சுல்தான்

Tamil

Etymology

    From Arabic سُلْطَان (sulṭān).[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /t͡ɕʊl.t̪aːn/, [sʊl.t̪aːn]

    Noun

    சுல்தான் • (cultāṉ)

    1. sultan, muslim ruler

    Declension

    Declension of சுல்தான் (cultāṉ)
    singular plural
    nominative சுல்தான்
    cultāṉ
    சுல்தான்கள்
    cultāṉkaḷ
    vocative சுல்தானே
    cultāṉē
    சுல்தான்களே
    cultāṉkaḷē
    accusative சுல்தானை
    cultāṉai
    சுல்தான்களை
    cultāṉkaḷai
    dative சுல்தானுக்கு
    cultāṉukku
    சுல்தான்களுக்கு
    cultāṉkaḷukku
    benefactive சுல்தானுக்காக
    cultāṉukkāka
    சுல்தான்களுக்காக
    cultāṉkaḷukkāka
    genitive 1 சுல்தானுடைய
    cultāṉuṭaiya
    சுல்தான்களுடைய
    cultāṉkaḷuṭaiya
    genitive 2 சுல்தானின்
    cultāṉiṉ
    சுல்தான்களின்
    cultāṉkaḷiṉ
    locative 1 சுல்தானில்
    cultāṉil
    சுல்தான்களில்
    cultāṉkaḷil
    locative 2 சுல்தானிடம்
    cultāṉiṭam
    சுல்தான்களிடம்
    cultāṉkaḷiṭam
    sociative 1 சுல்தானோடு
    cultāṉōṭu
    சுல்தான்களோடு
    cultāṉkaḷōṭu
    sociative 2 சுல்தானுடன்
    cultāṉuṭaṉ
    சுல்தான்களுடன்
    cultāṉkaḷuṭaṉ
    instrumental சுல்தானால்
    cultāṉāl
    சுல்தான்களால்
    cultāṉkaḷāl
    ablative சுல்தானிலிருந்து
    cultāṉiliruntu
    சுல்தான்களிலிருந்து
    cultāṉkaḷiliruntu

    References

    1. ^ University of Madras (1924–1936), “சுல்தான்”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press
    2. ^ Johann Philipp Fabricius (1779), “சுல்தான்”, in A Malabar and English Dictionary, Tranquebar: Evangelical Lutheran Mission Pub. House; republished as Tamil and English Dictionary, 1972