)
- பழந்தமிழ் (paḻantamiḻ)
- முத்தமிழ் (muttamiḻ)
References
- “செந்தமிழ்”, in அகராதி: தமிழ் → ஆங்கில அகரமுதலி [Agarathi: Tamil → English Dictionary], 2023
- S. Ramakrishnan (1992), “செந்தமிழ்”, in தற்காலத் தமிழ் அகராதி [Dictionary of Contemporary Tamil] (in Tamil), Madras: Cre-A Publishers, page [1]